Dan breekt het glas

Dan breekt het glas

voortslepend, bezwaard gemoed                   

overbeladen met onbegrepen gevoel                   

als verloren tijd verdaan                   

om onherstelbaar groeiend leed                  

afgetekend op loze schuld                   

in tunnel zonder einde                 

waar onaflosbare illusies                 

perspectief bezwendelen             

met onbegaanbaar vooruitzicht             

dan breekt het glas

 

 

Meander

“Dan breekt het glas” Het zwarte gat dat steeds meer overbodige last en schuld, als gevoelens verzamelt, zonder dat het ergens toe leidt. Maar…, tot zover en niet verder.


“Dan breekt het glas”: © Meander; 10 december 2019


Tekening bewerkt door Meander: 
Internet


Meer gedichten over Hart & Ziel van Meander? Klik HIER.

 

 

 

11 gedachten over “Dan breekt het glas

  1. Soms treft je het ene verdriet na het andere en denk je dat het nooit meer over gaat. Maar toch, de lucht klaart weer op en wordt soms mooier en helderder dan voorheen.
    Bij deze wat lichtstraaltjes voor iedereen die er nu nog middenin zit.

    Folkert, je hebt de juiste woorden gevonden om deze periode met dit gevoel weer te geven.

Geef een reactie