Archief van
Categorie: Beleving

Een beleving weergeven in de vorm van een kort verhaal met meestal een impliciete boodschap.

Eenzaamheid op Schier

Eenzaamheid op Schier

uitgestelde liefde

opgekropt verlangen

naar streling van jouw zand

vrijen met jouw vrijheid

op ‘t onmetelijk strand


uren alleen dwalen

nooit hunkerde ik méér

naar eenzaamheid op Schier

kostbaar Lytje Pole

je lijkt zover van hier


ik mis je mijn muze

liefde voor mijn eiland

dat groots haar liefde toont

op een dag, kom ik weer

weet, dat jij mij beloont

 

Meander


‘Eenzaamheid op Schier’: © Meander; 4 april 2020.


Foto: ‘Westerstrand’: © Meander; 8 augustus 2019


Meer gedichten en verhalen van Meander over Schiermonnikoog? Klik HIER.

 

Uitdagende Verwachting

Uitdagende Verwachting

Fragment van het schilderij ‘Quarantaine’ van Sonja Roosenhart


mijn oogverblindende schoonheid uit mooi Monnikendam


keek uitdagend zwoel door haar jaloezieën toen ik kwam


na twee weken beiden alleen


zaten we er zo flink doorheen


dat haar verwachtingsvolle blik mij de adem benam

 

 

uitdagendeSchilderij ‘Quarantaine’ van Sonja Roosenhart

 

Meander


‘Uitdagende Verwachting’: © Meander; 2 april 2020


Schilderij: ‘Quarantaine’ 
© Sonja Roosenhart


Meer informatie over de kunstenares, ‘Sonja Roosenhart?’ Klik HIER.


Meer gedichten over Hart & Ziel van Meander? Klik HIER.

Waar de horizon geen einde kent

Waar de horizon geen einde kent

in verre verte verwaaide historie

onbegrensd uitzicht op talloos toen

verloren in ongevlochten geheugen

als slechts later en nu er toe doen


schrale toekomst verborgen in wat al was

zonder te erkennen wie je bent

zwalkend dolen in onbekend verleden

waar de horizon geen einde kent

 

 

Meander

 

‘Waar de horizon geen einde kent’: © Meander; 27 maart 2020.


Foto: ‘Horizonder’: © Meander; 26 maart 2020
Oostvaardersplassen; Flevoland


Over de Oostvaardersplassen? Klik dan HIER.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

 

Heersbeestjes

Heersbeestjes

allerliefste lieveheersbeestje

hield van stouteheersbeestje

allerstoutste stouteheersbeestje

hield van lieveheersbeestje

heersbeestjesland in rep en roer

lief en stout dat hoort niet bij elkaar

zo was het toch altijd geweest

doch beide heersbeestjes, zo stoer

zeiden lachend, doe toch niet zo raar

morgen is het huwelijksfeest

met een prachtige resultaat

waar elk heersbeestje over praat

lieve stouteheersbeestjes

stoute lieveheersbeestjes

lieve stoute lieveheersbeestjes

stoute lieve stouteheersbeestjes

en de moraal van het verhaal

heersen een zinloos tijdverdrijf

lief en stout zijn wij allemaal

 

Meander

‘Heersbeestjes’: © Meander; 2 maart 2020.


Plaatje: Een bewerking van een internetplaatje door Meander


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

Als zij mij kust

Als zij mij kust

sporadische momenten

in volmaakte eenzaamheid

ontdaan van sentimenten

waar de kust haar tijd verbeidt


achteloos van duin naar strand

wezenloos en onbewust

afgedaald naar niemandsland

zoveel meer, als zij mij kust


overdonderd door alleen

ontmoeting met getijden

weergaloze willekeur

kust mij om te bevrijden


laat mij gaan in onderstroom

op verwondering belust

werkelijkheid wordt een droom

zoveel meer, als zij mij kust

 

 

Meander


‘Als zij mij kust’: © Meander; 25 januari 2020.

Foto: ‘Niemandsstrand’: © Meander; 25 januari 2020

Meer gedichten van Meander over Zee, Kust & Strand? Klik HIER.

 

 

 

 

Schijterd de klos

Schijterd de klos


een bange schijterd uit Oudenbosch


hamsterde er ongeremd op los


maar zo ongeveer in de maand mei


was de ellende alweer voorbij


en bleef hij zitten met duizend gros

 

 

Meander


‘Schijterd de klos’: © Meander; 14 maart 2020.


Plaatje: Internet.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

Op Slot

Op Slot

op slot ja op slot

alles moet nu dicht

piepklein virusje

‘t is zo snel als licht


op slot ja op slot

allemaal naar huis

tot het over is

‘t gekroond gespuis


op slot ja op slot

louter valse hoop

grote kans dat ik

‘t later toch oploop

 

 

Meander


‘Op Slot’: © Meander; 12 maart 2020.


Plaatje: Bewerking van plaatje internet.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

Uit een spiegel

Uit een spiegel

uit een spiegel 

ingetogen en intiem

wetend dat ik naar ze kijk

tonen ze mij alles

hetgeen ze gaven

deelden, leerden

glimlachend, want soms

tegen beter weten in

die ene spiegel 

waaruit waar wordt

wat samenkomt in mij

onmiskenbare herkenning 

gevangen in moment

uit een spiegel

zij gaan nooit voorbij

 

Meander


‘Uit een spiegel’: © Meander; 28 februari 2020.


Foto: 
5 december 1990


Meer gedichten over Hart en Ziel van Meander? Klik HIER.

Foto genomen op 5 december 1990, de dag dat mijn vader en moeder (Kees en Anneke) 35 jaar getrouwd waren. Fysiek zijn ze niet meer bij ons, maar ze leven verder in hun kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.

Verloren

Verloren

Deel van het schilderij ‘Lost’; Sonja Roosenhart

 

verloren in ongeweten

terug in moederschoot

gelaten neergevlijd in niets

waar leegte niet kan raken


weerkaatsende kale muren

verscherpen ‘t schelle licht

waarin schoonheid en verdriet

vereend gebroken liggen

vervlochten in verbijstering

om antwoorden die niet zijn


ongrijpbare gedachten

om verwoest vertrouwen

ze voelt niet de koude vloer

noch ziet ze grauwe muren

nooit meer ergens willen zijn

verloren blijven in geen later

 

verloren
Schilderij ‘Lost’; Sonja Roosenhart

 

Meander

‘Verloren’: © Meander; 24 februari 2020


Schilderij: ‘Lost’ 
© Sonja Roosenhart


Meer informatie over de kunstenares, ‘Sonja Roosenhart?’ Klik HIER.


Meer gedichten over Hart & Ziel van Meander? Klik HIER.

 

Duizend Bommen en Granaten

Duizend Bommen en Granaten

Zondagochtend drieëntwintig februari 2020 neergestreken, of beter gezegd ruw naar binnen geblazen bij Haddock aan het surfstrand van Almere Haven. Buiten dondert, dendert, giert en buldert een onverwacht harde zuidwester over het Gooimeer. De striemende wind stuwt de golven op tot ongebruikelijke hoogte en spat het water al schuimend over de dijk. Het surfstrandje is kleiner dan anders door het opgejaagde water.

duizend

duizend

Binnen heerst een rustige, vriendelijke ambiance in de enige echte strandtent aan het Gooimeer. Een bijzondere plek om even te zitten te kletsen, iets te vieren, met familie en/of vrienden te gaan eten. Een thuis voor surfers, kitesurfers en andere watersportliefhebbers, die zelfs dit soort weer niet mijden. Philippe van Thiel en zijn collega’s hebben in korte tijd, in overleg en samenwerking met de WIndsurfvereniging, van deze plek aan het surfstrand een klein paradijsje gemaakt, zoals hij dat al eerder deed aan het Weerwater. Het gebouw is het thuis van Windsurfvereniging Almere Centraal. Een gelukkige, kansrijke uit nood geboren samenwerking.

Haddock was en is net als camping Waterhout een begrip in Almere. een verademing in een grote stad aan een grote plas. Ze moesten wijken voor de almachtige Floriade, die tot op heden slechts een belofte nakomt, die van de hoge kosten. Philippe van Thiel van Haddock verzette zich net als de familie Fokkens van camping Waterhout tegen vertrek van hun dierbare plek. Ze verzetten zich met hand en tand en met alle rechtsmiddelen die beschikbaar waren. Dankzij blunders van de gemeente Almere duurde de strijd van de gemeente tegen de zeer gewaardeerde Almeerse ondernemers jaren langer dan bedoeld en nodig was. Een strijd werd het en is het tot op de dag van vandaag voor Haddock en daarmee voor Philippe van Thiel en zijn team.

Een geïrriteerd raadslid, die weinig tot geen tegenspraak duldt, zei een jaar of twee geleden dat het een schande was dat die dwarsliggers niet meewerkten met de gemeente. Het getuigt van een laag democratisch gehalte, weinig respect voor de burger en ondernemer. Het is vermoedelijk de frustratie om de fouten van de gemeente die door dit raadslid  werden afgeschoven op burgers en ondernemers, die echter binnen de mogelijkheden die de wet biedt, opkwamen voor hun rechten. Het waren niet de ondernemers die zich hebben misdragen, maar het was de gemeente die lange tijd niet bereid was om serieus te betalen voor de onteigening en de verplaatsing en het was de gemeente die niet open stond voor alternatieven binnen de Floriade. Jammer dat het zo gegaan is, maar we moeten verder met elkaar.

Camping Waterhout heeft inmiddels een nieuwe plek op het schateiland in de Noorderplassen. Haddock denkt dat ook te hebben gevonden aan het surfstrand bij het Gooimeer, al was het maar tijdelijk. Heeft Haddock het dan nu definitief voor elkaar? Misschien. Het zou wel zo moeten zijn, want wat Haddock biedt aan het surfstrand voorziet in een behoefte en is hard nodig in het veel te tamme Almere. Almere dat in haar stadscentrum de ene winkel na de andere winkel ziet verdwijnen en een gemeente die doet alsof ze lijdzaam moet toezien hoe de ene fastfood vreettent na de andere badfoodgelegenheid wordt geopend. Als er dan een fatsoenlijke, leuke, gezellige, gezonde locatie wordt gerealiseerd die een plek biedt aan sporters en anderen, dan moeten we daar niet moeilijk over doen, maar daar leek of lijkt het wel op.

Moeten Haddock en anderen nog een keer wijken voor grote plannen? Plannen om het prachtige buitendijkse gebied en het strand van Almere Haven vol te bouwen en een schitterende recreatieplek voor Almeerders op te heffen of te verkleinen? Een prachtig plekje (zie de foto’s) weggeven aan welgestelden die in appartementen aan het Gooimeer gaan wonen?
Als je de plannen bestudeert, blijkt geenszins dat het Surfstrandje en Haddock weg zouden moeten, integendeel zelfs.
Heeft een petitie van Almeerders de gemeente mogelijk bij zinnen gebracht? Haddock moet volgens de gemeente een vergunning aanvragen voor de aanbouw en daarna zal de gemeente beoordelen of het binnen het bestemmingsplan past. Maar is dat wel zo? Is er geen sprake van wrok, van natrappen? Wil men coûte que coûte Haddock wegpesten? De belangen van de Almeerders, de surfers, de vereniging en Haddock, ach die doen er niet toe, zo lijkt het. Vreemd, want de oplossing ligt voorhanden. Willen we samen verder?

Waarom komt de burgemeester of de wethouder niet op bezoek om dit wondertje van Almeers ondernemerschap te aanschouwen? Nee zeggen is gemakkelijk. Iets mogelijk maken een prestatie. Er kan geen enkel bezwaar zijn tegen deze prachtige gelegenheid, dus waarom moeilijk doen. Duizend bommen en granaten, wees een Almeerder, burgemeester of wethouder. Ga in gesprek en regel het zo, dat het wel kan en regel dat snel. Vraag Philipe en de windsurfvereniging wat er nodig is om het tot een perfecte locatie om te toveren en werk daar van harte aan mee.
Zorg voor rust en zorg er voor dat wat als tijdelijk bedoeld is een definitieve bestemming wordt. Een pareltje van Almere, uitblinkend in eenvoud en geborgenheid, want samen gaan we verder. Ik stel me een mooie foto voor van een trotse burgemeester en een dito wethouder met Philippe van Thiel en zijn team voor Haddock.

 

duizend

 

 

Meander

‘Duizend Bommen en Granaten’: © Meander; 23 februari 2020.


Foto’s: © Meander; 23 februari 2020.


Meer columns, verhalen en gedichten van Meander over Almere? Klik HIER


Meer informatie over Haddock? Klik HIER  of HIER.


Luister naar de podcast van Robert Mienstra in gesprek met Philippe van Thiel. Klik HIER.

 

 

Religieus besef

Religieus besef

uit vele geloven een te kiezen

eerst jezelf er nog in te verliezen

beseffen dat het nergens over gaat

je bent zelf god, heb je ‘t in de smiezen

 

 

 

Meander

 

Een kwatrijn dat meer zegt dan je op het eerste gezicht denkt te lezen.
Als iedereen hetzelfde leest, wat dan? Begrijp je?

‘Religieus besef: © Meander; 21 februari 2020.

Tekening: Internet.

Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

 

Nautilus

Nautilus

waar onlangs verleden is vervangen

staart nu Medusa der oceanen

getooid met hetgeen zeeën haar gaven

door blote ogen van een Nautilus


woeste brekende branding wordt gedempt

als rijkdom van talloze verre zeeën

aan strandgangers verblufte blikken hecht

bevreemding die gezochte luwte brengt


kabbelende, mompelende drukte

geborgen in cocon van vertrouwen

rustzoekers pauzerend aan smalle kust

geruwd in harde wind en jagend zand


weggedoken in omhulsel van schelp

beschut genietend van ruige Noordzee

schrijft een dichter met virtuele inkt

aangespoelde regels vol fantasie

 

 

Meander


‘Nautilus’: © Meander; 21 februari 2020


Foto ‘In Nautilus’: 
© Meander; 21 februari 2020


Meer informatie over ‘Nautilus aan Zee?’ Klik HIER.


Meer informatie over ontwerp en productie door Daisy James van de wanden in Nautilus aan Zee? Klik op daisyjames.eu.


Meer gedichten over Zee, Kust en Strand van Meander? Klik HIER.

Sexappeal

Sexappeal

haar minirokjes waren belachelijk klein


toonden haar perziken billen van puur satijn


maar het waren haar ogen en haar brede lach


waarvoor hij viel, huichelde het wellustig zwijn

 

 

Meander

Een kwatrijn met als thema sexappeal. Een antwoord op een uitdaging van een mededichter.


‘Sexappeal: © Meander; 20 februari 2020.


Foto: Amazigh Times; Internet, bewerkt door Meander.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 
Fietsen worden verwijderd

Fietsen worden verwijderd

lang geleden achtergelaten

in voorbije tijd van laat maar staan

opzichtig langs een te drukke straat

stond het jaren lijdzaam te vergaan

alles dat het daar zag en hoorde

scherp in corrosie opgeslagen

niets dat haar positie verstoorde

niemand stelde er blijkbaar vragen

roestend leunend tegen oude muur

keek voormalig rijwiel je haast aan

er stond: fietsen worden verwijderd

doch dit monument laten ze staan

 

 

Meander

Je loopt door Amsterdam en, zoals altijd in zo’n grote stad valt je oog op een dissonant. Een bedoelde, dan wel onbedoelde paradox. Deze ontmoeting leidt dan tot een beeld en een verwoording van een fantasievolle interpretatie. Kunst is daar waar je het wilt zien.

 

‘Fietsen worden verwijderd’: © Meander; 16 februari 2020.


Foto: © Meander; Amsterdam: 15 februari 2020


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

Langs de Kust

Langs de Kust

levenslange onbestemde voettocht

om nooit voltooide aantrekkingskracht

in ongedurige hunkering

naar ademtocht der oceanen


queeste naar overladen leegte

gedreven door ‘t valse metronoom

van verglijdende getijden

dansend met hemellichamen 


versleten voeten rapen

onherroepelijke herhalingen

indolent lankmoedig slenterend

over ongestadige onvoorspelbaarheid


langs onbekommerde kust

langs verschuivende grens

langs dierbaar meedogenloos thuis

langs de kust van mijn leven 

 

 

Meander


‘Langs de Kust’: © Meander; 15 februari 2020.


Foto: © Meander


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

Dennis

Dennis

een pas gescheiden storm op de oceaan


joeg achter zijn voormalig partner aan


hij volgde haar verwoestend spoor


doch Ciara was er voorgoed vandoor


‘t leek alsof ze in lucht was opgegaan

 

 

Meander

‘Dennis’: © Meander; 12 februari 2020.


Foto en bewerking: © Meander; 12 februari 2020


Meer over Dennis? Klik HIER.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

Er viel een boom op mijn verleden

Er viel een boom op mijn verleden

dapper en weerbarstig strijdend

weerloos tegen furieuze storm

langzaam omgeduwd haast glijdend

tegenstribbelend voor de vorm

viel een boom op mijn verleden

zag door dat beeld onverwacht

alles is zo kortgeleden

en heeft zoveel teweeggebracht

passerend in een ogenblik

ontmoetingen voorbij leven

waar ik gretig op terugblik

al duurt het moment maar even

doch behoud voor immer háár blik

eindeloos in mij geschreven


er viel een boom op mijn verleden

bracht historie intens naar heden

 

 

Meander

 

‘Er viel een boom op mijn verleden’: © Meander;9 februari 2020.  


Foto © De Vries Media; 9 februari 2020


Voor meer informatie over De Vries Media, klik op https://devriesmedia.nl


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

Het meisje en haar tijd

Het meisje en haar tijd

Ze zaten geriefelijk met zijn vieren in de comfortabele, rieten stoelen van het plaatselijke brandpunt van de samenleving. Een restaurant avant le lettre, welke vierentwintig uur open was. De bediening was bewust langzaam om de rust van traag bestaan te versterken. Na vijftien minuten werd een high tea gebracht en een biertje voor de man, die al geruime tijd aan het bellen was, voordat de drie dames zich bij hem voegden.

Het meisje vertegenwoordigde de frisse jeugd en haar moeder was een streng blikkende schoonheid op het hoogtepunt van haar leven. Oma was naast de vader van het meisje gaan zitten, die overigens net als ik, net zo goed een vreemde had kunnen zijn. Hij had slechts aandacht voor wat of wie op afstand niet bij hem was, maar waarmee hij een soort van communiceerde. Oma was zichtbaar oud en bewoog moeilijk. Ze praatte onduidelijk.

De begrippen tijd, ruimte en ruimtetijd werden op een bijzondere manier, in het tableau dat zich voor mijn ogen afspeelde, aandoenlijk geschetst. Het meisje kon bij wijze van spreken in de toekomst kijken en luisteren, voorzover de gedachte dat erfelijkheid sterk was, opgeld deed.
Als het meisje naar rechts keek zag ze haar moeder. De vrouw die iets te serieus leek, maar tevens als vrouw een voorbeeld was van het bijna ideaal, dat velen tevergeefs nastreefden. Het meisje zou kunnen horen dat ze de afgemeten manier van spreken van haar moeder al had overgenomen.
Als het meisje voor zich keek en goed luisterde, zag ze haar oma, en kon ze haar pensioen en haar toekomstige ouderdom voorzien en horen. Oma die alleen was, omdat opa al jaren geleden was overleden.
Doch het meisje zag het niet en hoorde het niet, omdat ze in haar tijd en haar heelal leefde en de moeder en oma als haar moeder en oma zag in haar tijd en ruimte Ze zag zichzelf niet als een getrouwde vrouw met een man, omdat ze nog een meisje was. Haar vader was haar vader en niet meer dan dat. Geen projectie op haar toekomst.

Gelukkig dat ze nog een meisje was en dat de onschuld voorkwam dat ze werd belast met hetgeen nog komen ging of haar wellicht te wachten stond. De tijd waarin zij leefde, de tijd van haar moeder en die van haar oma waren gescheiden en werden verschillend beleefd, terwijl ze samen bijna in dezelfde ruimte zaten.

En de vader? Tja, de vader.

 

 

 

Meander

 

‘Het meisje en haar tijd’: © Meander;31 januari 2020.  


Foto 
© Meander; 31 januari 2020.


Meer verhalen van Meander? Klik HIER.

 

 

Nocturne Mijmeringen

Nocturne Mijmeringen

flanerende anomale beelden

in vervlochten dromenspinsel

gebarsten waarschijnlijkheden

evoluerende absurditeiten

als ingenieuze ingrediënten

van poëtisch geharnast ontbijt

neergestreken op bijna ochtend


onvermijdelijke zinloze herhalingen

volgen veinzende vooruitgang

minimaliseren ongekend restant

als bezonken beperkte vertering

van verlopen ervaringen

in talloze singulariteiten

ongewild residu van absentie


allengs aanbrekende dageraad

besmeurt gretig hallucinaties

vermorzelt nocturne mijmeringen

 

 

Meander


‘Nocturne Mijmeringen’: © Meander; 29 januari 2020.  


Tekening: Nocturne Mijmeringen; 
© Meander; 29 januari 2020.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

Grauwe Bezinning

Grauwe Bezinning

zonder zon

geen horizon

grijze tinten

meeslepend somber

vervloeiend beeld

omhullend krap


geruisloze branding

bedaarde stilte

schraagt reductie

stadig monotone

grauwe bezinning

omhelst sterveling

 

Meander

 

‘Grauwe Bezinning’: © Meander; 27 januari 2020.  


Foto: ‘Grauwe bezinning aan de kust; 
© Meander; 25 januari 2020.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

 

Als het niet meer mag, dan toch

Als het niet meer mag, dan toch

als het niet meer mag

niet meer tastbaar kan

niet meer samen praten

als uit handen is geslagen

buiten onze zeggenschap

rest ons zuivere liefde

liefde voorbij leven

liefde die nooit slijt

liefde mee te dragen

in iedere vezel

in hart en ziel altijd

 

 

Meander

‘Als het niet meer mag, dan toch’: © Meander; 25 januari 2020.  


Verbeelding; 
© Meander; 25 januari 2020 op basis van een foto van Meander van 31-12-2019.


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

 

Skulptur der Natur

Skulptur der Natur

Zeit ohne Existenz

wo Willkür

hartnäckig

wäscht und schleift


Strömungen spülen

Chaos an Land

legen das alles

in kreative Hand


Natur schafft neues

modelliert Düne und Strand

Wetter und Wind

bilden unfaßbaren Sand


temporär entfalten

fragile Skulpturen

womit Schöpfer

zerbrechliche Wahrheit spricht


zerfließende Wahrheit

flüchtige Skulptur

weniger als winzig

hat keinen Moment

 

Skulptur

 

 

Meander


“Skulptur der Natur”: © Meander; 20 januari 2020


Fotos: 
© Meander; Seaside Sandsculptures; 2019.  


Weitere deutsche Gedichte finden Sie HIER.


Heidi Klitzke, vielen Dank für deine Hilfe bei der Grammatik

Vette Klei

Vette Klei


vervagende verte

gekende horizon

in grijze ochtendnevel

als ploegscharen

blauwgrijze grond

geslepen omwoelen

in grove groeven

glanzende vette klei

op onafzienbare akker

 

Meander

‘Vette Klei’: © Meander; 19 januari 2020.  


Foto: Pas geploegde akker


Meer gedichten van Meander? Klik HIER.

 

Man O Man

Man O Man

een knappe kerel uit Groenekan                 


aarzelde over een leuke man                  


het was zo bizar             


gevoel in de war           


maar eigenlijk dacht hij, pak me dan  

 

 

 

Meander

‘Man O Man’: © Meander; 19 januari 2020.  


Gif: Internet


Meer gedichten met Hart & Ziel van Meander? Klik HIER.

 

Wil jij de onzekerheid in een relatie overwinnen? Klik HIER. 

Pak me dan

Pak me dan


een prachtige vrouw uit Pakistan                 


aarzelde over een leuke man                  


het was zo bizar             


gevoel in de war           


maar eigenlijk dacht ze, pak me dan  

 

 

 

Meander

‘Pak me dan’: © Meander; 16 januari 2020.  


Gif: Internet


Meer gedichten met Hart & Ziel van Meander? Klik HIER.

 

Wil jij de onzekerheid in een relatie overwinnen? Klik HIER.