Archief van
Categorie: Gedichten

Ongesproken Verstomd

Ongesproken Verstomd

aarzelende

weerspiegeling

druppelt regen

wangen

kietelen

haren gestreeld

in tempering

quasi stilte


ongesproken 
verstomd

overheerst

ritmische koestering

zondags bladerdek

 

 

Meander

‘Ongesproken verstomd’: © Meander; 18 augustus 2019.  

 

Foto: ‘Regen in een plas’ © Meander; 18 augustus 2019.  

 

Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

Magische acrobatiek (haiku)

Magische acrobatiek (haiku)

luchtacrobaten


zwaluwen in volle vlucht


betoveren je

 

 

 

Meander

 

‘Vliegshow (Haiku)’: © Meander; Almere; 12 augustus 2019.  


Foto’s van zwaluwen in hun vlucht: © Meander; 12 augustus 2019.

 

vliegshow

 

 

 

 

‘Vliegshow’ is een haiku met veel foto’s naar aanleiding van een dagje zwaluwen in hun vlucht fotograferen. Twee uur bezig, maar dan heb je ook wat.

More and more and more

More and more and more

Painting: Avril E. Jean: Ships at Port Philip Bay

 

defying loneliness
in introvert mass
being nonexistent
had to be learned
she decided to pass

after indefinite while
hesitantly

made her step
to become free
there she floated
beyond life
lonely at sea

staring around
dazzled by an ocean
full of little ships
sailing like mimes
apparently it was
a sea crowded with
vessels out of times

they sailed with her
and she with them
carried by all winds
seemingly without direction
strong currents though
converged them as one
bringing eternal connection

strong fragile ships
changing anything before
never sailing alone again
growing in numbers
more and more and more

 

 

Meander

 

 

“More and more and more”: © Meander; Schiermonnikoog, Netherlands; August 7, 2019.


Painting: Ships at Port Philip Bay; © Avril E. Jean.


Paintings and art by Avril E. Jean? Click HERE.


English poems or stories by Meander? Click HERE.

 

This poem is about living, about not living, although. About being alone, about loneliness and what could happen if you escape from it. Use the power of your imagination and dream the poem. Stretch out to others, especially those living alone and probably being alone.
I discovered the painting made by Avril E. Jean on internet and it fitted fully to my perception of what could be seen by the lady in the poem. It helped me to improve the poem and it made me write an English version so other people than only those who understand Dutch can enjoy it and understand the tale.

Alleen stilte

Alleen stilte

stilte


alleen


……


alleen


stilte


……


stilte

 

 

Meander


‘Alleen Stilte’: © Meander; Almere; 7 augustus 2019.  


Tekening: ‘Alleen Stilte’; © Meander; 7 augustus 2019.

 

‘Alleen Stilte’ is een gevoel dat je soms beklemt, is een gevoel dat je soms sterkt. Het is een moment van ultieme rust, soms in eenzaamheid, soms in verbondenheid met totaliteit. De duale beleving van alleen zijn. Als een waardevolle keuze, als een onbedoeld gevolg en als een waarde zonder waardering op zich.

Waar zij liep

Waar zij liep

zag haar lopen                  

op Jacobspad                    

in vage verte                

‘t frêle silhouet                 


zag haar lopen                  

bij Kobbeduinen                  

in schreeuwende zon                   

was zij het die scheen                  


zag haar lopen                    

op Westerstrand                    

dansend op horizon

wonderschoon ballet


zag haar niet meer

paden en stranden

schandalig leeg

omdat ze verdween                


loop waar zij liep

zij niet geweten

ondanks dat het nooit

kan haar niet vergeten      

 

Meander

 

‘Waar ze liep’: © Meander; Almere; 6 augustus 2019.  


Foto: ‘Jacobspad; © Meander; 6 augustus 2019.


Meer gedichten over Hart & Ziel? Klik HIER.

 

Stier Van Schier

Stier Van Schier

het robuuste, stoere, zwarte dier                     


bezag trots zijn kudde en revier                        


bevruchtte vurig iedere koe                   


genoot er van en werd nimmer moe                 


hij was niet voor niets dé Stier van Schier           

 

stier

 

Meander

 


“Stier van Schier”: © Meander; Schiermonnikoog; 4 augustus 2019.


Foto: Sayaguesastier op Schier: © Meander; Schiermonnikoog; 4 augustus 2019.


Voor meer gedichten van Meander op en over Schiermonnikoog, klik HIER. 


Meer informatie van Natuurmonumenten over grazers in de duinen op Schiermonnikoog? Klik dan HIER.

‘De Stier van Schier’ is een ode met een knipoog aan het grote, sterke, zwarte, stoere, robuuste dier (een Sayaguesa), die in de duinen graast en loopt en zorg draagt voor een groeiende kudde grazers. De grazers zorgen er voor dat het duinlandschap niet dichtgroeit met planten en struiken. Natuurmonumenten organiseert in samenwerking met de gemeente het natuurbeheer van Schiermonnikoog. een Sayaguesa.

Het werden er steeds meer

Het werden er steeds meer

Schilderij van Avril E. Jean: Ships at Port Philip Bay


eenzaamheid getrotseerd

in ongekendheid leven

alleen zijn moest geleerd                   

doch werd haar om het even                    


na lange tijd

vol twijfel, aarzelend

de stap gemaakt

naar een weinig later

daar dreef ze dan

voorbij haar dood

eenzaam op het water


ze veerde op

zag om zich heen

een oceaan vol scheepjes

keek beduusd nog een keer

naar het scheen

een overvolle zee

met scheepjes van weleer               


ze voer met hen

en zij met haar

ze voeren lukraak

naar alle winden

sterke stromingen

brachten hen bijeen

ze bleven elkaar vinden             


‘t waren sterke scheepjes

ze brachten ommekeer

zeilden nimmer alleen

het werden er steeds meer

 

Meander

“Het werden er steeds meer”: © Meander; Schiermonnikoog; 21 juli en 2 augustus 2019.

Schilderij: Ships at Port Philip Bay; © Avril E. Jean.

Voor meer schilderijen van Avril E. Jean, klik HIER.

Voor meer gedichten over hart & ziel, klik HIER. 

 

Mensen raken eens aan ‘t einde van hun tijd, soms alleen en langdurig in eenzaamheid. Soms beëindigen ze hun tijd als gevolg van langdurige eenzaamheid. Een metaforisch gedicht dat op veel verschillende manieren kan worden gelezen. De lezer bepaalt de interpretatie die van toepassing is. Wat betekent dit gedicht voor u? wat betekent dit voor uw omgeving?

De glimlach van een meeuw…

De glimlach van een meeuw…

een maffe meeuw, zwierig zwevend en eigenwijs


wil graag reizen en komt goed beslagen ten ijs


ze kijkt scherp in de lens


en wil gelijk een mens


een pasfoto voor haar identiteitsbewijs      

 

 

Glimlach

Meander

“De glimlach van een meeuw”: © Meander; Almere; 30 juli 2019.


Foto: Glimlachende Meeuw; 
© Meander; 26 juli 2019.


Voor meer gedichten over zee, kust en strand, klik HIER.

Deze ‘pas’foto van een mooie meeuw of meeuwin, die samen met soortgenoten afkwam op brood gooiende passagiers op een boot, had duidelijk oog voor de camera en vertoonde voor de ogen van de fotograaf een allervriendelijkste glimlach.
Meeuwen van het mannelijk geslacht mogen waar ‘ze’ staat hij’ lezen.


Voor meer informatie over de meeuw, klik HIER.

Roekeloze Rekel

Roekeloze Rekel


een roekeloze rekel uit Wier                        


gaf om volvette muizen geen zier                


de sluwe schavuit               


beet in menig kuit                   


lachend en louter voor zijn plezier                 

 

 

 

Meander

“Roekeloze Rekel”: © Meander; Almere; 2 juli 2019.  


Tekening; Internet; FieryBirdyThing Deviant Art.


Voor meer gedichten, klik HIER .


Meer informatie over de Vos, klik HIER.


Over het plaatsje Wier in Friesland, klik HIER.


“Roekeloze Rekel”, geschreven naar aanleiding van een vrouw op een fiets in de Onlanden bij Groningen. Zij vond dat ze gestalkt werd door een vos. Zij dacht dat hij het op haar sappige kuitjes had voorzien, of op haar knokige enkeltjes. Maar de vos dacht slechts: “Wat moet dat mens hier?


Bericht over vrouw die gestalkt werd door een vos in natuurgebied de Onlanden (Groningen): Klik HIER.

Overbodige Tijd

Overbodige Tijd

zeewind slijpt
door rieten 
matten
langs ‘t terras
zoekt kieren in wanden
probeert verwoed
rust te verbreken                  

haren wapperen
ongeremd willoos
langs je hoofd
vlaggen klapperen
in onvoorspelbaar
vlagerig geplaag                    

en jij?
je ligt
ligt ogenschijnlijk
te slapen
in een nogal
luie stoel

dommelend
in zon
in wind
kracht zes
lig jij volop
te genieten

half wakker
dagdromend
niemand komt
jouw stilte kapen
uit wakkerende wind

in je element
tussen de elementen
laat jij
overbodige tijd
vrijuit vervliegen

 

Meander

“Overbodige Tijd”: © Meander; 23 juli 2019.  


Foto: Terras aan de kust in zon en wind: © Meander; 21 juli 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.

Staren over zee

Staren over zee

ze stond te staren over zee                      

vanaf de top der duinen                      

tranen gleden naar benee                     

om hetgeen verloren was                      


ze stond te staren over zee                        

besloot om te gaan struinen                       

nam haar leven met zich mee                      

met daarop die scherpe kras                  


ze bleef maar staren over zee          

al slenterend op het strand                      

raakte zo van lieverlee                      

bij de branding aanbeland


ze stond te staren over zee

op verschuivende limiet

en dacht, toe neem mij toch mee

breng me weg van mijn verdriet


ze stond te staren over zee

met in hart en ziel haar lief

ervoer eenheid van hun twee

glimlachte, wist intuïtief


ze staarden samen over zee

hij van ergens wie weet waar

allerliefste staarde mee

zij naar hem en hij naar haar


ze stond te staren over zee

keerde haar rug naar ‘t water

had er rust en vrede mee

tot straks mijn lief, tot later

 

 

Meander

“Staren over Zee (zij)”: © Meander; Veerboot op het Wad; 18 juli 2019.  


Foto: Liefde van de zee: © Meander; 14 juni 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.


Voor verhalen en gedichten over Zee, Kust, Strand en meer, klik HIER.

 

Meander is nieuwsgierig naar uw beleving van dit gedicht, uw ervaringen, uw liefde voor uw lief. Wat voelt u? Wat denkt u? Een gedicht dat tot nadenken stemt, vrede brengt, of rust? Is het verlies van de ultieme liefde ooit acceptabel, of slechts een feit waarmee we moeten leven? Kunt u het leven van de liefde vieren, ook als hij of zij is gegaan naar wie weet waar?
Meander verzamelt graag alle reacties om wellicht op grond van die reacties een nieuwe poëtische weergave van de verloren liefde te kunnen verwoorden, verbeelden, schetsen, impliciet laten beleven.

Dit is een variant op het origineel, omdat de ervaring vanuit verschillend perspectief kan worden gedacht. Dit gedicht is uit haar perspectief.

Staren over Zee

Staren over Zee

hij stond te staren over zee                      

vanaf de top der duinen                      

tranen gleden naar benee                     

om hetgeen verloren was                      


hij stond te staren over zee                        

besloot om te gaan struinen                       

nam zijn leven met zich mee                      

met daarop die ene kras                  


hij bleef maar staren over zee              

al slenterend op het strand                      

raakte zo van lieverlee                      

bij de branding aanbeland


hij stond te staren over zee

op verschuivende limiet

en dacht, toe neem mij toch mee

breng me weg van mijn verdriet


hij stond te staren over zee

met in hart en ziel zijn lief

ervoer eenheid van hun twee

glimlachte, wist intuïtief


ze staarden samen over zee

zij van ergens wie weet waar

allerliefste staarde mee

zij naar hem en hij naar haar


hij stond te staren over zee

keerde zijn rug naar ‘t water

had er rust en vrede mee

tot straks mijn lief, tot later

 

 

Meander

“Staren over Zee (hij)”: © Meander; Veerboot op het Wad; 18 juli 2019.  


Foto: Liefde van de zee: © Meander; 14 juni 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.


Voor verhalen en gedichten over Zee, Kust, Strand en meer, klik HIER.

 

Meander is nieuwsgierig naar uw beleving van dit gedicht, uw ervaringen, uw liefde voor uw lief. Wat voelt u? Wat denkt u? Een gedicht dat tot nadenken stemt, vrede brengt, of rust? Is het verlies van de ultieme liefde ooit acceptabel, of slechts een feit waarmee we moeten leven? Kunt u het leven van de liefde vieren, ook als hij of zij is gegaan naar wie weet waar?
Meander verzamelt graag alle reacties om wellicht op grond van die reacties een nieuwe poëtische weergave van de verloren liefde te kunnen verwoorden, verbeelden, schetsen, impliciet laten beleven.

Dijktoeristen

Dijktoeristen

Fragment van schilderij; Bootjes kijken op de dijk; Theo Onnes


wat zullen we gaan doen?
niet nog eens naar het strand
waarom zou dat niet kunnen?
even een dag geen zand               

laten we gaan fietsen
wat nemen we dan mee?
stoelen en de verrekijker
drinken en eten voor ons twee               

na een uurtje fietsen
was zij het al weer zat
en wilde ergens zitten
desnoods maar aan het Wad

ik stop even met fietsen
wil je zitten? op de dijk?
het maakt mij niet uit waar
je zit daar wél te kijk

fietsen op slot gezet
de stoeltjes neergepoot
kleedje voor de zekerheid
daar kwam al de eerste boot

door de verrekijker turen
het Wad zorgvuldig afgespeurd
klippers en aken bespieden

wanneer was zij nu aan de beurt?

geef mij eindelijk die kijker
ja, ja heel even wachten nog
geduld zwaar op de proef gesteld
het duurde veel te lang, ja toch?

 

dijktoeristen
Schilderij; Theo Onnes; Bootjes kijken op de dijk

 

geef die verrekijker nou
alleen dit ene scheepje nog maar
zuchtend deed ze even later
verveeld haar armen over elkaar

gezellig samen op de dijk
zijn grijze sokken in sandalen
en maar roepen, kijk dan, kijk
hij zag niet dat zij zat te balen

ze werd boos en deed een greep
doch duwde hem per ongeluk om
ze pakte snel de verrekijker
o, wat keek haar mannetje dom

Jan en Greet een lekker stel
vijftig jaren echtelijk twisten
maar liefde vergeeft alles snel
zelfs voor kekke dijktoeristen

 

 

Meander

“Dijktoeristen”: © Meander; 18 juli 2019 0.04 uur


Schilderij: © Theo Onnes; Bootjes kijken op de dijk


Meer over Theo Onnes weten? Klik dan HIER.

 

 

 

 

Allerliefste, Allermooiste

Allerliefste, Allermooiste

mooi ligt ze te slapen                 

dromend en zo rustig                

aan mijn linkerzijde                  


lig me te vergapen                 

tikkeltje wellustig                

ben ik te benijden?                       


haar volmaakte sculptuur

artistieke weelde

van sublieme schoonheid                


nog steeds gloeit na het vuur

dat we straks nog deelden

in intieme vrijheid


ontroerend nacht en dag

‘t lichaam ligt te blaken

door welvingen verfraaid


twijfel of het wel mag

zachtjes aan te raken

als ze zich zuchtend draait


haar benen om mij slaat

lippen vinden elkaar

ze lacht, laat niet meer gaan


al vrijend wordt het laat

en weer kijk ik naar haar

‘t begint van voor af aan              


mooi ligt ze te slapen                 

dromende verleiding                

aan mijn linkerzijde                  


lig me te vergapen                 

totale toewijding                

ik, ben te benijden

       

      

  Meander       

 

“Allerliefste, Allermooiste”: © Meander; Almere; 16 juli 2019.  


Foto: Schoonheid
© Internet.

“Allerliefste, Allermooiste”, is een gedicht als ode aan de schoonheid van alle vrouwen, gezien door de ogen van hun partner. Ik las op een site met gedichten dat sommige vrouwen het zat waren om alleen maar te worden beschreven uit lust. Welnu hier gaat het over liefde en bewondering en de gevolgen daarvan.

Schilderij van John Furse. Voor meer informatie, kijk op: Etsy.com

Lees ook: Slenterende Liefde en klik daarvoor HIER.

Am Wattenmeer, Sonnenmalerei

Am Wattenmeer, Sonnenmalerei

ohne Wellen auf dem Wattenmeer                    

wenn knospender Zyklus                   

in unermesslicher Zeitlichkeit                       

unvermeidlich zum Anfang schreitet                  


Auftakt der Farben der Sonne                       

transformiert die gemischte Palette               

und malt Spektrum in ganzer Weite                     

bevor Ra sich königlich offenbart               


unergründliches Wunder                

siehe, die Majestät                 

unser Stern aller Tage                    

als ob es eine Premiere wäre                       


Herkunft Energie und Licht
                    

Grundlage unserer Existenz               

vor allem aber prickelnde Pracht                    

von ästhetischer Eminenz

 

Meander

 

 

“Am Wattenmeer, so ein schöner Morgen”: © Meander; Almere; 14 juli 2019.  


Foto: “
Am frühen Morgen im Sommer auf dem Wattenmeer”© Marina Dijs; 26 maart 2016.

 

Schiersong

Schiersong

als schiere liederen schallen                        


over het schiere duin en strand                      


schiere songwriters weer knallen                        


met ballades van eigen hand                    


melancholie van een sopraan                      


schier gevoel met een schaterlach                        


muzikanten laten zich gaan                        


met schiere noten, elke dag

 

 

Meander

“Schiersong”: © Meander; Almere; mei 2019 


Poster:© Schiersong; 2019 

Schiersong is het jaarlijks in juli georganiseerde festival voor singer-songwriters en een dichter. Inmiddels een traditie, maar wel eentje die bewust binnen een bepaalde omvang wordt gehouden.


Voor meer over Schiersong, klik HIER.


Meer gedichten en verhalen over Schier en van Schier? Klik HIER.

Zonder, met elkaar

Zonder, met elkaar

zolang gekwelden                    

zichzelf niet ervaren                     

strijden met onbestaand                        

de lege pijn voelen                          

niet de hunne                              

onbegrepen beleven                      

is vriendschap                  

kennen van samen                      

van onsstanders                     

van lotgenoten                           

liefde van het lot                          

het meer van niets                       

het genoeg van weinig                      

wat ons bindt                        

en sterker maakt


niet het dan zonder                        

maar het nu zonder                   

gedeelde waarde                        

van jou en van mij                          

van hen… van ons                  

 

 

Meander

“DichtBij”: © Meander; Almere; 12 juli 2019 0.04 uur


Foto Ochtendrood:
© Meander; Almere; 10 juli 2019 5.17 uur

 

Opgedragen aan en geschreven voor: Lily May Parker naar aanleiding van haar gedicht “IJslagen.”

 

Dicht-Bij

Dicht-Bij

alle“bij”                   
bij zijn…                       
bijeen                        
bijzonder                       
bij elkaar                          

dichtbij
bij de bijvrouw
tijdens bijslaap

het bijzijn
van menig
werkbij
in bijwerken
van bijzaken
en bijklussen
die daarbij

in hun bijrol
zoemen:

als bijen
met bijen
vrijen
vrijen bijen
allebij
en komen er
veel bijtjes bij

 

Meander

 

“DichtBij”: © Meander; Almere; mei 2019.  

Foto Bijen: Internet.

Meer weten over honingbijen? Klik HIER.

Zomerzwaluwen

Zomerzwaluwen

één zwaluw maakt nog lang geen zomer                       


zegt menig wijsneus ieder jaar weer                            
         


wie echter oplet weet wel beter                          


waar één zwaluw is, daar zijn er meer                

 

 

zomerzwaluwen

zomerzwaluwen

 

 

Meander

“Zomerzwaluwen”: © Meander; Almere; 24 juni 2019.  


Foto’s: Boerenzwaluwen: © Meander; 23 juni 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Zee, Kust & Strand, klik HIER .


Meer informatie over de Boerenzwaluwen? Klik HIER.

“Zomerzwaluwen” een kort gedicht (met foto’s als bewijs), waarmee de volkswijsheid over geen zomer vanwege die ene zwaluw, op eenvoudige wijze en beeldend wordt gelogenstraft.

Stoere Scholekster

Stoere Scholekster

rust door ‘t zacht geruis                    


en als scholekster luid fluit                    


weet je…, ik ben thuis                

                 

 

Scholekster

 

Scholekster

 

 

Meander

“Scholekster”: © Meander; Schiermonnikoog; 23 juni 2019.  


Foto’s: Scholeksters: © Meander; Schiermonnikoog; 22 juni 2019.  


Voor verhalen en gedichten over Zee, Kust & Strand, klik HIER .


Meer informatie over de Scholekster?, Klik HIER.

“Stoere Scholekster”, is een haaikoetje over de rust van de natuur. Ook al zorgt het schelle gefluit van de scholekster dat je weet dat je thuis bent. Deze uitbundige en stoere vogel geeft je op een bijzondere manier rust. De zwart-wit gevederde vogels met hun fel oranje lange snavels, zijn pittige dieren die duidelijk laten merken dat ze er zijn. Ze zijn slim, want ze lokken je weg van hun nest. Ze zijn vurig als ze dat nest moeten verdedigen tegen aanvallers. Hun scherpe snavel  is een geducht wapen en niet alleen om de hardste schelpen open te breken.

 
Paal 3

Paal 3

zonovergoten

voorbij duinenrij

op onovertroffen

aanlokkelijk strand


van strandvonderij

op palen gebouwd

eigenzinnig gekleurd

onthaast rustpunt


unieke culturele

vrijzinnige pleisterplaats

magnifiek tableau

in onbelemmerde horizon

 

 

Meander

“Paal 3”: © Meander; Almere; 21 juni 2019.  


Foto: “Paviljoen Paal 3”: © Meander; Almere; 21 juni 2019.  


Voor verhalen en gedichten van Schier, klik HIER .


Voor Paviljoen Paal 3, Klik HIER

Wad een Ochtend

Wad een Ochtend

Foto: Vroege ochtend in de zomer op het Wad: © Marina Dijs


mankerende golfslag op ’t Wad                    

wanneer ontluikende cyclus                  

in onmeetbare tijdelijkheid                   

onafwendbaar naar aanvang schrijdt               


prelude van tinten der zon               

transformeert gemêleerd palet                 

en schildert spectrum in weidsheid                

aleer Ra zich vorstelijk reveleert             


onpeilbare verwondering 

aanschouwt majestueusiteit     

onzer ster van alle dagen             

als ware het een première          


oorsprong van energie en licht
             

fundament onzer existentie                

doch bovenal blakende pracht              

van esthetische emininentie

 

Meander

 

“Wad een Ochtend”: © Meander; Almere; 18 juni 2019.  


Geschreven op grond van een ervaring ongeveer een jaar geleden toen ik met de vroegste boot naar Schier wilde gaan, maar even daarvoor werd getrakteerd op de kleurenpracht van de nog niet aanwezige zon om haar vervolgens in al haar kracht en pracht te zien opkomen.


Foto: “Vroege ochtend in de zomer op het Wad”: 
© Marina Dijs; 26 maart 2016.
Marina Dijs kwam veel op Texel en maakte prachtige foto’s. Helaas is ze vorig jaar overleden.
Ik draag dit gedicht aan haar op. Ik kende haar niet, maar haar liefde voor de Wadden deel ik met haar en dat doe ik graag. Wat een prachtige foto’s heeft ze gemaakt.


Meer gedichten over Zee, Kust en Strand? Klik HIER!

Tot Morgen

Tot Morgen

aarde verbergt zon                


om haar morgen weer te zien


in al haar glorie 
                         

 

 

Meander

“Tot Morgen”: © Meander; Almere; 14 juni 2019.  


“Foto zon op weg naar morgen”: © Meander; 14 juni 2019


Meer gedichten over Zee, Kust en Strand? Klik HIER!

 

De Garnalenvisser

De Garnalenvisser

verwaaide nevels onthullen                    

contouren van manoeuvres                    

in slenken en geulen                  

gewillig gevormde                 

weerslag der getijden                


gekende wateren                 

van ‘ t wispelturig Wad                 

door schippershand                

vermetel bevaren                     

voor dagelijks brood


geconcentreerd gevoelen

van eeuwenlange ervaring

brengt telkens tijdigheid

om schamele schepsels

onbezwaard te wekken


ongeschonden ochtendlicht

toont volstrekte helderheid 

wijl garnalenvisser sleept

noeste arbeid en geduld

vullen het ruim gestaag


in schiere eenzaamheid

het Wad als meeste thuis

een lot dat vrijheid brengt

kotter keert de steven

gestuurd door schippers wil

 

 

 

Meander

“De Garnalenvisser”: © Meander; Almere; 13 juni 2019.  


“Foto Garnalenvisser  op het Wad”: © Meander; juli 2018.


Meer gedichten over Zee, Kust en Strand? Klik HIER!

 

 

 

Een Wiebesliedje

Een Wiebesliedje

Voor de Groningers, om de moed er in te houden een “wiebesliedje.”
(Kan worden gezongen op de muziek van Willempie)
Oppassen dat je niet in slaap wordt gewiebesd.


#wiebesliedje

 

wiebesje hoor je overal
wiebesje niks is hem te mal
hij belooft zo veel
zijn mond vol meel
maar nakomen doet hij niet

wiebesje van de bevinkjes
wil echt geen versterkinkjes
zijn regerinkje
is van de shell
nou dan weet een ieder ‘t wel

wiebesje maakt een groots gebaar
maar daarin schuilt het gevaar
sigaar uit eigen doos
‘t gebaar is loos
wiebesje is niet waar

wiebesje hoor je overal
wiebesje niks is hem te mal
hij belooft zo veel
zijn mond vol meel
maar nakomen doet hij niet

 

Geschreven door: Eerstziendangeloven.

 

Meander

 

 

“wiebesliedje: © Meander; Almere; 3 juni 2019.


Tegel komt van internet.


Meer lezen over Groningen en het onrecht dat Groningen wordt aangedaan? Klik HIER.