Archief van
Categorie: Hart en Ziel

Gedichten waarin hart en ziel centraal staan

In slaap gesust

In slaap gesust

vanzelf                                         

‘t ging vanzelf                                

zonder moeite                                

zonder weerstand                                   

evident succes                                     

ongeschreven norm


mooier

groter

meer

beter

fouten 

bleken kansen


vanzelf

zo leek het

tot die ochtend

wakker

en uitgerust

stelde vast

heb mijzelf

in slaap gesust

 

 

Meander

Zij niet zonder zee

Zij niet zonder zee

Zonder te weten                                       

hoe verder te gaan                                  

hoe verder te willen                              

doorkruist ze duinen                             

keert haar schreden                            

kiest het pad                            

naar zee en strand


Klimmen en dalen

door ‘t mulle zand

naar lege vlakte

aan de kust

afbuigend naar noord

om niet te snel

aan briesende branding

te geraken


Waarom nog verder?

Wat is er nog

meer dan het was?

Waarom moeten

als niet kunnen

de wens verwoordt

om niet te leven

niet meer te zijn?


Ze wendt haar hoofd

beziet de zee

de branding

de alles verzwelgende

hoge golven

krachtige naweeën 

van een late lentestorm


Roep van de zee

niet zonder haar

en zij niet zonder zee

 

Meander

Het is aan de lezer om te interpreteren en al dan niet af te ronden. Liefde en leven met en in de natuur. Waar de natuur een metafoor kan zijn voor het menselijk zijn, het menselijk denken en voelen. Verbeeld je eigen verbeelding en leven en zie in de natuur jouw begin en einde en daarmee jouw verdergaan.

Voor meer gedichten van Meander, kies Zee, Kust en Strand, of Hart & Ziel.

En de Duinen Huilden Mee

En de Duinen Huilden Mee

Klik hier voor de korte film om de huilende duinen te ervaren.


Op de bank lag zij te dichten                                       

over avontuur aan ‘t strand                                          

benen gekruist, hoofd geheven                                       

notitieboek op schoot                                 

pen in de hand                                          


Het wonder der natuur aanschouwd                                             

schreef zij verbazing neer                                                           

deelde verwondering en kunst                                              

keek naar de beelden                                 

glimlachte nog een keer                                    


Zomaar druppels van de duinen                                         

als tranen glinsterend naar benee                      

omarmden haar gevoel van heden                                

Liefdestranen stroomden over                                      

en de duinen huilden mee


De duinen wisten toen al

wat lag in het verschiet

de wens was groter dan de wil

de liefde werd gebroken

de duinen voorvoelden het verdriet                            

 

 

Meander

 

 

Ik wilde je weten

Ik wilde je weten

Wie je was                                                 

Wie je kon zijn                                                     

In jezelf                                          

In mij                                         

Ik wilde je weten                                          


Wat je wenste                                            

Wat je wist                                           

Geven

Ontvangen

Ik wilde je weten


Wat was
 fijn?

Wat deed pijn?

Zeggen

Luisteren

Ik wilde je weten


Waar was je?

Wat wilde je?

Voelen

Begrijpen

Ik wilde je weten


Onbereikbaar

in jezelf

Er was geen ruimte

Er was geen kans

Ik was er,

want ik,

ik wilde je weten

 

 

Meander

 

“Ik wilde je weten.” Het gedicht dat is geschreven als reactie op het feit dat “Ik wil je weten”, geen kans kreeg, geen ruimte.

Slenterende liefde

Slenterende liefde

Zag mijn liefde lopen                                         

doelloos slenterend                                             

op een onmetelijk strand                                       

langs de onzekere grens                                   

van land en water                              

net als ik                                     

zomaar kuierend                                   

vanaf de andere kant                             

nog onwetend                                   

over ons en over later


Lichtjes uitgeweken

toen w’elkander

rakelings passeerden

aarzelend verder liepen

Doch ik stopte

keek haar na

zag haar ogen  

die hetzelfde riepen


Vertraagd liepen we

verwonderd, maar

met zekere pas

pakten elkaars hand

gingen samen verder

alsof het altijd was

 

 

Meander

 

Meer gedichten over Hart & Ziel? Klik HIER.

Ontspiegeld

Ontspiegeld

Rug gekeerd                                                

naar eigenbeeld                                     

naar willen weten                                      

naar onvermogen                      


Blik ontheemd                                           

om niet te zien                                        

niet te vatten                                  

niet te voelen                              


Geen weerkaatsing

geen reflectie

onomkeerbare

non-detectie                                   


Ontspiegeld bestaan

in ooit

in ergens

in wens

in droom

in wellicht                    

of nooit

 

 

Meander

 

“Ontspiegeld” is een beschouwend gedicht, geschreven om hetgeen niet kan zijn.

 

 

Beeldend verwoord

Beeldend verwoord

Zachte, attente blik                                          

geduldig wachtend                                          

op het gewilde moment                                  

in een vervliegend                                   

hier en nu


Achter de lens                                  

kracht, pijn en liefde                                         

van daar en hier                              

omarmd in haar                                           

toen en nu


Onstuitbare creatieve kracht                                     

verwoordt beeldend                                       

monumenten van even

in hier en nu

voor ergens en later

 

 

Meander

 

“Beeldend Verwoord.” Een gedicht over de fotografe Mona Alikhah naar aanleiding van mijn ontmoeting en gesprek met haar voor, tijdens en na een fotoshoot voor Suburbia’s project “Almere mijn Thuis.”

Meer weten over Mona Alikhah? Kijk op Monavid.com. 
Lees hier haar biografie

De foto bij dit gedicht is van Mona Alikhah.

 

 

 

Voor jou van mij

Voor jou van mij

steeds was ik naar jou op zoek
boven of beneden in de kelder
of de tuin was je wortels plukken
of ging je naar het buurtwinkeltje

je adem moest ik voelen je geschuifel
horen de angst weer verlaten te
worden deed me beven ook al was
het maar voor even

je gaf me alles wat je in je had ook
al was dit heel gewoon ik voelde me
de koning te rijk met het alledaags
festijn

ik was je kleinkind en wist niet wat je
te lijden had gehad ik heb je éénmaal
zien huilen huilde mee maar wist niet
voor wat

ik wou niet weer terug naar het huis
waar wezen en verlaten kinderen
enkel opgevangen werden omdat
het moest

bij jou voelde ik me veilig en thuis
omgeven door heel gewone lieve
kusjes op je bolle rode wangetjes
wat denk ik nog vaak aan jou

 

N. De Doncker, 1 mei 2018

Dit is een gedicht van Nadine De Doncker op de publiekspagina van Meander.
Zij schrijft onder de naam Zainab (De Doncker)

Je kunt gedichten van Zainab vinden op bijvoorbeeld “Dichterbij Dichten.”

Lege Stoel

Lege Stoel

Hij was niet meer                             

Ongehaast vertrokken naar ergens later                                

Gegaan op zijn manier                                       

weggevloeid als langzaam water                                 


Achtergebleven zijn markante stoel                                     

zijn plek                                     

zijn rust            

met zijn gevoel                           


En nu                            

die lege stoel                            

wisselend bezet                             

door zijn nageslacht                                 

Zo is hij nog steeds                                

dankzij die niet zo lege stoel                              

hetgeen hij al had bedacht                          

 

Meander

 

Voor meer gedichten van Meander over Hart en Ziel, klik op Hart & Ziel

 

Verloren van zichzelf

Verloren van zichzelf

Ze heeft verloren,                                 

verloren van zichzelf                                  

Ze kon niet hebben,                                         

zag niet buiten                                  

zag niet het grotere gewelf                                    


Het uitspansel van alles                              

was buiten haar bereik                   

Ondanks haar wil tot liefde                               

bracht haar beleven                               

gedacht on of gelijk                            


Kon zij maar waarderen

de plus meer dan de min                         

om samen te verteren                               

in oprechte liefde                                      

eindeloos al in ‘t begin

 

 

Meander

 

Wat je ziet, wat je voelt, wat je respecteert en accepteert.

 

 

Lachen

Lachen

Als er niets te lachen is                                      

het is volstrekt vergaan                                  

Slechts zwartgalligheid                                          

kleurt leven                                  

naar bijna niet bestaan                                        


Doch diep van binnen                                            

kriebelt, wat iedereen al zag                                  

Onweerstaanbaar duik je                              

stuiterend de toekomst in                                    

met een schaterlach                            

 

 

Meander

 

 

Meer dan zeggen

Meer dan zeggen

Kan niet meer zeggen                                       

dan ik voel                                         

Zoveel meer voelen                                  

dan ik zeg                                   


Woorden dansen                                 

in mijn hoofd                                   

uit mijn hart                                    

willen jou zeggen                            

wat je weet


Gevoel van één

van samen

van houden

vast van beiden

letterloos


Buiten tijd

zonder locatie

voelen en voeden

twee zielen

ongezegd

hun heelal

 

 

Meander

 

Meer gedichten over Hart & Ziel? Klik op Hart&Ziel.

 

Los Vast

Los Vast

Houd vast                               

Laat los                                

Tegengesteld                  

Complementair                              


Levensangst                                     

Liefdesangst                             

Oud verdriet                         

‘t is niet fair


Vasthouden

Verliefd

Zo veel

Zo fijn


Te dichtbij

Teveel

Te snel

Angst en pijn


Los

Laat los

Voldoende los

Vast refrein


Samen zelf

Zelf samen

Houd vast

Wees mijn

 

Meander

 

Vasthouden of loslaten? Of….. Vasthouden en loslaten. Meer weten? Klik HIER.

Uitgeblust

Uitgeblust

Kwakende kwekkende kwezels                                                 

beklagen bezorgd belust                                               

Missen misschien medeleven                                         

zoeken zwaktes zelfbewust                                           


Spied spoedig spiegelend                                         

naarstig naar namelijk                                    

uw uiterste uzelve                                      

uiteindelijk uitgeblust

 

 

Meander

Heelheid

Heelheid

Twee zielen                                         

eigenlijk één                                   

als tweelingzielen                              

ooit uiteen                                    


Zonder afstand                                    

tijd is geen                                   

schijnbaar dolend                                  

doch nooit alleen                            


Transcendent                             

volmaakt verweven                                

voelend heelheid

ongeacht welk leven

 

Meander

 

Voor meer gedichten over Hart & Ziel, klik HIER!

 

Liefdes lijden

Liefdes lijden

Onweerstaanbaar                                     

als magneten                                      

die soms draaien                             

en elkaar niet                            

willen weten                                           


Onweerstaanbaar                                                  

ondanks pijn                                   

Onvolkomen

maar toch voelen

rauw en fijn


Onweerstaanbaar

niet te mijden

behelsen zij elkaar

en daarmee

liefdes lijden

 

 

Meander

 

 

Ach

Ach

Ongebroken energie                                  
gebroken                                            

Onnodige irritaties                                        
nodig                                         

Ongeduld                                  
geduld                                   

Onverwoestbare liefde                             
verwoest                                          

Intuïtief al pril gevoeld?                                    
Het was niet wat het leek                                     
en daarom niet bedoeld?                                      

De zegen eens gegeven
voor altijd in je leven                                          

 

Meander

 

Voor meer gedichten van Meander in de serie Hart & Ziel, klik HIER.

Ik wil je weten

Ik wil je weten

Wie je was                                                 

Wie je bent                                                      

In jezelf                                          

In mij                                         

Ik wil je weten                                          


Wat je wenst                                            

Wat je weet                                           

Geven

Ontvangen

Ik wil je weten


Wat is fijn?

Wat doet pijn?

Zeggen

Luisteren

Ik wil je weten


Waar ben je?

Wat wil je?

Voelen

Begrijpen

Ik wil je weten


Open je hart

Open je ziel

Hier ben ik,

want ik,

ik wil je weten

 


Meander

 

 

Triest

Triest

“Triest”, een reactie van Meander bij een foto van Anne-Marije Buiter van een gedicht gedragen tijdens de fakkeltocht in Groningen. Die foto, zegt letterlijk bijna alles. Meander trekt de volgende conclusie:

 

Hoe triest is dit “gave” land?                                                         

Waar is het aanbeland?                                                            

De rechtstaat is gestrand,                                                          

in hebberigheid verzand

 
Meander

Twitterbericht, klik HIER!

Job

Job

Job: Krijtschets van Marijke Abbink


Altoos liefde gegeven                                 

Plots is daar het leed                                

Zo speelt met ons het leven                            

soms onvoorspelbaar wreed                                 


Spiegels voorgehouden                            

Vechtend tegen pijn                                      

Zoekend naar de waarheid                                    

Waarom zo onrein?


Intens is de ontmoeting

met jouw eigen Job

Ommekeert jouw leven

zet het op zijn kop                          


In jezelf gevonden

ligt de eigenheid

Je echte zelf verbonden

met alles voor altijd                               


Vindt als Job jouw roeping

jouw lotgewezen leven

Vertrouw op innerlijke kracht

ooit aan jou gegeven

 

 

Meander

 

Job

Deze schitterende krijtschets van Marijke Abbink blinkt uit in eenvoud, duidelijkheid en symboliek. Het bracht mij er toe het gehele verhaal van Job nog eens te lezen. Op grond van gedeelde ervaringen en op grond van het verhaal, schreef ik dit gedicht. Marijke, dank voor jouw liefdevolle inspiratie.
Ik raad u aan om het verhaal nog eens te lezen en ik nodig u uit om uw eigen interpretatie te geven, al dan niet bij deze ingetogen krijtschets. Uw ontmoeting en uw verlossing naar uw eigen weg, uw roeping?

 

Jij

Jij

Ik zie je                               

voor me                                   

naast me                           

bij me                                  


Ik voel je                      

in me                                       

aan me                           

bij me                                    


Mijn kus proeft jou                         

jij witte roos                                  

Mijn hart ervaart jouw                                  

kracht en zacht                                        

Ik ruik jouw                                  

ongeremde haren                              

Ik hoor jouw                                     

echte woorden                              

dag en nacht


Jouw ziel verbindt                             

met mij                                     

Zo zijn wij zelf en

samen ons                                                   

Lieve, lief                               

Lieve jij

 

 

Meander

 

“Jij” is een gedicht voor twee geliefden die elkaar verklaren en beroeren. Een gedicht van geliefden aan elkaar, als teken van hun gezegende, volledige verbinding, op weg naar steeds meer samen zonder zichzelf te verliezen.

 

Voor meer gedichten over en uit Hart & Ziel, klik HIER.

Alsdan

Alsdan

Roodbruin,                                 

krullen spontaan                                          

en energie                                    

mij tegemoet                                    


Jouw lach                                          

soms zacht                                       

soms schaterend                                   

voedt mijn gemoed                                   


Je bent                               

dichtbij                                

of                                   

verbij                                 

bij mij                                      


Als dan                                

ja alsdan                                        

hebben afstand en tijd                                  

geen werking meer                                

op jou en mij                   

 

Meander

 

Voor meer gedichten van Meander over Hart & Ziel, klik HIER.

 

Afgescheurd

Afgescheurd

Langzaam pende hij                                

de gedachten

over een mooie zondag                                  

op een blaadje                                          

op zijn linkerknie                                                  


Vrijheid en zilte lucht                                    

opgesnoven aan de kust                                          

werden verhaald                                              

schommelend in een ei              

vol tastbare synergie                                         


Vuur dat brandde                                          

uit pure lust                                    

straalde hen tegemoet                                                      

en baarde rust                                      


Rozig, rijk en                                  

zeer voldaan                                                

De wangen rood gekleurd                                      

Dat alles werd geschreven                                          

op een blaadje                                                        

dat was afgescheurd

 

Meander

 

Voor meer gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.

Dromend in werkelijkheid

Dromend in werkelijkheid

Goedemorgen, Roos

 

Dromend verlieten we                                                 

hetgeen niet telt                                  


Dromend leven we

in wat geldt                                                           


Dromend voelt zelf                                            

de andere zelf                                                   


Dromend lieft de een                                            

de andere elf                                                


Dromend verbonden                                       

in vertweezelviging                                                 


Dromend op ontdekkingsreis                                    

naar oneindige eeuwigheid                                      


Dromend in binaire dialectiek

begrijpen we in alle tijd

 

Meander

 

Voor meer gedichten van Meander over Hart & Ziel, klik HIER.

Waarom Begrijpen

Waarom Begrijpen

Begrijpen
Willen weten
Doorgronden
van ongekend                                    

Waarom
Waarom?
Waarom!
Waarom bestaan wij?

Waarom leven wij?
Waarom voelen wij?

Waarom begrijpen we niet
…….alles?                                           

Willen weten
Geloven dat weten bestaat
Weten als virtuele waarheid
als gekend feit, doch
wellicht slechts een illusie,

een projectie
Moeten we weten?
Kunnen alle vragen
worden beantwoord?

Is dat nodig?                                        

Is er een waarom?
Is er geen waarom?
Moet er een waarom zijn?
Waarom waarom?

Begrijp je?

 

Meander

 

Waarom; Op zoek naar wat ons werkelijk drijft. Een boek van Victor Lamme. Voor meer informatie, klik HIER.