Schier

Schier

Schier oneindig is de vrijheid                           

op ‘t plateau der grijzen                           

vermetel spelend de natuur                             

onmogelijk te seizen                   


dwalend door duinen                               

struinend over stranden                               

speurend over ‘t Wad

menigeen verzandde                                  


terug naar geborgenheid                          

in eeuwen opgebouwd                          

knusse kern vol liefde                            

omarmd in duizendvoud                                  


Schier oneindig is de vrijheid                            

op ‘t ingesloten land                                    

onafwendbaar ontstaat                               

een levenslange band      

 

Meander

 

SchierEen gedicht over een van de twee eilanden, waar ik direct en voor altijd verliefd op ben geworden, en gebleven.
Schiermonnikoog, het eiland van de grijze monniken. Het gedicht zegt genoeg en is voelbaar voor iedereen die er was en niet was. De derde strofe gaat over het allermooiste dorp van Nederland en vermoedelijk de hele wereld.

Uren kun je er fietsen, lopen, wandelen, slenteren, liggen in de duinen. Storm, regen en brandende zon. Je absorbeert het, zoals je dat nergens anders zou doen.
Het overkomt je binnen enkele minuten. Het onbeperkte gevoel van vrijheid en liefde. Wad een fantastische bevrijding.

Schier(monnikoog)
Schier(monnikoog)

De herkomst van de foto’s is internet openbaar. Indien iemand eigenaar is en vermeld wil worden, dan doe ik dat graag. Indien u het niet op prijs stelt dat uw foto op deze non-commerciële pagina wordt gebruikt, dan verwijder ik hem.

5 gedachten over “Schier

Geef een reactie