Archief van
Categorie: Gedichten

Turkije valt Syrië binnen

Turkije valt Syrië binnen

heel zacht, amper te horen
kort voordat asfalt van bruggen druppelt
hangt boven de daken
een duistere maskerade

sirenen huilen, dan de kinderen
vermoeden, weten niet wat het betekent
wanneer kerstbomen uit een hemel vallen

een oude man, zijn krukken naast hem
als een geschenk uit vroegere kindertijd
zit heel alleen op een terras
heft het hoofd en luistert

seconden tikken weg
in nachtlucht zwanger van de sterren
kleurt d’ ochtend reeds de einder

enkel te horen in de verte
bulderen honderden motoren
hen die sterven gaan
een laatste lied

 

Sunset 11 oktober 2019

 

Een gedicht van Ingo Audenaerd, een dichter die schrijft onder de naam Sunset.
Ingo is een gevoelige dichter, die onder meer de actualiteit verwoordt.
Ingo Audenaerd schrijft vaak en op een ontroerende manier over liefde, over geluk, over het onbereikbare, over het ooit.

Meer gedichten van Ingo Audenaerd vindt je op www.sun-set.nl

 

#SheToo

#SheToo

 

een beeldig, schattig, mooi meisje       

huppelt opgewekt door de straat       

blij, met in haar hand een ijsje       

geen onschuld dat men gadeslaat          

ze wist helaas maar al te vroeg         

waar de viespeuk zijn mosterd laat               


zwijgen nu, het is toch haar schuld
             

haar zijn, heeft hem zover gebracht        

zijn lust en drift lijdzaam geduld       

steeds weer gewetenloos verkracht        

haar wordt gezegd dat het zo hoort          

de waarheid ver buiten haar macht        


daders schudden ontkennend ‘t hoofd       

wordt toch niet geloofd, dat meisje       

haar onschuld voor altijd geschaad       

zij, met in haar hand een ijsje      

hompelt dagelijks door de straat       

neuriet een gebroken wijsje    

 

 

Meander

‘#SheToo’ is een aanklacht tegen alle smeerlappen die allen of samen, 75 % van alle meisjes en vrouwen lastig vielen op welke wijze dan ook. Tevens een aanklacht tegen allen die de daders hielpen hun gerechte straf te ontlopen.
Wegkijken helpt niet. Goedpraten is schandalig. Vergeten kan nooit meer.


‘#SheToo’: © Meander; 9 september 2019.  


Afbeelding: 
Internet.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.


Zie ook artikel NRC over onderschatting ernst en omvang van seksuele intimidatie en klik HIER.

Zomerstorm

Zomerstorm

luimige felle wind                 

stuwt deinende zee                 

kleuren verschieten               

geagiteerde baren               

in wispelturig licht              


saboterende banken                 

belemmeren vergeefs            

onstuimige branding                

ziedend brekend            

op stuitend strand              


vinnige vlagen               

verstuiven koppen               

in opeenvolging        

van woelende golven                


verwonderd alleen            

struinend op strand          

wijl slijpend zand                

in gierende wind                 

meedogenloos masseert               


toucheer liefde            

omhels vervlechting            

proef oerkracht                  

in intens intieme               

holistische sensatie              

 

Meander

 

‘Zomerstorm’: © Meander; 5 september 2019.  


Foto: 
© Meander; 10 augustus 2019.  


Meer gedichten over Zee, Kust en Strand van Meander? Klik HIER.


‘Zomerstorm.’ Mijn zomerstorm is poëzie van de almachtige natuur, denderend en razend, oorverdovend schitterend. Het geluk van eenzaamheid op een leeg, overweldigd en overweldigend strand aan een geteisterde kust. Zielsgelukkig verloren in vele elementen die mij beroerden. In eenheid met het al.

 

Gezellige Jas

Gezellige Jas

in Oosterwijtwerd moet u weten         

was ik zowaar mijn jas vergeten             

ging het ding een week later halen                  

een nieuwe kon ik niet betalen             

wederom hartelijk ontvangen                  

meer kan een mens echt niet verlangen           

zoveel spontane gezelligheid             

genietend verstreek alras de tijd              

eenmaal weer thuis zo moet u weten              

was ik weerom mijn jas vergeten               

‘s anderendaags ging ik spoorslags weer      

‘t  verliep net als de vorige keer               

en talloze malen nog daarna               

weet nu dondersgoed waarom ik ga              

mijn jas hebben ze weggesmeten             

hij was tot op de draad versleten              

want ik bleef hem steevast vergeten        

 

Meander

‘Gezellige Jas’: © Meander; 4 september 2019.  


Foto: Internet; Funda.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.


Meer over Oosterwijtwerd? Klik HIER.

 

 

Tidal Art

Tidal Art

black rhythm                  

of waffled beach                   

softly woven                  

by vigorous waves                    


transiently stranded                  

imposing texture               

ingratiatingly awaiting                  

novel shaping tides              

 

 

Meander

tidal

tidal

tidal

 

‘Tidal Art’ is a poem about amazing structures, created by tides, wind and sand. Inspired by photographing black moulded structures at a beach after rain, storm and high tide.


‘Tidal Art’: © Meander; 3 september 2019.  


Photos: © Meander; 18 augustus 2019.


More English Poems or stories written by Meander? Click HERE.


More about Tidal Art? Click HERE.

 

 

Zij, die dichters

Zij, die dichters

zij                   

beklemde inktdopers              

naarstige woordenzoekers              

genoopte dwangschrijvers             

dagelijkse dagboekers              

verloren in niets                


zij                

levend in dromen

verhalen liefde

schreeuwen verdriet

verafgoden natuur

verwoorden gevoel            


zij

in talloze spiralen

heen en terug

op schreden

oordelend

beoordelend            


zij

over loslaten

over jezelf zijn

over grenzen

over samen

of niet


zij

zijn wij

als van hen

schrijft 

geketende pen

ultieme vrijheid

 

Meander


‘Zij, die dichters’: © Meander; 27 augustus 2019.  


Plaatje: Brainy Quote; Internet 


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

Mag ik je weten?

Mag ik je weten?

wie was je                                                 

wie ben je                                                      

in jezelf                                          

naar mij                                         

mag ik je weten                                          


wat je wenst                                            

wat je weet                                           

geven

ontvangen

mag ik je weten


wat is fijn

wat doet pijn

zeggen

luisteren

mag ik je weten


waar ben je

wat wil je

voelen

begrijpen

mag ik je weten


als eb

als vloed

was je even

te kort, daarom

mag ik je weten                  


open je hart

open je ziel

hier ben ik

en jij…

mag ik je weten

 

 

Meander

“Mag ik je weten”: © Meander; Schiermonnikoog; 3 augustus 2019.


Foto: Internet.


Voor meer gedichten over hart & ziel, klik HIER. 

Ongesproken Verstomd

Ongesproken Verstomd

aarzelende

weerspiegeling

druppelt regen

wangen

kietelen

haren gestreeld

in tempering

quasi stilte


ongesproken 
verstomd

overheerst

ritmische koestering

zondags bladerdek

 

 

Meander

‘Ongesproken verstomd’: © Meander; 18 augustus 2019.  

 

Foto: ‘Regen in een plas’ © Meander; 18 augustus 2019.  

 

Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

Magische acrobatiek (haiku)

Magische acrobatiek (haiku)

luchtacrobaten


zwaluwen in volle vlucht


betoveren je

 

 

 

Meander

 

‘Vliegshow (Haiku)’: © Meander; Almere; 12 augustus 2019.  


Foto’s van zwaluwen in hun vlucht: © Meander; 12 augustus 2019.

 

vliegshow

 

 

 

 

‘Vliegshow’ is een haiku met veel foto’s naar aanleiding van een dagje zwaluwen in hun vlucht fotograferen. Twee uur bezig, maar dan heb je ook wat.

More and more and more

More and more and more

Painting: Avril E. Jean: Ships at Port Philip Bay

 

defying loneliness
in introvert mass
being nonexistent
had to be learned
she decided to pass

after indefinite while
hesitantly

made her step
to become free
there she floated
beyond life
lonely at sea

staring around
dazzled by an ocean
full of little ships
sailing like mimes
apparently it was
a sea crowded with
vessels out of times

they sailed with her
and she with them
carried by all winds
seemingly without direction
strong currents though
converged them as one
bringing eternal connection

strong fragile ships
changing anything before
never sailing alone again
growing in numbers
more and more and more

 

 

Meander

 

 

“More and more and more”: © Meander; Schiermonnikoog, Netherlands; August 7, 2019.


Painting: Ships at Port Philip Bay; © Avril E. Jean.


Paintings and art by Avril E. Jean? Click HERE.


English poems or stories by Meander? Click HERE.

 

This poem is about living, about not living, although. About being alone, about loneliness and what could happen if you escape from it. Use the power of your imagination and dream the poem. Stretch out to others, especially those living alone and probably being alone.
I discovered the painting made by Avril E. Jean on internet and it fitted fully to my perception of what could be seen by the lady in the poem. It helped me to improve the poem and it made me write an English version so other people than only those who understand Dutch can enjoy it and understand the tale.

Alleen stilte

Alleen stilte

stilte


alleen


……


alleen


stilte


……


stilte

 

 

Meander


‘Alleen Stilte’: © Meander; Almere; 7 augustus 2019.  


Tekening: ‘Alleen Stilte’; © Meander; 7 augustus 2019.

 

‘Alleen Stilte’ is een gevoel dat je soms beklemt, is een gevoel dat je soms sterkt. Het is een moment van ultieme rust, soms in eenzaamheid, soms in verbondenheid met totaliteit. De duale beleving van alleen zijn. Als een waardevolle keuze, als een onbedoeld gevolg en als een waarde zonder waardering op zich.

Waar zij liep

Waar zij liep

zag haar lopen                  

op Jacobspad                    

in vage verte                

‘t frêle silhouet                 


zag haar lopen                  

bij Kobbeduinen                  

in schreeuwende zon                   

was zij het die scheen                  


zag haar lopen                    

op Westerstrand                    

dansend op horizon

wonderschoon ballet


zag haar niet meer

paden en stranden

schandalig leeg

omdat ze verdween                


loop waar zij liep

zij niet geweten

ondanks dat het nooit

kan haar niet vergeten      

 

Meander

 

‘Waar ze liep’: © Meander; Almere; 6 augustus 2019.  


Foto: ‘Jacobspad; © Meander; 6 augustus 2019.


Meer gedichten over Hart & Ziel? Klik HIER.

 

Stier Van Schier

Stier Van Schier

het robuuste, stoere, zwarte dier                     


bezag trots zijn kudde en revier                        


bevruchtte vurig iedere koe                   


genoot er van en werd nimmer moe                 


hij was niet voor niets dé Stier van Schier           

 

stier

 

Meander

 


“Stier van Schier”: © Meander; Schiermonnikoog; 4 augustus 2019.


Foto: Sayaguesastier op Schier: © Meander; Schiermonnikoog; 4 augustus 2019.


Voor meer gedichten van Meander op en over Schiermonnikoog, klik HIER. 


Meer informatie van Natuurmonumenten over grazers in de duinen op Schiermonnikoog? Klik dan HIER.

‘De Stier van Schier’ is een ode met een knipoog aan het grote, sterke, zwarte, stoere, robuuste dier (een Sayaguesa), die in de duinen graast en loopt en zorg draagt voor een groeiende kudde grazers. De grazers zorgen er voor dat het duinlandschap niet dichtgroeit met planten en struiken. Natuurmonumenten organiseert in samenwerking met de gemeente het natuurbeheer van Schiermonnikoog. een Sayaguesa.

Het werden er steeds meer

Het werden er steeds meer

Schilderij van Avril E. Jean: Ships at Port Philip Bay


eenzaamheid getrotseerd

in ongekendheid leven

alleen zijn moest geleerd                   

doch werd haar om het even                    


na lange tijd

vol twijfel, aarzelend

de stap gemaakt

naar een weinig later

daar dreef ze dan

voorbij haar dood

eenzaam op het water


ze veerde op

zag om zich heen

een oceaan vol scheepjes

keek beduusd nog een keer

naar het scheen

een overvolle zee

met scheepjes van weleer               


ze voer met hen

en zij met haar

ze voeren lukraak

naar alle winden

sterke stromingen

brachten hen bijeen

ze bleven elkaar vinden             


‘t waren sterke scheepjes

ze brachten ommekeer

zeilden nimmer alleen

het werden er steeds meer

 

Meander

“Het werden er steeds meer”: © Meander; Schiermonnikoog; 21 juli en 2 augustus 2019.

Schilderij: Ships at Port Philip Bay; © Avril E. Jean.

Voor meer schilderijen van Avril E. Jean, klik HIER.

Voor meer gedichten over hart & ziel, klik HIER. 

 

Mensen raken eens aan ‘t einde van hun tijd, soms alleen en langdurig in eenzaamheid. Soms beëindigen ze hun tijd als gevolg van langdurige eenzaamheid. Een metaforisch gedicht dat op veel verschillende manieren kan worden gelezen. De lezer bepaalt de interpretatie die van toepassing is. Wat betekent dit gedicht voor u? wat betekent dit voor uw omgeving?

De glimlach van een meeuw…

De glimlach van een meeuw…

een maffe meeuw, zwierig zwevend en eigenwijs


wil graag reizen en komt goed beslagen ten ijs


ze kijkt scherp in de lens


en wil gelijk een mens


een pasfoto voor haar identiteitsbewijs      

 

 

Glimlach

Meander

“De glimlach van een meeuw”: © Meander; Almere; 30 juli 2019.


Foto: Glimlachende Meeuw; 
© Meander; 26 juli 2019.


Voor meer gedichten over zee, kust en strand, klik HIER.

Deze ‘pas’foto van een mooie meeuw of meeuwin, die samen met soortgenoten afkwam op eten strooiende toeristen, had duidelijk oog voor de camera en vertoonde voor de ogen van de fotograaf een allervriendelijkste glimlach.
Meeuwen van het mannelijk geslacht mogen waar ‘ze’ staat hij’ lezen.


Voor meer informatie over de meeuw, klik HIER.

Roekeloze Rekel

Roekeloze Rekel


een roekeloze rekel uit Wier                        


gaf om volvette muizen geen zier                


de sluwe schavuit               


beet in menig kuit                   


lachend en louter voor zijn plezier                 

 

 

 

Meander

“Roekeloze Rekel”: © Meander; Almere; 2 juli 2019.  


Tekening; Internet; FieryBirdyThing Deviant Art.


Voor meer gedichten, klik HIER .


Meer informatie over de Vos, klik HIER.


Over het plaatsje Wier in Friesland, klik HIER.


“Roekeloze Rekel”, geschreven naar aanleiding van een vrouw op een fiets in de Onlanden bij Groningen. Zij vond dat ze gestalkt werd door een vos. Zij dacht dat hij het op haar sappige kuitjes had voorzien, of op haar knokige enkeltjes. Maar de vos dacht slechts: “Wat moet dat mens hier?


Bericht over vrouw die gestalkt werd door een vos in natuurgebied de Onlanden (Groningen): Klik HIER.

Overbodige Tijd

Overbodige Tijd

zeewind slijpt
door rieten 
matten
langs ‘t terras
zoekt kieren in wanden
probeert verwoed
rust te verbreken                  

haren wapperen
ongeremd willoos
langs je hoofd
vlaggen klapperen
in onvoorspelbaar
vlagerig geplaag                    

en jij?
je ligt
ligt ogenschijnlijk
te slapen
in een nogal
luie stoel

dommelend
in zon
in wind
kracht zes
lig jij volop
te genieten

half wakker
dagdromend
niemand komt
jouw stilte kapen
uit wakkerende wind

in je element
tussen de elementen
laat jij
overbodige tijd
vrijuit vervliegen

 

Meander

“Overbodige Tijd”: © Meander; 23 juli 2019.  


Foto: Terras aan de kust in zon en wind: © Meander; 21 juli 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.

Staren over zee

Staren over zee

ze stond te staren over zee                      

vanaf de top der duinen                      

tranen gleden naar benee                     

om hetgeen verloren was                      


ze stond te staren over zee                        

besloot om te gaan struinen                       

nam haar leven met zich mee                      

met daarop die scherpe kras                  


ze bleef maar staren over zee          

al slenterend op het strand                      

raakte zo van lieverlee                      

bij de branding aanbeland


ze stond te staren over zee

op verschuivende limiet

en dacht, toe neem mij toch mee

breng me weg van mijn verdriet


ze stond te staren over zee

met in hart en ziel haar lief

ervoer eenheid van hun twee

glimlachte, wist intuïtief


ze staarden samen over zee

hij van ergens wie weet waar

allerliefste staarde mee

zij naar hem en hij naar haar


ze stond te staren over zee

keerde haar rug naar ‘t water

had er rust en vrede mee

tot straks mijn lief, tot later

 

 

Meander

“Staren over Zee (zij)”: © Meander; Veerboot op het Wad; 18 juli 2019.  


Foto: Liefde van de zee: © Meander; 14 juni 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.


Voor verhalen en gedichten over Zee, Kust, Strand en meer, klik HIER.

 

Meander is nieuwsgierig naar uw beleving van dit gedicht, uw ervaringen, uw liefde voor uw lief. Wat voelt u? Wat denkt u? Een gedicht dat tot nadenken stemt, vrede brengt, of rust? Is het verlies van de ultieme liefde ooit acceptabel, of slechts een feit waarmee we moeten leven? Kunt u het leven van de liefde vieren, ook als hij of zij is gegaan naar wie weet waar?
Meander verzamelt graag alle reacties om wellicht op grond van die reacties een nieuwe poëtische weergave van de verloren liefde te kunnen verwoorden, verbeelden, schetsen, impliciet laten beleven.

Dit is een variant op het origineel, omdat de ervaring vanuit verschillend perspectief kan worden gedacht. Dit gedicht is uit haar perspectief.

Staren over Zee

Staren over Zee

hij stond te staren over zee                      

vanaf de top der duinen                      

tranen gleden naar benee                     

om hetgeen verloren was                      


hij stond te staren over zee                        

besloot om te gaan struinen                       

nam zijn leven met zich mee                      

met daarop die ene kras                  


hij bleef maar staren over zee              

al slenterend op het strand                      

raakte zo van lieverlee                      

bij de branding aanbeland


hij stond te staren over zee

op verschuivende limiet

en dacht, toe neem mij toch mee

breng me weg van mijn verdriet


hij stond te staren over zee

met in hart en ziel zijn lief

ervoer eenheid van hun twee

glimlachte, wist intuïtief


ze staarden samen over zee

zij van ergens wie weet waar

allerliefste staarde mee

zij naar hem en hij naar haar


hij stond te staren over zee

keerde zijn rug naar ‘t water

had er rust en vrede mee

tot straks mijn lief, tot later

 

 

Meander

“Staren over Zee (hij)”: © Meander; Veerboot op het Wad; 18 juli 2019.  


Foto: Liefde van de zee: © Meander; 14 juni 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.


Voor verhalen en gedichten over Zee, Kust, Strand en meer, klik HIER.

 

Meander is nieuwsgierig naar uw beleving van dit gedicht, uw ervaringen, uw liefde voor uw lief. Wat voelt u? Wat denkt u? Een gedicht dat tot nadenken stemt, vrede brengt, of rust? Is het verlies van de ultieme liefde ooit acceptabel, of slechts een feit waarmee we moeten leven? Kunt u het leven van de liefde vieren, ook als hij of zij is gegaan naar wie weet waar?
Meander verzamelt graag alle reacties om wellicht op grond van die reacties een nieuwe poëtische weergave van de verloren liefde te kunnen verwoorden, verbeelden, schetsen, impliciet laten beleven.

Dijktoeristen

Dijktoeristen

Fragment van schilderij; Bootjes kijken op de dijk; Theo Onnes


wat zullen we gaan doen?
niet nog eens naar het strand
waarom zou dat niet kunnen?
even een dag geen zand               

laten we gaan fietsen
wat nemen we dan mee?
stoelen en de verrekijker
drinken en eten voor ons twee               

na een uurtje fietsen
was zij het al weer zat
en wilde ergens zitten
desnoods maar aan het Wad

ik stop even met fietsen
wil je zitten? op de dijk?
het maakt mij niet uit waar
je zit daar wél te kijk

fietsen op slot gezet
de stoeltjes neergepoot
kleedje voor de zekerheid
daar kwam al de eerste boot

door de verrekijker turen
het Wad zorgvuldig afgespeurd
klippers en aken bespieden

wanneer was zij nu aan de beurt?

geef mij eindelijk die kijker
ja, ja heel even wachten nog
geduld zwaar op de proef gesteld
het duurde veel te lang, ja toch?

 

dijktoeristen
Schilderij; Theo Onnes; Bootjes kijken op de dijk

 

geef die verrekijker nou
alleen dit ene scheepje nog maar
zuchtend deed ze even later
verveeld haar armen over elkaar

gezellig samen op de dijk
zijn grijze sokken in sandalen
en maar roepen, kijk dan, kijk
hij zag niet dat zij zat te balen

ze werd boos en deed een greep
doch duwde hem per ongeluk om
ze pakte snel de verrekijker
o, wat keek haar mannetje dom

Jan en Greet een lekker stel
vijftig jaren echtelijk twisten
maar liefde vergeeft alles snel
zelfs voor kekke dijktoeristen

 

 

Meander

“Dijktoeristen”: © Meander; 18 juli 2019 0.04 uur


Schilderij: © Theo Onnes; Bootjes kijken op de dijk


Meer over Theo Onnes weten? Klik dan HIER.

 

 

 

 

Allerliefste, Allermooiste

Allerliefste, Allermooiste

mooi ligt ze te slapen                 

dromend en zo rustig                

aan mijn linkerzijde                  


lig me te vergapen                 

tikkeltje wellustig                

ben ik te benijden?                       


haar volmaakte sculptuur

artistieke weelde

van sublieme schoonheid                


nog steeds gloeit na het vuur

dat we straks nog deelden

in intieme vrijheid


ontroerend nacht en dag

‘t lichaam ligt te blaken

door welvingen verfraaid


twijfel of het wel mag

zachtjes aan te raken

als ze zich zuchtend draait


haar benen om mij slaat

lippen vinden elkaar

ze lacht, laat niet meer gaan


al vrijend wordt het laat

en weer kijk ik naar haar

‘t begint van voor af aan              


mooi ligt ze te slapen                 

dromende verleiding                

aan mijn linkerzijde                  


lig me te vergapen                 

totale toewijding                

ik, ben te benijden

       

      

  Meander       

 

“Allerliefste, Allermooiste”: © Meander; Almere; 16 juli 2019.  


Foto: Schoonheid
© Internet.

“Allerliefste, Allermooiste”, is een gedicht als ode aan de schoonheid van alle vrouwen, gezien door de ogen van hun partner. Ik las op een site met gedichten dat sommige vrouwen het zat waren om alleen maar te worden beschreven uit lust. Welnu hier gaat het over liefde en bewondering en de gevolgen daarvan.

Schilderij van John Furse. Voor meer informatie, kijk op: Etsy.com

Lees ook: Slenterende Liefde en klik daarvoor HIER.

Am Wattenmeer, Sonnenmalerei

Am Wattenmeer, Sonnenmalerei

ohne Wellen auf dem Wattenmeer                    

wenn knospender Zyklus                   

in unermesslicher Zeitlichkeit                       

unvermeidlich zum Anfang schreitet                  


Auftakt der Farben der Sonne                       

transformiert die gemischte Palette               

und malt Spektrum in ganzer Weite                     

bevor Ra sich königlich offenbart               


unergründliches Wunder                

siehe, die Majestät                 

unser Stern aller Tage                    

als ob es eine Premiere wäre                       


Herkunft Energie und Licht
                    

Grundlage unserer Existenz               

vor allem aber prickelnde Pracht                    

von ästhetischer Eminenz

 

Meander

 

 

“Am Wattenmeer, so ein schöner Morgen”: © Meander; Almere; 14 juli 2019.  


Foto: “
Am frühen Morgen im Sommer auf dem Wattenmeer”© Marina Dijs; 26 maart 2016.

 

Schiersong

Schiersong

als schiere liederen schallen                        


over het schiere duin en strand                      


schiere songwriters weer knallen                        


met ballades van eigen hand                    


melancholie van een sopraan                      


schier gevoel met een schaterlach                        


muzikanten laten zich gaan                        


met schiere noten, elke dag

 

 

Meander

“Schiersong”: © Meander; Almere; mei 2019 


Poster:© Schiersong; 2019 

Schiersong is het jaarlijks in juli georganiseerde festival voor singer-songwriters en een dichter. Inmiddels een traditie, maar wel eentje die bewust binnen een bepaalde omvang wordt gehouden.


Voor meer over Schiersong, klik HIER.


Meer gedichten en verhalen over Schier en van Schier? Klik HIER.

Zonder, met elkaar

Zonder, met elkaar

zolang gekwelden                    

zichzelf niet ervaren                     

strijden met onbestaand                        

de lege pijn voelen                          

niet de hunne                              

onbegrepen beleven                      

is vriendschap                  

kennen van samen                      

van onsstanders                     

van lotgenoten                           

liefde van het lot                          

het meer van niets                       

het genoeg van weinig                      

wat ons bindt                        

en sterker maakt


niet het dan zonder                        

maar het nu zonder                   

gedeelde waarde                        

van jou en van mij                          

van hen… van ons                  

 

 

Meander

“DichtBij”: © Meander; Almere; 12 juli 2019 0.04 uur


Foto Ochtendrood:
© Meander; Almere; 10 juli 2019 5.17 uur

 

Opgedragen aan en geschreven voor: Lily May Parker naar aanleiding van haar gedicht “IJslagen.”

 

Dicht-Bij

Dicht-Bij

alle“bij”                   
bij zijn…                       
bijeen                        
bijzonder                       
bij elkaar                          

dichtbij
bij de bijvrouw
tijdens bijslaap

het bijzijn
van menig
werkbij
in bijwerken
van bijzaken
en bijklussen
die daarbij

in hun bijrol
zoemen:

als bijen
met bijen
vrijen
vrijen bijen
allebij
en komen er
veel bijtjes bij

 

Meander

 

“DichtBij”: © Meander; Almere; mei 2019.  

Foto Bijen: Internet.

Meer weten over honingbijen? Klik HIER.