Archief van
Categorie: Hart en Ziel

Gedichten waarin hart en ziel centraal staan

Symforgie

Symforgie

ach, zei de sax ik heb zo’n zin in seks          

maar als ik vreemd ga, gebeurt er vast iets geks          

kom zei de klarinet, tegen de trompet,          

ik heb ook zin in pret, we gaan naar bed         

nou, zei de fagot, doe toch niet zo zot             

de trombone wreef langs een erogene zone          

en trok haar tegenstribbelend vlot         

de triangel greep spontaan de contrabas           

die deed alsof ze voor het grijpen was          

dwarsfluit viel vol passie voor de viool zowaar            

voor je het wist lag alles op en door elkaar         

hoorn, bugel en hobo stonden er aarzelend bij           

maar storten zich uiteindelijk in de vrijerij         

de ervaren dirigent was wel wat gewend          

doch dit was een uitdaging voor de beste vent            

hij hernam glimlachend, vol passie de regie           

en bespeelde een orgastische symfonie

nog nooit had het orkest zo genoten

niet veel later regende het kleine noten

 

Meander

“Symforgie” is de poëzie van muziek, zoals deze wordt bedreven door een hecht orkest. Een andere kijk op het samenspel van instrumenten.


“Symforgie”: © Meander; 9 december 2019


Tekening: Internet.


Meer gedichten over Hart & Ziel van Meander? Klik HIER.

 
Leger dan leeg

Leger dan leeg

waar je was                

leger dan leeg              

tastende emoties              

kaatsen kaal               

om niet tegen              

onbezette sponde            

gapende bres             

verkilt warmte                 

verstilt vervlogen               


ongevulde hand

ijdele streling

loze lippen

verlaten schoot

onbeschreven later               

onbegrensd gemis

in leegstaand hart

leger dan leeg

waar je was

 

 

Meander

“Leger dan leeg”: © Meander; 8 december 2019


Foto: Leger dan leeg: © Meander; 8 augustus 2019


Meer gedichten over Hart & Ziel van Meander? Klik HIER.

 

Prachtherfst

Prachtherfst

eclatant vlammende                 

tintenmelange                  

declameert bezield              

alomvattende transformatie                  


serene stilte                  

clemente amerij               

intensiveert sensitief              

ongekende harmonie                  


veelzijdige zintuigelijke            

associatieve omarming                

openbaart overdadig

prenatale renaissance

 

prachtherfst

 

Meander

 

“Prachtherfst” is de poëtische verwoording van het grandioze palet aan luisterrijke, vurige kleurschakeringen. Van in elkaar overlopende tinten, die hun levenseinde uit lijken te schreeuwen om het nieuwe leven aan te kondigen.


“Prachtherfst”: © Meander; 5 december 2019


Foto’s: “Prachtherfst” (Lage Vuursche): © Meander; 25 november 2019


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

Extase

Extase

fluisterend gras
waarin lichamen
in tomeloze pracht
verlangend draaien
nooit echt raken
oneindige beweging
naar minnen en
bemind worden                        

zoetgevooisde lokkende
teder uitgestoten
frêle klanken
vanuit open
opgewonden monden
verwachtingsvol
onbewust van
repetitief spel                           

verworven liefde
volgt eindeloos
wil van willekeur
vergeefs tastend
naar finaliteit
onderwijl overtuigd
vol overgave
extatisch onderweg                           

 

Meander

“Extase”: © Meander; 30 november 2019


“Fluisterend Gras”: © Meander; 30 november 2019


Meer gedichten over en met Hart & Ziel? Klik HIER.

 

Getergd leven

Getergd leven

pronkende vitaliteit
langs woudzoom

getergd door leed
herhaaldelijk wreed
achteloos brutaalweg
laag bij de grond
geknopt en gesnoeid            

haar panorama
beschermd schilderij
verkleurende seizoenen
ongerepte heidevelden
melancholieke blik
doorgrondt oorsprong
haar genesis

versterkt opgericht
naar boven getooid
meervoudig leven
openbaart historie
tal van lotgevallen
bestendig vertaald
in louter levenskracht

 

Meander

“Getergd leven”, een gedicht over het beleven en herleven van het leven. Over levenskracht en het overwinnen van weerstanden, met altijd de blik op het wonder en op de oorsprong.


“Getergd leven”: © Meander; 28 november 2019


Foto Berk (Op grens van natuurgebied De Stulp en het bos van Lage Vuursche): 
© Meander; 25 november 2019


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

 

 

FedEx

FedEx

een kekke koerier uit IJsselstein                  


verplaatste dozen bij het dozijn                


smoesde eens per week               


naar Poort voor een break              


om even bij háár te kunnen zijn             

 

 

Meander

 

“Fedex”, een korte limerickachtige verwoording van de voorzichtige dans van twee mensen, waarvan de één dozen inpakt met leuke dingetjes en de ander de dozen gezwind bezorgt bij klanten, die haast níet kunnen wachten. Hoe een toevallige ontmoeting tot een real live experience voor hen en voor de bezoekers van Take a Break is geworden.


“Fedex”: © Meander; 26 november 2019


Foto: Internet.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

Leven is een tijdverdrijf

Leven is een tijdverdrijf

zoek verstrooiing in het
stijgen en dalen van het
leven diep ingesneden
glooiing van woest land                         

mijn tijd benutten en
verdrijven om weer te
kunnen herschrijven in
nieuwe akkoorden                  

steeds weer verwonderd
staan van wat me wordt
toegeworpen wanneer in
het midden van de nacht                   

een zachte bries mijn
gemoederen bedaart
ik tussen jouw zinnen
andere lees                     

niets op mijn weg is zinloos
noch klankloos en ik hoor
hemels geruis dat me zacht
toefluistert

 

N. De Doncker

 

“Leven is een tijdverdrijf”, jazzy poëzie met nieuwe akkoorden van N. De Doncker (Zainab) n.a.v. een digitale, verbale, nachtelijke uitwisseling van twee nachtbrakers over verdreven geleefde en te verdrijven te leven tijden.

“Leven is een tijdverdrijf”: © N. De Doncker; 21 november 2019

Tekening “Chords”: Bewerking Meander; 21 november 2019

 

Verstild

Verstild

klamme kilte omklemt               


broze botten            


bijna brekend             


wanneer weinig warmte                      


lichaams laatste levenskracht                


krachteloos koestert                 


voordat verloren              


ademloze adem                 


voorgoed verstilt             

 

Meander

“Verstild”: © Meander; 18 november 2019


Tekening “Verstild”: © Meander; 18 november 2019


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

Niet meer dan dat

Niet meer dan dat

slechts instrument               

beperkt houdbaar            

lerend apparaat            


erkende tijdelijkheid         

tactisch ontkend          

om even eeuwigheid           


wetmatig gestuurde               

autonome huls                  

in gestructureerde chaos


waarom weten

in laat besef

zonder waarom


temporaliteit

van lichamelijk zijn

niet meer dan dat

 

Meander

“Niet meer dan dat”: © Meander; 12 november 2019.


Foto Strandgaper: © Meander; april 2019


Meer gedichten over Zee, Kust en Strand van Meander? Klik HIER.

 

Turkije valt Syrië binnen

Turkije valt Syrië binnen

heel zacht, amper te horen
kort voordat asfalt van bruggen druppelt
hangt boven de daken
een duistere maskerade

sirenen huilen, dan de kinderen
vermoeden, weten niet wat het betekent
wanneer kerstbomen uit een hemel vallen

een oude man, zijn krukken naast hem
als een geschenk uit vroegere kindertijd
zit heel alleen op een terras
heft het hoofd en luistert

seconden tikken weg
in nachtlucht zwanger van de sterren
kleurt d’ ochtend reeds de einder

enkel te horen in de verte
bulderen honderden motoren
hen die sterven gaan
een laatste lied

 

Sunset 11 oktober 2019

 

Een gedicht van Ingo Audenaerd, een dichter die schrijft onder de naam Sunset.
Ingo is een gevoelige dichter, die onder meer de actualiteit verwoordt.
Ingo Audenaerd schrijft vaak en op een ontroerende manier over liefde, over geluk, over het onbereikbare, over het ooit.

Meer gedichten van Ingo Audenaerd vindt je op www.sun-set.nl

 

#SheToo

#SheToo

 

een beeldig, schattig, mooi meisje       

huppelt opgewekt door de straat       

blij, met in haar hand een ijsje       

geen onschuld dat men gadeslaat          

ze wist helaas maar al te vroeg         

waar de viespeuk zijn mosterd laat               


zwijgen nu, het is toch haar schuld
             

haar zijn, heeft hem zover gebracht        

zijn lust en drift lijdzaam geduld       

steeds weer gewetenloos verkracht        

haar wordt gezegd dat het zo hoort          

de waarheid ver buiten haar macht        


daders schudden ontkennend ‘t hoofd       

wordt toch niet geloofd, dat meisje       

haar onschuld voor altijd geschaad       

zij, met in haar hand een ijsje      

hompelt dagelijks door de straat       

neuriet een gebroken wijsje    

 

 

Meander

‘#SheToo’ is een aanklacht tegen alle smeerlappen die allen of samen, 75 % van alle meisjes en vrouwen lastig vielen op welke wijze dan ook. Tevens een aanklacht tegen allen die de daders hielpen hun gerechte straf te ontlopen.
Wegkijken helpt niet. Goedpraten is schandalig. Vergeten kan nooit meer.


‘#SheToo’: © Meander; 9 september 2019.  


Afbeelding: 
Internet.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.


Zie ook artikel NRC over onderschatting ernst en omvang van seksuele intimidatie en klik HIER.

Zomerstorm

Zomerstorm

luimige felle wind                 

stuwt deinende zee                 

kleuren verschieten               

geagiteerde baren               

in wispelturig licht              


saboterende banken                 

belemmeren vergeefs            

onstuimige branding                

ziedend brekend            

op stuitend strand              


vinnige vlagen               

verstuiven koppen               

in opeenvolging        

van woelende golven                


verwonderd alleen            

struinend op strand          

wijl slijpend zand                

in gierende wind                 

meedogenloos masseert               


toucheer liefde            

omhels vervlechting            

proef oerkracht                  

in intens intieme               

holistische sensatie              

 

Meander

 

‘Zomerstorm’: © Meander; 5 september 2019.  


Foto: 
© Meander; 10 augustus 2019.  


Meer gedichten over Zee, Kust en Strand van Meander? Klik HIER.


‘Zomerstorm.’ Mijn zomerstorm is poëzie van de almachtige natuur, denderend en razend, oorverdovend schitterend. Het geluk van eenzaamheid op een leeg, overweldigd en overweldigend strand aan een geteisterde kust. Zielsgelukkig verloren in vele elementen die mij beroerden. In eenheid met het al.

 

Zij, die dichters

Zij, die dichters

zij                   

beklemde inktdopers              

naarstige woordenzoekers              

genoopte dwangschrijvers             

dagelijkse dagboekers              

verloren in niets                


zij                

levend in dromen

verhalen liefde

schreeuwen verdriet

verafgoden natuur

verwoorden gevoel            


zij

in talloze spiralen

heen en terug

op schreden

oordelend

beoordelend            


zij

over loslaten

over jezelf zijn

over grenzen

over samen

of niet


zij

zijn wij

als van hen

schrijft 

geketende pen

ultieme vrijheid

 

Meander


‘Zij, die dichters’: © Meander; 27 augustus 2019.  


Plaatje: Brainy Quote; Internet 


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

Mag ik je weten?

Mag ik je weten?

wie was je                                                 

wie ben je                                                      

in jezelf                                          

naar mij                                         

mag ik je weten                                          


wat je wenst                                            

wat je weet                                           

geven

ontvangen

mag ik je weten


wat is fijn

wat doet pijn

zeggen

luisteren

mag ik je weten


waar ben je

wat wil je

voelen

begrijpen

mag ik je weten


als eb

als vloed

was je even

te kort, daarom

mag ik je weten                  


open je hart

open je ziel

hier ben ik

en jij…

mag ik je weten

 

 

Meander

“Mag ik je weten”: © Meander; Schiermonnikoog; 3 augustus 2019.


Foto: Internet.


Voor meer gedichten over hart & ziel, klik HIER. 

Ongesproken Verstomd

Ongesproken Verstomd

aarzelende

weerspiegeling

druppelt regen

wangen

kietelen

haren gestreeld

in tempering

quasi stilte


ongesproken 
verstomd

overheerst

ritmische koestering

zondags bladerdak

 

 

Meander

‘Ongesproken verstomd’: © Meander; 18 augustus 2019.  

 

Foto: ‘Regen in een plas’ © Meander; 18 augustus 2019.  

 

Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

More and more and more

More and more and more

Painting: Avril E. Jean: Ships at Port Philip Bay

 

defying loneliness
in introvert mass
being nonexistent
had to be learned
she decided to pass

after indefinite while
hesitantly

made her step
to become free
there she floated
beyond life
lonely at sea

staring around
dazzled by an ocean
full of little ships
sailing like mimes
apparently it was
a sea crowded with
vessels out of times

they sailed with her
and she with them
carried by all winds
seemingly without direction
strong currents though
converged them as one
bringing eternal connection

strong fragile ships
changing anything before
never sailing alone again
growing in numbers
more and more and more

 

 

Meander

 

 

“More and more and more”: © Meander; Schiermonnikoog, Netherlands; August 7, 2019.


Painting: Ships at Port Philip Bay; © Avril E. Jean.


Paintings and art by Avril E. Jean? Click HERE.


English poems or stories by Meander? Click HERE.

 

This poem is about living, about not living, although. About being alone, about loneliness and what could happen if you escape from it. Use the power of your imagination and dream the poem. Stretch out to others, especially those living alone and probably being alone.
I discovered the painting made by Avril E. Jean on internet and it fitted fully to my perception of what could be seen by the lady in the poem. It helped me to improve the poem and it made me write an English version so other people than only those who understand Dutch can enjoy it and understand the tale.

Alleen stilte

Alleen stilte

stilte


alleen


……


alleen


stilte


……


stilte

 

 

Meander


‘Alleen Stilte’: © Meander; Almere; 7 augustus 2019.  


Tekening: ‘Alleen Stilte’; © Meander; 7 augustus 2019.

 

‘Alleen Stilte’ is een gevoel dat je soms beklemt, is een gevoel dat je soms sterkt. Het is een moment van ultieme rust, soms in eenzaamheid, soms in verbondenheid met totaliteit. De duale beleving van alleen zijn. Als een waardevolle keuze, als een onbedoeld gevolg en als een waarde zonder waardering op zich.

Waar zij liep

Waar zij liep

zag haar lopen                  

op Jacobspad                    

in vage verte                

‘t frêle silhouet                 


zag haar lopen                  

bij Kobbeduinen                  

in schreeuwende zon                   

was zij het die scheen                  


zag haar lopen                    

op Westerstrand                    

dansend op horizon

wonderschoon ballet


zag haar niet meer

paden en stranden

schandalig leeg

omdat ze verdween                


loop waar zij liep

zij niet geweten

ondanks dat het nooit

kan haar niet vergeten      

 

Meander

 

‘Waar ze liep’: © Meander; Almere; 6 augustus 2019.  


Foto: ‘Jacobspad; © Meander; 6 augustus 2019.


Meer gedichten over Hart & Ziel? Klik HIER.

 

Het werden er steeds meer

Het werden er steeds meer

Schilderij van Avril E. Jean: Ships at Port Philip Bay


eenzaamheid getrotseerd

in ongekendheid leven

alleen zijn moest geleerd                   

doch werd haar om het even                    


na lange tijd

vol twijfel, aarzelend

de stap gemaakt

naar een weinig later

daar dreef ze dan

voorbij haar dood

eenzaam op het water


ze veerde op

zag om zich heen

een oceaan vol scheepjes

keek beduusd nog een keer

naar het scheen

een overvolle zee

met scheepjes van weleer               


ze voer met hen

en zij met haar

ze voeren lukraak

naar alle winden

sterke stromingen

brachten hen bijeen

ze bleven elkaar vinden             


‘t waren sterke scheepjes

ze brachten ommekeer

zeilden nimmer alleen

het werden er steeds meer

 

Meander

“Het werden er steeds meer”: © Meander; Schiermonnikoog; 21 juli en 2 augustus 2019.

Schilderij: Ships at Port Philip Bay; © Avril E. Jean.

Voor meer schilderijen van Avril E. Jean, klik HIER.

Voor meer gedichten over hart & ziel, klik HIER. 

 

Mensen raken eens aan ‘t einde van hun tijd, soms alleen en langdurig in eenzaamheid. Soms beëindigen ze hun tijd als gevolg van langdurige eenzaamheid. Een metaforisch gedicht dat op veel verschillende manieren kan worden gelezen. De lezer bepaalt de interpretatie die van toepassing is. Wat betekent dit gedicht voor u? wat betekent dit voor uw omgeving?

Overbodige Tijd

Overbodige Tijd

zeewind slijpt
door rieten 
matten
langs ‘t terras
zoekt kieren in wanden
probeert verwoed
rust te verbreken                  

haren wapperen
ongeremd willoos
langs je hoofd
vlaggen klapperen
in onvoorspelbaar
vlagerig geplaag                    

en jij?
je ligt
ligt ogenschijnlijk
te slapen
in een nogal
luie stoel

dommelend
in zon
in wind
kracht zes
lig jij volop
te genieten

half wakker
dagdromend
niemand komt
jouw stilte kapen
uit wakkerende wind

in je element
tussen de elementen
laat jij
overbodige tijd
vrijuit vervliegen

 

Meander

“Overbodige Tijd”: © Meander; 23 juli 2019.  


Foto: Terras aan de kust in zon en wind: © Meander; 21 juli 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.

Staren over zee

Staren over zee

ze stond te staren over zee                      

vanaf de top der duinen                      

tranen gleden naar benee                     

om hetgeen verloren was                      


ze stond te staren over zee                        

besloot om te gaan struinen                       

nam haar leven met zich mee                      

met daarop die scherpe kras                  


ze bleef maar staren over zee          

al slenterend op het strand                      

raakte zo van lieverlee                      

bij de branding aanbeland


ze stond te staren over zee

op verschuivende limiet

en dacht, toe neem mij toch mee

breng me weg van mijn verdriet


ze stond te staren over zee

met in hart en ziel haar lief

ervoer eenheid van hun twee

glimlachte, wist intuïtief


ze staarden samen over zee

hij van ergens wie weet waar

allerliefste staarde mee

zij naar hem en hij naar haar


ze stond te staren over zee

keerde haar rug naar ‘t water

had er rust en vrede mee

tot straks mijn lief, tot later

 

 

Meander

“Staren over Zee (zij)”: © Meander; Veerboot op het Wad; 18 juli 2019.  


Foto: Liefde van de zee: © Meander; 14 juni 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.


Voor verhalen en gedichten over Zee, Kust, Strand en meer, klik HIER.

 

Meander is nieuwsgierig naar uw beleving van dit gedicht, uw ervaringen, uw liefde voor uw lief. Wat voelt u? Wat denkt u? Een gedicht dat tot nadenken stemt, vrede brengt, of rust? Is het verlies van de ultieme liefde ooit acceptabel, of slechts een feit waarmee we moeten leven? Kunt u het leven van de liefde vieren, ook als hij of zij is gegaan naar wie weet waar?
Meander verzamelt graag alle reacties om wellicht op grond van die reacties een nieuwe poëtische weergave van de verloren liefde te kunnen verwoorden, verbeelden, schetsen, impliciet laten beleven.

Dit is een variant op het origineel, omdat de ervaring vanuit verschillend perspectief kan worden gedacht. Dit gedicht is uit haar perspectief.

Staren over Zee

Staren over Zee

hij stond te staren over zee                      

vanaf de top der duinen                      

tranen gleden naar benee                     

om hetgeen verloren was                      


hij stond te staren over zee                        

besloot om te gaan struinen                       

nam zijn leven met zich mee                      

met daarop die scherpe kras                  


hij bleef maar staren over zee              

al slenterend op het strand                      

raakte zo van lieverlee                      

bij de branding aanbeland


hij stond te staren over zee

op verschuivende limiet

en dacht, toe neem mij toch mee

breng me weg van mijn verdriet


hij stond te staren over zee

met in hart en ziel zijn lief

ervoer eenheid van hun twee

glimlachte, wist intuïtief


ze staarden samen over zee

zij van ergens wie weet waar

allerliefste staarde mee

zij naar hem en hij naar haar


hij stond te staren over zee

keerde zijn rug naar ‘t water

had er rust en vrede mee

tot straks mijn lief, tot later

 

 

Meander

“Staren over Zee (hij)”: © Meander; Veerboot op het Wad; 18 juli 2019.  


Foto: Liefde van de zee: © Meander; 14 juni 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.


Voor verhalen en gedichten over Zee, Kust, Strand en meer, klik HIER.

 

Meander is nieuwsgierig naar uw beleving van dit gedicht, uw ervaringen, uw liefde voor uw lief. Wat voelt u? Wat denkt u? Een gedicht dat tot nadenken stemt, vrede brengt, of rust? Is het verlies van de ultieme liefde ooit acceptabel, of slechts een feit waarmee we moeten leven? Kunt u het leven van de liefde vieren, ook als hij of zij is gegaan naar wie weet waar?
Meander verzamelt graag alle reacties om wellicht op grond van die reacties een nieuwe poëtische weergave van de verloren liefde te kunnen verwoorden, verbeelden, schetsen, impliciet laten beleven.

Allerliefste, Allermooiste

Allerliefste, Allermooiste

mooi ligt ze te slapen                 

dromend en zo rustig                

aan mijn linkerzijde                  


lig me te vergapen                 

tikkeltje wellustig                

ben ik te benijden?                       


haar volmaakte sculptuur

artistieke weelde

van sublieme schoonheid                


nog steeds gloeit na het vuur

dat we straks nog deelden

in intieme vrijheid


ontroerend nacht en dag

‘t lichaam ligt te blaken

door welvingen verfraaid


twijfel of het wel mag

zachtjes aan te raken

als ze zich zuchtend draait


haar benen om mij slaat

lippen vinden elkaar

ze lacht, laat niet meer gaan


al vrijend wordt het laat

en weer kijk ik naar haar

‘t begint van voor af aan              


mooi ligt ze te slapen                 

dromende verleiding                

aan mijn linkerzijde                  


lig me te vergapen                 

totale toewijding                

ik, ben te benijden

       

      

  Meander       

 

“Allerliefste, Allermooiste”: © Meander; Almere; 16 juli 2019.  


Foto: Schoonheid
© Internet.

“Allerliefste, Allermooiste”, is een gedicht als ode aan de schoonheid van alle vrouwen, gezien door de ogen van hun partner. Ik las op een site met gedichten dat sommige vrouwen het zat waren om alleen maar te worden beschreven uit lust. Welnu hier gaat het over liefde en bewondering en de gevolgen daarvan.

Schilderij van John Furse. Voor meer informatie, kijk op: Etsy.com

Lees ook: Slenterende Liefde en klik daarvoor HIER.

Zonder, met elkaar

Zonder, met elkaar

zolang gekwelden                    

zichzelf niet ervaren                     

strijden met onbestaand                        

de lege pijn voelen                          

niet de hunne                              

onbegrepen beleven                      

is vriendschap                  

kennen van samen                      

van onsstanders                     

van lotgenoten                           

liefde van het lot                          

het meer van niets                       

het genoeg van weinig                      

wat ons bindt                        

en sterker maakt


niet het dan zonder                        

maar het nu zonder                   

gedeelde waarde                        

van jou en van mij                          

van hen… van ons                  

 

 

Meander

“DichtBij”: © Meander; Almere; 12 juli 2019 0.04 uur


Foto Ochtendrood:
© Meander; Almere; 10 juli 2019 5.17 uur

 

Opgedragen aan en geschreven voor: Lily May Parker naar aanleiding van haar gedicht “IJslagen.”

 

Vrij vrij in vrijheid

Vrij vrij in vrijheid

vrij                

vrij vrij              

vrij van last                

ongedwongen                

onafhankelijk                  

onbeperkt                 

onbelemmerd              

onbezwaard             

ongebonden               

onbegrensd               


vrij vrij              

vrijelijk              

vrijmoedig

vrijdenkend

vogelvrij

als vrijbuiter

vrij blijvend

voor vrijheid                 


vrij vrij                 

vrijuit            

vrijpostig           

vrijend

op vrijplaats

van vrijheid                


vrij laten

vrij zijn

vrij vrij

in vrijheid

 

 

 

Meander

“Vrij…en…”: © Meander; Almere; 5 mei 2019.  


“Foto ”: © Meander; Meeuw zwevend op thermiek van MS Midsland op de Waddenzee; 1 september 2018.


Meer gedichten over Harte & Ziel? Klik HIER!

Meer vrijheid? Klik HIER!