De Zee Kust

De Zee Kust

vochtige lippen van de zee                    

beroeren je gemoed                            

geboren in oceanen                       

gepassioneerde groet                       


hand van onstuimige wind                     

woelend door je haren                   

masserend, jagend zand                        

tomeloos ervaren                    

op banken beukende branding                   

brengen het bedaren                       


de zee omarmt bezield                         

de kern van jouw bestaan                    

deinende bescherming                      

waarin je kunt laten gaan                    

verstrengeld met de kust                

hartstochtelijk samengaan                         


tijdloos vrijend met de zee                        

komt iedereen tot rust                     

een ieder die beseft                       

dat de zee je kust                            

 

 

Meander

“De Zee Kust”: © Meander; Noordzeekust, 30 augustus 2017.

Foto: Bewerking van een foto met kussende lippen: augustus 2017.

Het gedicht is geschreven op grond van de eigen ervaringen en die van anderen. Hun verhalen en belevenissen aan de kust brachten woorden samen. Dit gedicht is bedoeld als troost en is bedoeld als stimulans om naar het strand te gaan en de zee, de duinen en het strand te ervaren.

Meer gedichten over Zee en meer, Klik HIER.  

De Zee is helend en heilzaam. Klik HIER.

12 gedachten over “De Zee Kust

  1. Ik vind het jammergenoeg geen geslaagd gedicht.

    Het erotische thema van het één zijn met de zee is een torenhoog cliché geworden dat ook uitgemolken werd in alle takken van de kunst.

    En wat mij ook telkens opvalt: geen lidwoorden gebruiken zou een tekst tot poëzie verheffen.

    Verder zijn er nogal wat teveel adjectieven, een gezocht stafrijm (“banken beukende branding”) en een holle uitdrukking (“de kern van het bestaan”).

    Probeer een origineel beeld over de zee te scheppen om het vervolgens in woorden te gieten. Succes.

    1. Dankjewel voor jouw reactie, Edouard.
      Ik probeer nooit te doen wat een ander graag wil dat ik doe. Ik heb mijn eigen gevoel opgeschreven op mijn manier.
      Het beoordelen van andermans werk vind ik prima, maar ik doe het niet, omdat ik het een manier vind van beperking, inkadering en plaatsing, alsof het ergens aan zou moeten voldoen. Het moet maar aan een ding voldoen, dat ik er tevreden over ben.
      Het verheffen tot poëzie is niet mijn doel, los van het feit dat het maar de vraag is wat dat is en wie dat bepaalt.
      Evengoed begrijp ik wat je wil zeggen hoor. Jij vind het niet leuk en dat kan. Ik ga helemaal niets proberen, Edouard, we denken er verschillend over. Ik kies ook niet voor en methode of een stijl. Ik schrijf voor mijn plezier. Als anderen er eveneens van kunnen genieten doet mij dat plezier, als iemand het niet leuk of goed vindt, dan kan dat. Het betreffende gedicht werd meer dan 2.000 maal door lezers gewaardeerd, dat is mooi. Ik ben al tevreden als ik het goed vind en nog mooier is als ik er 1 iemand een plezier mee kan doen.
      Ik had niet de bedoeling een origineel beeld neer te zetten, ik heb mijn gevoel over zee en kust neergezet en dat komt zeker overeen met die van anderen. Ik hoop dat ik je heb kunnen uitleggen dat ik je wel begrijp, maar dat ik er niets mee kan. Een torenhoog cliché, daar is niets mis mee, vind ik.
      Misschien is dit gedicht meer passend bij het genre waar jij van houdt: https://meanderblog.nl/zeespiegel/
      Fijne zondag.

Geef een reactie