Archief van
Maand: juli 2018

Twijfel

Twijfel

lichaam is moe
wil slapen
hoofd er alweer
niet aan toe                                 

dolende geest
wil graag verlaten
lichaam te sterk
geeft niet toe                                         

wil kan niet verder
bestaat uit twijfel
ergens klampt er
toch iets vast                                        

blijf alleen
voor anderen
ondanks gedachte
ben ze tot last                                      

niets echt beleven
geen smaak
geen gevoel
‘t maakt klein                                   

waarom strijden
als laten kan
maar redding en valkuil
dezelfde zijn                               

zal wel zien
of misschien niet
misschien, misschien
is liefde
de pijn

 

Meander

“Twijfel” is de neerslag van een intens gevoel over de afgelopen jaren, ervaren tijdens de overtocht van Lauwersoog naar Schiermonnikoog. Een gevoel dat gegroeid is en al jaren deel van mij is. Een intensiteit die staat tegenover het feit dat ik niet meer goed voel, proef, ervaar en geniet. Rijkdom en armoede van geest ontmoeten elkaar in dit gedicht vol twijfel.
Opgeven is geen optie, omdat de liefde voor mijn kinderen groter is dan de behoefte aan onbeperkte rust. Onder de zeurende, irriterende en onophoudelijke negatieve ervaringen, sluimert een eventuele toekomst, misschien.
Liefde voor het schrijven en creëren is wat vermag als hoop.

 

Voor meer gedichten over het gevoel van mensen over voorspoed en tegenslag, klik op Ribbels en/of Job.

 

 

Bloedmaan

Bloedmaan

de maan kleurt rood
langer dan vaak
roder dan rood                     

de maan weent
om wat ze weet
om wat ze voelt

de maan schreit
van pijn en
van verdriet

de maan bloedt
uit woede
om wat ze ziet

Moeder Aarde ‘s
partner klaagt
ons aan

we kijken
vol bewondering
zonder te begrijpen
wat ze zegt

het is zo mooi
zo bijzonder
een sprookje, maar…
wat is het echt?

de Aarde roodt
de maan
bloedend teken
aan het firmament

het volk
dromt samen
open monden
men kijkt toe

bloedmaan
laat ons weten
Moeder Aarde
is zo,
ja zo
ontzettend moe

 

Meander

 

© Meander (Folkert Buiter); Schiermonnikoog 26 juli 2018 21.32 uur.

“Bloedmaan” is de welgemeende waarschuwing en aanklacht van de maan gericht aan ons mensen die Moeder Aarde verwaarlozen. We voelen ons aangetrokken tot het miraculeuze schouwspel, maar deze keer is het meer, zoveel meer. Willen we begrijpen wat de bloedmaan zegt?

Zonnewacht

Zonnewacht

langs benen
strijkt 
zeewind

na dag
door zon omarmd                     

wachtend aan
strandwoestijn
van Noordzeekust
schouwend op
aangespoeld
aaneen gebouwd
tot samenkomst                           

waarom wachten
op 
zonnegang,

verlaten
zal ze niet
maar nu?

nu is dan
niet meer                                 

verkoelend zacht
aait lucht
door zon
gemarteld lijf
om wachten
te verzachten                         

zon vertraagd
daagt uit
te wachten
verwachten
in wachten
naar verstrijken

 

Meander

 

Foto Meander © 25 juli 2018.

Losbandig dichterlijk chaoot

Losbandig dichterlijk chaoot

een dichterlijke regelneuroot                        


die niet van dichters vrijheid genoot                  


keurde gedichten                    


wilde niet zwichten                       


voor Meander, losbandig chaoot

 

 

Meander

 

Limerick naar aanleiding van een reactie van Ingrid van den Bergh. Terechte kritiek waar het gaat om regels, maar helaas, deze eigenwijze dichter is een bewust chaoot en gaat zijn ongeremde gang. Als dank voor de interactie en informatie, toch een limerick over de twee schrijvers, die hopelijk wel voldoet, al kun je over het juist toepassen van de klemtonen in de jamben nog wel even discussiëren. De volgende limerick zal aan alles voldoen.
Lees meer van Ingrid op: Ingrid van den Bergh schrijft en meer.

Verwirrte Möwe

Verwirrte Möwe

eine verwirrte Möwe mit Gelüste

die vogelfrei fliegt an der Nordseeküste

taucht schamlos auf deinem vollen Teller

denkt, der Dicke ist bestimmt nicht schneller

schreit und frisst wie in einer Hungerwüste

 

 

Meander

Verwarde Meeuw

Verwarde Meeuw

een verwarde meeuw op sensatie belust


die vogelvrij zijn gang gaat aan Noordzee’s kust


duikt schaamteloos op jouw volle bord


denkend, die dikke komt niets tekort


lacht je krijsend uit en… schrokt naar hartenlust

 

 

Meander

 

Een waarschuwende limerick, want de meeuw is een slimmerik.
Voer geen dieren op het strand, want je werkt gewenning in de hand.

Meer van Meander over al dan niet verwarde meeuwen? Klik op ESSTRESSO.

K . . verhaal

K . . verhaal

Frank liep zelfverzekerd naar de deur van café ‘t Valentijntje in de Zandvoordestraat. Hij had zich voorgenomen dat hij niet zonder een leuke vrouw naar huis zou gaan. Hij duwde het gordijn van het halletje opzij en stapte naar binnen. Zijn oog viel onmiddellijk op drie jonge vrouwen die aan de bar stonden. Frank liep naar hen toe, zei gedag en bestelde een biertje. Toen dat voor hem op de bar werd gezet, vroeg hij de dames, die volgens hem geïnteresseerd naar hem keken: “Willen jullie iets drinken?” Dat wilden ze wel. Ze bestelden alle drie een cocktail. Daar schrok Frank van, want cocktails waren duur. Hij hield zich groot, stak een zinloze duim op en lachte.

De cocktails werden met liefde en toewijding door John gemaakt. Enkele minuten later zette hij ze op de bar. “Gezondheid, dames”, zei John.
De drie vrouwen hieven hun glas, riepen: “Hoppa”, en stootten hun drie glazen tegen elkaar, zonder zich om Frank te bekommeren. De dikke rietjes vonden hun weg tussen drie paar fraaie lippen.
Frank probeerde een gesprek aan te knopen. De vrouwen veinsden interesse, maar echt luisteren, dat deden ze niet. Even later liepen ze met de cocktails in hun hand naar een tafeltje. Frank wilde meelopen, maar een van de drie vrouwen draaide zich om en keek hem indringend aan. Haar blik sprak boekdelen en Frank droop af. Hij dronk schielijk zijn biertje op, betaalde en banjerde De Klepel uit. Buiten gekomen vloekte hij een paar keer luid, wat de aandacht trok van enkele voorbijgangers. Uitgeraasd, haalde hij zijn schouders op en besloot zijn missie elders voort te zetten.

Honderd meter verder was de volgende kroeg. Hij kwam hier nooit, maar vooruit. Aarzelend ging hij naar binnen, bestelde een biertje en ging aan een tafeltje vlakbij de ingang zitten. Als er een vrouw binnen kwam die aan zijn normen voldeed, ging hij staan en vroeg hij haar of ze bij hem kwam zitten. Drie keer was hij iets te snel, omdat de vriend of vriendin van de dame in kwestie net iets later binnen kwam. Na evenzoveel keer sorry te hebben gezegd, had hij de vierde keer meer geluk.

De modieus geklede jonge vrouw stelde zich voor als Denise en gaf hem een kus op zijn mond. Eindelijk, dacht Frank. Wat een mooie vrouw.
Ze raakten in gesprek, dat wil zeggen Denise vroeg hem het hemd van het lijf. Over zijn werk, of hij een vriendin of een vriend had, over zijn huis en ze vroeg hem vrij direct wat hij van haar vond. Frank gaf antwoord op alle vragen, maar bij de beantwoording van de laatste vraag zocht hij even naar zijn woorden. Stotterend zei hij dat hij haar een mooie en sympathieke vrouw vond. Denise zuchtte, maar wat dat betekende was voor interpretatie vatbaar.

Na enkele drankjes vroeg Denise of Frank met haar meeging. Frank wilde ja zeggen, maar hij twijfelde, want het ging hem te snel. Tot zijn eigen verbazing zei hij, iets te nadrukkelijk: “Nee.” Frank had onmiddellijk spijt, maar het was te laat. Hij had het verknald.
Denise stond op, gaf hem een klap in zijn gezicht, riep: “Loser” en vertrok, Frank beduusd achterlatend.

Frank zag de kroegbaas en verschillende gasten lachen. Een hoogblonde vrouw schudde haar hoofd, lachte hard en wees naar hem. Frank stond op, liep naar de bar en vroeg de barkeeper op geïrriteerde en luide toon: “Wat valt er te lachen.” Een homerisch gelach steeg op in het café.
De barkeeper zei: “Man, je probeerde zo opzichtig vrouwen te versieren, dat je niet door had dat je bijna met onze Dennis naar huis was gegaan.”

Zeg nou zelf, dit is toch gewoon een kutverhaal? Maar…… je wilde het wel lezen.

 

Meander

 

Nog een maf verhaal lezen? Klik op: Tent, of klik op Vrijgezel.

Ribbels (in jouw zand)

Ribbels (in jouw zand)

Ribbels                                    

in het zand                                     

op het strand                                   

in jouw hand                                   

in jouw hart                                    


Ribbels                                         

oneffen                                        

onvoorspelbaar                          

onbestendig                                  

inconsequent                              


Ribbels

van je leven

in je leven

wil je beleven

moet je beleven                       


Ribbels

betreden

verwachten

voelen

verdragen                  

 

Meander

 

Alle gedichten van Meander???? Klik HIER!!!

Meer info over ribbels op het strand en in het zand? Klik HIER!!!

 

Bureau aan de kust

Bureau aan de kust

de kust is zijn kantoor                                      

geboortegrond van poëzie                                           

blik gericht naar overkant                                          

over Noordzee                                 

over branding                                 

over ‘t gulle strand                                   


prangende gedachten                                  

ontspruiten als springtij                               

aan onbevattelijk brein                             

banen onverbiddelijk                            

hun obligate weg                                     

naar overal


binair vastgelegde

in temporele eeuwigheid

geschetste woordbeelden

faciliteren lezer

in verplaatste beleving

van gestrande dichter


opeenvolgende percepties

als vanzelf samenstromend

in gebundelde associaties

die in vlagen

van wil en wens

worden beschreven

aan zijn bureau

aan de kust

 

Bureau

 

Meander

 

Voor alle gedichten van Meander over Zee, Kust en Strand, klik HIER!!!

 

 

                          

 

Droog

Droog

verhitte discussies                                           


droge consequenties                                         


tekort aan water                                  


wanhopige boeren                              


recalcitrante burgers                                     


slapende dijkgrafen                                 


afwezige politici                             


repetitief progressief                         


zonder perspectief

 

 

Meander

Grönnens Laid

Grönnens Laid


Grönnens Laid.Het
volkslied van Groningen

 

Grönnens

 

Met dank aan Harry Venema en Henk Scholte.

Het Grönnens Laid is geschreven in 1919 door Geert Teis Pzn.

Meer weten over het volkslied van Groningen, klik dan HIER.

 

Meander