Zand tussen je tenen

Zand tussen je tenen

Nat zand
perst zich tussen je tenen,                                 

terwijl je samen alleen loopt                                       
langs de rand
van strand en water                    

Laag water overwonnen
onstuitbaar opkomende vloed
stuwende wind van dagen
stijgend waterpeil
deining die golven
tot genotvolle hoogte brengt                            

Harde wind
zweept de branding op                                  
schuimkoppen denderen
over elkaar heen
aritmisch geraas van water,
zijn meerdere erkennend                           
in zandbanken
en strand                            

Gesloten ogen
proberen te balanceren
op verschuivende grens
van droog en nat,
van vast en vloeibaar,
van zeker en niet weten

Geschonken vrede
en liefde,

die kansen krijgen
door onaantastbare macht,
kracht van raakbare natuur,
brengen ontwende rust,
met de prijs
van duidelijkheid

Nat zand
perst zich tussen je tenen,

terwijl je alleen samen loopt
langs de grens,              
die niet bestaat

 

Meander

“Zand Tussen Je Tenen”, geïnspireerd door zomaar gegeven gedachten en liefde.
5 augustus 2017

11 gedachten over “Zand tussen je tenen

    1. Dankjewel. Ik had de meeuwen verstopt voor het beeld. Die komen in een ander gedicht nogal prominent voorbij. Net als het gedicht over de Wadpolitie.
      Let maar op er komen er nog een heleboel over zee, kust etc……

    1. Dankjewel, Rita. Meer dan 1.600 lazen het inmiddels en dat voelt best fijn, ook al wil ik dat kleine betje ego ook nog kwijt. Meer dan 300 leuke, lieve en enthousiaste reacties via Facebook, deze pagina, LinkedIn en anders.
      Ik lees het steeds weer en denk terug aan de dag dat ik het schreef, de locatie (Egmond aan Zee) en waarom ik het kon en wilde schrijven.

  1. Een gedicht om vaker te lezen…
    in meerdere lagen, gevoelsniveau’s
    De natuur in wie wij onze meerdere erkennen…de scheppingskracht die erachter ligt.
    Het helende van aan/in het water in de branding lopen met blote voeten.
    die mystieke lading heeft dit gedicht
    en geeft een eenheidservaring, brengt weer nader tot elkaar

Geef een reactie