Vakantie

Vakantie


onder eeuwen van verhalen
getekend door littekens van strijd
koesteren onwetend van ‘t verleden
zoekers naar zichzelf zich in de zon

clusters ouderen strompelen plichtmatig
achter een wandelende encyclopediste
wiens luide vanzelfsprekende verbalen
kans op herinneringen feilloos passeren

opgejaagd in luttele momenten
eeuwen randverschijnselen absorberen
als verlate masochistische opdracht
in een ultieme doch nutteloze poging
een fractie van wat was nog te grijpen

rusteloos machinaal toerisme
in een oeroude koninklijke stad
waar op de keper beschouwd
alleen de doden altijd vakantie hebben

Folkert Buiter

‘Vakantie’: ©Folkert Buiter; 8 mei 2022


Foto: ©Folkert Buiter; 8 mei 2022


Meer gedichten van Folkert Buiter? Klik HIER.



Eén gedachte over “ Vakantie

  1. Wat een veelomvattend gedicht folkert.ik word er een beetje droevig van omdat dit voor mij geen vakantie is,maar een
    inspanning om te kunnen overleven.helaas is dit vaak wel het geval a l s je goed observeert.
    Bestaat het woord vakantie nog wel in deze tijd? Er moet zoveel geregeld worden dat de zin ervan( voorpret) verdwijnt. Vakantie betekent voor mij vrijheid in doen en laten en niet als makke schapen achter elkaar aanlopen. Kennelijk betekent dat voor iedereen iets anders. Een duidelijke omschrijving van een tanend vakantiegevoel.

Geef een reactie