Archief van
Tag: KNMI

Hand aan de Kraan? Een fabeltje!

Hand aan de Kraan? Een fabeltje!

Blanco

Het aantal Groningse aardbevingen per jaar, per gewonnen (miljard) m3 gas, blijft stijgen.
De som van de kracht van de aardbevingen in Groningen per jaar, per gewonnen (miljard) m3 gas blijft stijgen.
Het fabeltje van hand aan de kraan is desinformatie, of beter gezegd, nepnieuws.
De gaswinning in Groningen moet per direct worden gestopt.

In dit artikel wordt aangetoond dat “hand aan de kraan” een fabeltje is. De kraan moet NU dicht. Het is al te laat voor alle ellende die de Groningers nog over zich heen krijgen, maar door nu te stoppen, kan veel erger worden voorkomen.


2008 tot en met 2017

In onderstaande grafiek ziet u van 2008 tot en met 2017:
–   de gaswinning in Groningen in miljarden m3 per jaar,
–   het aantal aardbevingen in Groningen per jaar en
–   de som van de kracht van die bevingen per jaar

fabeltje
Grafiek 1

Reeds in deze grafiek valt op, dat de dalende lijn van de gaswinning niet wordt gevolgd door een lager aantal aardbevingen en een lagere som van de kracht van die aardbevingen. Het aantal aardbevingen per jaar stijgt nog steeds en de som van de kracht van de aardbevingen per jaar neemt nog steeds toe.
De gaswinning is gehalveerd ten opzichte van 2013 (een piekjaar), maar het aantal aardbevingen is hoger dan ooit en de som van de kracht van de bevingen is niet gehalveerd.


Aardbevingen en som kracht aardbevingen per (miljard) gewonnen m3 gas

In de tabel op de volgende pagina en de twee daarbij behorende grafieken, is te zien dat het aantal aardbevingen per
jaar, per (miljard) gewonnen m3 gas blijft stijgen. Dat geldt ook voor de som van de kracht van de aardbevingen per
jaar, per (miljard) gewonnen m3 gas.
Door het aantal aardbevingen per jaar te vergelijken met de hoeveelheid gaswinning per jaar, ontstaat een zuiverder beeld van de relatie tussen gaswinning en aardbevingen per jaar. Dat geldt evenzo voor de gaswinning en de som van de kracht van de bevingen. Wat ook opvalt, is dat de gemiddelde seismiciteit per beving ruim 20% hoger is dan in 2016 en dat dit in de laatste vier maanden van 2017 zelfs oploopt naar 40% hogere gemiddelde seismiciteit per beving.

Tabel 2008 tot en met 2017. Gaswinning, Aardbevingen en som kracht aardbevingen in Groningen
fabeltje
De hoeveelheid gewonnen gas in 2017 is gebaseerd op de cijfers van de NAM.

 

fabeltje
Grafiek 2: Aantal aardbevingen per jaar, per miljard gewonnen m3 gas
fabeltje
Grafiek 3: Som van de kracht van de aardbevingen per jaar, per miljard gewonnen m3 gas

Als de hand aan de kraan zou werken, dan zou het aantal bevingen niet mogen stijgen, niet gelijk mogen blijven, maar sterk moeten dalen. De lijn in grafiek 2 zou vlak moeten blijven, of zelfs moeten dalen. Precies hetzelfde geldt voor de som van de kracht van de bevingen per jaar (grafiek 3).

“Hand aan de kraan” kan op grond van deze feiten naar het rijk der fabelen worden verwezen.
Boeiende vragen die als gevolg van deze conclusie naar voren komen, zijn:
–   waarom vertelt men die onwaarheden?
–   waarom doen zoveel bestuurders en anderen alsof het waar is?
–   waarom cultiveert men deze desinformatie, dit nepnieuws?

In een artikel van de NOS (https://nos.nl/artikel/2168874-kamp-gaat-gaswinning-groningen-beperken-na-advies.html) beweert de heer Meijdam zonder blikken of blozen, dat de hand aan de kraan wordt gehouden om bij veranderende informatie in te grijpen. Je reinste kletskoek, zoals blijkt. Een bestuurlijk verzinseltje, net als de aardbevingscontouren.

2016 versus 2017

Wim Blanken publiceert op zijn pagina www.bevinggevoeld.nl. Hij toonde op 31 december 2017 op een andere manier aan dat “hand aan de kraan” een fabeltje is.
De gaswinning is de afgelopen jaren verschoven van het noorden (Loppersum en omgeving) naar het zuidwesten en het oosten. Waarom is de seismiciteit en het aantal aardbevingen, van 2016 naar 2017, dan in belangrijke mate naar het noorden verschoven en niet naar het zuidwesten en het oosten?
Als “hand aan de kraan” zou werken, dan zou het aantal bevingen en de seismiciteit in het noorden inmiddels drastisch lager moeten zijn, maar dat is niet het geval, zoals blijkt uit onderstaande plaatjes van de seismiciteit en het aantal bevingen in 2016 en 2017. Het neemt zelfs toe in het noorden.

fabeltje
Seismiciteit en aardbevingen 2016 Groningen

 

fabeltje
Seismiciteit en aardbevingen 2017 Groningen

 

Wat is er aan de hand?

Wat is er dan de hand? Welke logica past wel?
In ieder geval de logica van het voorzichtigheidsbeginsel. Als je niet zeker weet of het veilig is, doe het dan niet. Maar…, dat kan niet want de veiligheid van de levering gaat voor de veiligheid van mensen, zo is de Haagse redenering. De contracten met andere landen en internationale bedrijven zijn belangrijker dan de veiligheid van de eigen bevolking. Dat dit strijdig is met de beginselen van ons staatsbestel, daar staat blijkbaar niemand (meer) bij stil.

Het KNMI stelt inmiddels dat de seismiciteit licht is toegenomen, maar relateert dat nog niet aan de hoeveelheid gewonnen gas, zoals in dit artikel wel wordt gedaan. In hetzelfde bericht zegt men dat nu meer lichte aardbevingen kunnen worden waargenomen dan voor 2015, maar uit de geregistreerde bevingen blijkt dat niet.
Het KNMI kijkt vooral naar bevingen met een kracht boven 1.5 op de schaal van Richter. Men beweert dat er dan pas schade kan zijn aan gebouwen. Dat is nooit bewezen, maar slechts een, voor de overheid en de NAM, comfortabele aanname.
Dit artikel gaat uit van de feiten en de cijfers, zoals die bekend zijn. In dit artikel wordt geen rekening gehouden met aannames en allerlei redeneringen die het probleem kleiner schrijven en praten. Hoe comfortabel de leugens politiek ook zijn, als het niet waar is, is het niet waar.

Wat zou wel een redelijke verklaring kunnen zijn?


Cumulatief effect

Inmiddels is 2.100 miljard m3 gas (75%) van de beschikbare 2.800 miljard m3 gas gewonnen.
In de onderstaande grafiek (1965 tot en met 2017) geven de grijze balken de gaswinning per jaar weer en laat de rode lijn het aantal aardbevingen per jaar zien.

fabeltje
Grafiek 4: Gaswinning en aantal aardbevingen 1963 tot en met 2017

Uit deze informatie blijkt nogmaals dat er geen enkel verband is tussen de gaswinning per jaar en de aardbevingen per jaar, of de som van de kracht van de bevingen per jaar. Je kunt daarom niet onderbouwd concluderen, dat gecontroleerd gas winnen mogelijk is. Sterker nog het is onzin. Men wint gas naar economische behoefte en praat er een verhaaltje bij om het volk zoet te houden.
Waarom waren er geen aardbevingen in de jaren ’70/’80 toen de gaswinning meer dan 10 jaar hoger was, dan ooit daarna?
Waarom pas aardbevingen vanaf 1993?

Gelet op de hier gepresenteerde gegevens, zou je kunnen zeggen, dat de aardbevingen van nu, wellicht het gevolg zijn van de extreem hoge gaswinning in de jaren ‘70/’80. Het is echter waarschijnlijker dat het cumulatieve effect van de gaswinning de Groningse bodem zeer instabiel heeft gemaakt. De met de gaswinning gepaard gaande drukverlaging in de gashoudende zandsteenlaag van ca. 360 bar in 1963 naar minder dan ca. 60 bar in 2018, veroorzaakt die instabiliteit.    Instabiliteit die op middellange en lange termijn zeer ernstige consequenties zou kunnen hebben. Hoe ernstig weet niemand, omdat het onderzoek zich niet richt op de ernst van de consequenties, maar op het ontkennen van die consequenties. Doorgaan met de gaswinning, zal die instabiliteit verder kunnen vergroten.


Verontrustend beeld

Dit artikel toont een verontrustend beeld. Een beeld dat consequent door opeenvolgende kabinetten, de Shell, ExxonMobil en haar uitvoeringsbedrijf de NAM, wordt ontkend. Zij ontkennen, zonder voor hun beweringen ook maar het geringste bewijs te leveren.

Tonen deze cijfers onomstotelijk aan dat het cumulatieve effect van de gaswinning en de er mee gepaard gaande drukverlaging, verantwoordelijk zijn voor het hoge en stijgende aantal aardbevingen? Dat kun je niet met 100 % zekerheid zeggen, omdat het niet is onderzocht. Omdat men het niet wilde onderzoeken?
De in dit artikel gepresenteerde cijfers geven een beeld dat de redenering over een cumulatief effect ondersteunt. Dezelfde cijfers maken tevens duidelijk, dat de onwaarheden en de desinformatie van bestuurders en ondernemingen op eenvoudige wijze worden gelogenstraft.


Stop de gaswinning

De gaswinning moet worden gestopt. Laat die 700 miljard m3 gas (25 % van de voorraad) in de bodem zitten. Maak de bodem van Groningen niet nog instabieler. De resterende 700 miljard m3 gas winnen, betekent dat het probleem met minstens 1/3 kan worden vergroot (700/2.100).

Voor allen die al op voorhand deze notitie en de conclusies afwijzen, is het handig om te weten, dat de informatie en gegevens in dit artikel zijn gebaseerd op cijfers van het KNMI (http://cdn.knmi.nl/knmi/map/page/seismologie/all_induced.pdf) en de cijfers van de NAM (www.nam.nl menukeuze Feiten en Cijfers: gaswinning en aardbevingen).


Groningse nieuwjaarsboodschap

Voor onze regering, de Tweede en Eerste Kamer, de provinciale en lokale bestuurders heb ik de volgende Groningse nieuwjaarsboodschap.
“Neem dit artikel en de gepresenteerde cijfers ter harte. Hand aan de kraan is een fabeltje. Probeer niet weer in de stuip van gewenste ontkenning te duiken en probeer u niet wederom te verstoppen. Maak u gereed om de gaswinning met onmiddellijke ingang te stoppen. Maak u gereed om de komende 10 tot 20 jaar, miljarden per jaar in de rijksbegroting op te nemen voor Groningen. Alleen op die manier kunt u de catastrofe die Groningen meemaakt nog enigszins dempen en kunt u nog iets goed maken. Laat 2018 het jaar zijn, waarin Groningen recht wordt gedaan.”

Meander

Verwijzingen:

Voor een overzicht van meer gegevens, zie www.bevinggevoeld.nl

Twitter 31 december 2017 Wim Blanken: Klik HIER.

KNMI over seismiciteit, klik HIER

Artikel NOS, klik HIER.

Provinciale Staten vóór Gaswinning met hand aan de kraan. Klik HIER.

Waddenvereniging: “Hand aan de kraan-principe werkt niet.” Klik HIER.

“Doe er wat aan!”

“Doe er wat aan!”

Foto: Kop-Hals-Romp-Boerderij (140 jaar oud) van de familie Ubels-Heite. Gesloopt in november 2016 als gevolg van talloze aardbevingen door de gaswinning.

 

Rapport Van Rossum

In maart 2015 bracht bureau Van Rossum een rapport uit in opdracht van de provincie Groningen. Ze onderzochten de versterkingsopgave op basis van de toen geldende kaart. Het resultaat was verbijsterend, want 212.500 woningen en 27.500 andere gebouwde objecten moesten worden versterkt. Als je uitgaat van de kosten van de versterking van de 1.650 huurwoningen met een gemiddeld bedrag van 50.000-100.000 euro per woning, dan kun je een eenvoudige vertaalslag maken voor alle woningen. Het gaat dan om 10 tot 20 miljard euro. Voor de overige, meestal grotere objecten, praat je zomaar over tonnen tot miljoenen per gebouw. Een goed voorbeeld is het Forum, waar 68 miljoen euro wordt betaald door de NAM om het gebouw aardbevingsbestendig te maken, waarmee de bouwkosten bijna op het dubbele komen van het oorspronkelijk geraamde bedrag. De grotere objecten versterken, kost eveneens 10 tot 20 miljard euro. De te repareren schade is in die berekeningen niet meegenomen. Zijn we er dan? Nee, dan zijn we er nog niet. De investeringen in de waterhuishouding en de infrastructuur kunnen nog eens vele miljarden kosten.
De waardevermindering laten we buiten beschouwing, omdat we er van uit mogen gaan, dat na versterking tegen zware aardbevingen en na schadeherstel, de waarde op een normaal peil terugkeert. De rekening van nalatigheid en wegkijken beloopt op grond van deze rapportage minimaal 20 tot 40 miljard euro.

Gevolgen

Op een aantal ministeries moeten diverse ambtenaren zijn flauwgevallen, hebben overgegeven, of ze zijn spontaan een sollicitatiebrief gaan schrijven. Enkele politici zagen hun toekomst als sneeuw voor de zon verdwijnen. Maar waarom? Is het zo onredelijk, is het oneerlijk? Natuurlijk niet. Als de directie van de NAM en de regering van ons land van meet af aan maatregelen hadden genomen, in ieder geval vanaf 1993, toen het helder was dat de gevolgen van aardbevingen groot zouden zijn, dan hadden vele miljarden kunnen worden bespaard. Hebberigheid en onverantwoord bestuurlijk gedrag hebben geleid tot deze hoge, nog steeds oplopende rekening.

euro-stack1

Maar….. u raadt het al, of beter, u weet het al. Ze willen niet betalen en gaan niet betalen. Dus hoe stellen we ons dit dan voor? Wat vond plaats nadat het rapport Van Rossum openbaar werd? Hieronder een korte impressie van hoe het misschien is gegaan.

“Wat is er gebeurd?”

Daags na het uitkomen van het rapport zijn op het ministerie van Economische Zaken de minister en zijn team bijeen. Zeven ambtenaren en adviseurs zijn er niet, die hebben zich ziek gemeld. Terneergeslagen zit het spul bijeen en praat over het gedegen rapport van Van Rossum. Volgens Van Rossums rapport is het versterken van alle panden een schier onmogelijke opgave door de omvang. Het rapport heeft op onbedoelde manier gevolgen.
Een enkeling probeert het in de deprimerende bijeenkomst nog met: “Hoe kunnen we dat rapport onderuithalen, van tafel vegen?”, maar daar ziet niemand heil in. Gelukkig is er een kordate minister die zegt dat hij het gaat oplossen. Hij vraagt iedereen, om het rapport Van Rossum te vergeten en het nergens te noemen. “Dan ebt de aandacht voor dat rapport vanzelf weg”, zegt hij. Er wordt pro forma een controleonderzoek uitgevoerd, maar de resultaten daarvan wijken niet substantieel af van het rapport van bureau Van Rossum. Logischerwijs wordt aan dit vervolgrapport geen ruchtbaarheid gegeven.

“Doe er wat aan!”

Een paar dagen later zitten ene Henry en ene Hans bij de minister aan tafel, samen met twee experts van het KNMI. De minister vat de consequenties van het rapport samen en zegt dat het land deze kosten niet aan kan. Het nationale belang gaat voor. Hij kijkt naar het groepje mannen en zegt op harde toon: “Heren, dit kan niet, dit mag niet. Doe er wat aan!
En zo komt er een gewenste KNMI-kaart en weet bestuurder Henry wat er wetenschappelijk wel en niet relevant is, of anders gezegd, wat de minister beter uitkomt. Hij shopt net zolang tot hij de juiste wetenschappelijke HEMA-worst heeft gevonden, want daar houdt hij van en daar is hij goed in.

Hans praat ondertussen met belanghebbenden, vooral bedrijven en bestuurders en zegt dat alle bedachte oplossingen leuk en aardig zijn, maar dat er vanaf nu moet worden uitgevoerd. Jawel, dat klinkt krachtdadig en besluitvaardig, maar Hans bedoelt, uitvoeren op basis van maximale probleemverkleining ondersteund met overdonderende overrompelingstechnieken. Zo wordt het probleem voor de overheid teruggebracht tot enkele, overzichtelijke miljarden. En passant wordt op regenteske wijze de gehele provincie gereorganiseerd, zonder dat gemeenteraden of de bevolking er nog iets over te vertellen hebben, al denken ze dat dit wel het geval is.
De NCG, Hans Alders, krijgt het voor het zeggen, wat later overigens niet zo blijkt te zijn. De minister is en blijft de baas om het nationaal belang van de aandeelhouders van de NAM te verdedigen.

De NCG geeft zich al snel bloot door te zeggen, dat er geen draagvlak is voor een goede uitkoopregeling, omdat de burgemeesters er tegen zijn. Het draagvlak onder de bevolking is 100% en die stonden toch centraal? Nee, dat is een misvatting. Het zijn de terzake onbevoegde burgemeesters, waarvan namen noch aantallen worden genoemd die, optisch gezien, bepalen wat Hans al dan niet besluit. Niemand heeft het dan gedaan, komt dat even goed uit.
Als u het niet meer kunt volgen, dan is Hans geslaagd in een deel van zijn missie.
De minister heeft zijn zin en hoeft slechts de club die de NPR moet vaststellen, in toom houden. Het SodM (onderdeel van het ministerie van EZ) is mede door de goede relatie tussen de directeur (Oud-Shell) en de minister goed ingedamd.

Zo zou het gegaan kunnen zijn, als je let op hoe het in de praktijk verloopt en is verlopen.
Is dit allemaal dan zo erg? Ja, het is erg, heel erg, maar dit is niet het ergste.

Politiek?

De Kamerleden komen kuddegewijs langs in Groningen om te luisteren. Als ze terugreizen zijn ze alles al weer vergeten, deze ervaren, selectief Oostindisch dove politici, met name die van VVD en PvdA.
Nog erger is de beleefde omgang van de Statenleden van Groningen met de heer Alders, die in zijn antwoorden over alles heen blaast, maar geen echt inzicht zal en wil geven. Af en toe verschijnt Alders in de pers, als hij een individueel geval na maanden eindelijk heeft geregeld, of als hij op een middag vijf zaaltjes bezoekt om zijn korte mantra’s over de gehorige Groningers uit te storten.
Waarom doen de statenleden niets met het rapport, dat in opdracht van de provincie is gemaakt door Van Rossum? Is dat weggegooid geld? Is het een slecht bureau? Goed dan, de statenleden eisten duidelijkheid over de KNMI-kaart, maar is er verwezen naar het belangrijke en door hen betaalde rapport? Geen denken aan. Vanwaar die stilte? In ruil voor wat?

groningen-als-vlag-kopieNovember 2016

Inmiddels is het november 2016, één jaar nadat deze column oorspronkelijk werd geschreven. Heeft deze column aan constatering en feiten ingeboet? Is er iets ten gunste van de Groningers gebeurd? Nee. Het gasbesluit geldt inmiddels voor de komende vijf jaar en bezwaar maken kan niet gedurende die periode, met dank aan de PvdA, die wel kwam luisteren, maar niets heeft gehoord.

Hans Alders heeft enkele maanden geleden geroepen dat het maar om honderden gevallen gaat voor de versterking. Inmiddels wordt hij wat onrustig en ziet hij in dat het rapport van bureau Van Rossum waarschijnlijk meer waar is, dan gewenst. Durft hij dat hardop te zeggen? Het gaat ineens over 23.500 te versterken woningen.

Ik verbaas mij over het gemak, waarmee bestuurders zichzelf tegenwoordig wijs maken dat het wel zo moet, vanwege het landsbelang. Wat dat belang precies is en wat men daar voor over heeft, blijft onbesproken. Zeggen dat de veiligheid voorop staat, maar dan de veiligheid bedoelen van de gaslevering, de veiligheid van de rijksbegroting, de veiligheid van de bankrekening van de NAM en diens aandeelhouders. Zeggen dat de bevolking centraal staat en dan de Nederlandse bevolking die buiten Groningen woont, bedoelen. Het deel van de natie, dat geen last mag hebben van die zeurende, claimende, lastige, niet meewerkende Groningers. Groningen dat goed is voor vijf Kamerzetels, wordt electoraal beschouwd als een irrelevante, perifere factor.

Sloop & Nieuwbouw

Wellicht heeft Annemarie Heite gelijk. Haar boerderij is inmiddels gesloopt. Voor veel geld wordt een nieuwe woning gebouwd, waar ze zelf aan mee moeten betalen, maar dat hebben ze geaccepteerd, want ze willen hun leven terug. Een leven zonder angst en zonder zorgen.
Volgens Annemarie Heite is er maar een oplossing: Alles slopen en nieuw bouwen. Kosten? 50-100 miljard. Versterken is weggegooid geld, want een versterkte woning biedt de bewoner niet meer dan een kans om op tijd de woning te verlaten bij een zwaardere beving, kracht 4,5 of zwaarder. Het huis is na zo’n beving beschadigd tot wellicht total loss, afhankelijk van de kracht van de bevingen. Weggegooid geld dat versterken en relatief duur.
Er zijn er ook die zeggen dat er nooit een zware beving komt. Er is veel te weinig informatie en kennis beschikbaar om dat te kunnen zeggen. De echte wetenschap heeft nog geen echte kans gehad.

Doe er wat aan!

Ik woon niet eens in Groningen, maar ben wel geboren en heb er meer dan veertien jaar gewoond. Hoe is het mogelijk dat men zo met landgenoten en een hele provincie omgaat? Of is het de herhaling van de geschiedenis. zoals in Limburg.
Geachte volksvertegenwoordigers: Doe er wat aan!

Wat is uw mening?

meander

 

Schademeldingen Groningen geprojecteerd op Amsterdam