Symforgie

Symforgie

ach, zei de sax ik heb zo’n zin in seks          

maar als ik vreemd ga, gebeurt er vast iets geks          

kom zei de klarinet, tegen de trompet,          

ik heb ook zin in pret, we gaan naar bed         

nou, zei de fagot, doe toch niet zo zot             

de trombone wreef langs een erogene zone          

en trok haar tegenstribbelend vlot         

de triangel greep spontaan de contrabas           

die deed alsof ze voor het grijpen was          

dwarsfluit viel vol passie voor de viool zowaar            

voor je het wist lag alles op en door elkaar         

hoorn, bugel en hobo stonden er aarzelend bij           

maar storten zich uiteindelijk in de vrijerij         

de ervaren dirigent was wel wat gewend          

doch dit was een uitdaging voor de beste vent            

hij hernam glimlachend, vol passie de regie           

en bespeelde een orgastische symfonie

nog nooit had het orkest zo genoten

niet veel later regende het kleine noten

 

Meander

“Symforgie” is de poëzie van muziek, zoals deze wordt bedreven door een hecht orkest. Een andere kijk op het samenspel van instrumenten.


“Symforgie”: © Meander; 9 december 2019


Tekening: Internet.


Meer gedichten over Hart & Ziel van Meander? Klik HIER.

 

4 gedachten over “Symforgie

Geef een reactie