Zij niet zonder zee

Zij niet zonder zee

Zonder te weten                                       

hoe verder te gaan                                  

hoe verder te willen                              

doorkruist ze duinen                             

keert haar schreden                            

kiest het pad                            

naar zee en strand


Klimmen en dalen

door ‘t mulle zand

naar lege vlakte

aan de kust

afbuigend naar noord

om niet te snel

aan briesende branding

te geraken


Waarom nog verder?

Wat is er nog

meer dan het was?

Waarom moeten

als niet kunnen

de wens verwoordt

om niet te leven

niet meer te zijn?


Ze wendt haar hoofd

beziet de zee

de branding

de alles verzwelgende

hoge golven

krachtige naweeën 

van een late lentestorm


Roep van de zee

niet zonder haar

en zij niet zonder zee

 

Meander

Het is aan de lezer om te interpreteren en al dan niet af te ronden. Liefde en leven met en in de natuur. Waar de natuur een metafoor kan zijn voor het menselijk zijn, het menselijk denken en voelen. Verbeeld je eigen verbeelding en leven en zie in de natuur jouw begin en einde en daarmee jouw verdergaan.

Voor meer gedichten van Meander, kies Zee, Kust en Strand, of Hart & Ziel.

6 gedachten over “Zij niet zonder zee

Geef een reactie