grijzer en grijzer
wordt de lucht
waterkoude wind
koude regen
hagel, ijzel en ongemak
boodschappers van
een gewenste winter
de eerste sneeuw
kan niet beklijven
nat en koud
amper geland
smelt ze weg
in lang gemiste winter
de nacht brengt dromen
over winters van weleer
als kinderen genoten we
jaar op jaar
ondergedompeld
in het sprookje van
een eens genoten winter
de ochtend toont het wonder
een witte wereld
zo sereen
al snel doorbroken
door gejoel
iedereen geniet
en hoopt op
een echte winter
9 december 2017
Zou het dan eindelijk zo ver zijn? Een echte winter, met een echte mooie, witte sneeuwdeken?
Tart de kosmos, de almacht, de mens die zijn aarde opwarmt? Is het juist de opwarming, die het weer meer en meer onvoorspelbaar maakt? Laten we het hopen.
Voor meer gedichten van Meander, klik HIER.
Gerelateerd
2 gedachten over “Echte Winter?”
Gradaties van verlangen op een nostalgische winter, waarin het contrast zo heerlijk uit kan komen van warm en geborgen tov kou en winters weer…
Romantische beelden zijn in de werkelijkheid ook vervult met onvrede over…
en toch we kunnen de seizoenen het gewissel niet echt missen, ik geniet ervan…alles verandert steeds en je kunt je zo beter blijven verwonderen,.
een sneeuwlading waarin geluiden dempen in de sneeuw, ja dat kan heerlijke verstild sereen aanvoelen…
Mooi omschreven. Dankjewel.