Archief van
Categorie: Gedichten

En de duinen huilden mee

En de duinen huilden mee

Op de bank lag zij te dichten                                       

over avonturen aan het strand                                          

De benen gekruist, het hoofd geheven                                       

notitieboek op schoot                                 

pen in de hand                                          


Het wonder der natuur aanschouwd                                             

schreef zij verbazing neer                                                           

deelde verwondering en kunst                                              

keek nog eens naar de foto                                 

glimlachte nog een keer                                    


Zomaar druppels in de duinen                                         

als tranen glinsterend naar benee                      

omarmden haar gevoel van heden                                

liefdestranen stroomden over                                      

de duinen huilden met haar mee                            

 

 

Meander

     

 

 

Uitgeblust

Uitgeblust

Kwakende kwekkende kwezels                                                 

beklagen bezorgd belust                                               

Missen misschien medeleven                                         

zoeken zwaktes zelfbewust                                           


Spied spoedig spiegelend                                         

naarstig naar namelijk                                    

uw uiterste uzelve                                      

uiteindelijk uitgeblust

 

 

Meander

Heelheid

Heelheid

Twee zielen                                         

eigenlijk één                                   

als tweelingzielen                              

ooit uiteen                                    


Zonder afstand                                    

tijd is geen                                   

schijnbaar dolend                                  

doch nooit alleen                            


Transcendent                             

volmaakt verweven                                

voelend heelheid

ongeacht welk leven

 

Meander

 

Voor meer gedichten over Hart & Ziel, klik HIER!

 

Liefdes lijden

Liefdes lijden

Onweerstaanbaar                                     

als magneten                                      

die soms draaien                             

en elkaar niet                            

willen weten                                           


Onweerstaanbaar                                                  

ondanks pijn                                   

Onvolkomen

maar toch voelen

rauw en fijn


Onweerstaanbaar

niet te mijden

accepteren zij elkaar

en daarmee

liefdes lijden

 

 

Meander

 

 

Verloren van zichzelf

Verloren van zichzelf

Ze heeft verloren,                                 

verloren van zichzelf                                  

Ze kon niet hebben,                                         

zag niet buiten                                  

zag niet het grotere gewelf                                    


Het uitspansel van alles                              

was buiten haar bereik                   

Ondanks haar wil tot liefde                               

bracht haar beleven                               

gedacht on of gelijk                            


Kon zij maar waarderen

de plus, doch naast de min                         

om samen te verteren                               

in oprechte liefde                                      

eindeloos al in ’t begin

 

 

Meander

 

Wat je ziet, wat je voelt, wat je respecteert en accepteert.

 

 

Ach

Ach

Ongebroken energie                                  
gebroken                                            

Onnodige irritaties                                        
nodig                                         

Ongeduld                                  
geduld                                   

Onverwoestbare liefde                             
verwoest                                          

Intuïtief al pril gevoeld?                                    
Het was niet wat het leek                                     
en daarom niet bedoeld?                                      

De zegen eens gegeven
voor altijd in je leven                                          

 

Meander

 

Voor meer gedichten van Meander in de serie Hart & Ziel, klik HIER.

Ik wil je weten

Ik wil je weten

Wie je was                                                 

Wie je bent                                                      

In jezelf                                          

In mij                                         

Ik wil je weten                                          


Wat je wenst                                            

Wat je weet                                           

Geven

Ontvangen

Ik wil je weten


Wat is fijn?

Wat doet pijn?

Zeggen

Luisteren

Ik wil je weten


Waar ben je?

Wat wil je?

Voelen

Begrijpen

Ik wil je weten


Open je hart

Open je ziel

Hier ben ik,

want ik,

ik wil je weten

 


Meander

 

 

Triest

Triest

“Triest”, een reactie van Meander bij een foto van Anne-Marije Buiter van een gedicht gedragen tijdens de fakkeltocht in Groningen. Die foto, zegt letterlijk bijna alles. Meander trekt de volgende conclusie:

 

Hoe triest is dit “gave” land?                                                         

Waar is het aanbeland?                                                            

De rechtstaat is gestrand,                                                          

in hebberigheid verzand

 
Meander

Twitterbericht, klik HIER!

Job

Job

Job: Krijtschets van Marijke Abbink


Altoos liefde gegeven                                 

Plots is daar het leed                                

Zo speelt met ons het leven                            

soms onvoorspelbaar wreed                                 


Spiegels voorgehouden                            

Vechtend tegen pijn                                      

Zoekend naar de waarheid                                    

Waarom zo onrein?


Intens is de ontmoeting

met jouw eigen Job

Ommekeert jouw leven

zet het op zijn kop                          


In jezelf gevonden

ligt de eigenheid

Je echte zelf verbonden

met alles voor altijd                               


Vindt als Job jouw roeping

jouw lotgewezen leven

Vertrouw op innerlijke kracht

ooit aan jou gegeven

 

 

Meander

 

Job

Deze schitterende krijtschets van Marijke Abbink blinkt uit in eenvoud, duidelijkheid en symboliek. Het bracht mij er toe het gehele verhaal van Job nog eens te lezen. Op grond van gedeelde ervaringen en op grond van het verhaal, schreef ik dit gedicht. Marijke, dank voor jouw liefdevolle inspiratie.
Ik raad u aan om het verhaal nog eens te lezen en ik nodig u uit om uw eigen interpretatie te geven, al dan niet bij deze ingetogen krijtschets. Uw ontmoeting en uw verlossing naar uw eigen weg, uw roeping?

 

Jij

Jij

Ik zie je                               

voor me                                   

naast me                           

bij me                                  


Ik voel je                      

in me                                       

aan me                           

bij me                                    


Mijn kus proeft jou                         

jij witte roos                                  

Mijn hart ervaart jouw                                  

kracht en zacht                                        

Ik ruik jouw                                  

ongeremde haren                              

Ik hoor jouw                                     

echte woorden                              

dag en nacht


Jouw ziel verbindt                             

met mij                                     

Zo zijn wij zelf en

samen ons                                                   

Lieve, lief                               

Lieve jij

 

 

Meander

 

“Jij” is een gedicht voor twee geliefden die elkaar verklaren en beroeren. Een gedicht van geliefden aan elkaar, als teken van hun gezegende, volledige verbinding, op weg naar steeds meer samen zonder zichzelf te verliezen.

 

Voor meer gedichten over en uit Hart & Ziel, klik HIER.

Alsdan

Alsdan

Roodbruin,                                 

krullen spontaan                                          

en energie                                    

mij tegemoet                                    


Jouw lach                                          

soms zacht                                       

soms schaterend                                   

voedt mijn gemoed                                   


Je bent                               

dichtbij                                

of                                   

verbij                                 

bij mij                                      


Als dan                                

ja alsdan                                        

hebben afstand en tijd                                  

geen werking meer                                

op jou en mij                   

 

Meander

 

Voor meer gedichten van Meander over Hart & Ziel, klik HIER.

 

Afgescheurd

Afgescheurd

Langzaam pende hij                                

de gedachten

over een mooie zondag                                  

op een blaadje                                          

op zijn linkerknie                                                  


Vrijheid en zilte lucht                                    

opgesnoven aan de kust                                          

werden verhaald                                              

schommelend in een ei              

vol tastbare synergie                                         


Vuur dat brandde                                          

uit pure lust                                    

straalde hen tegemoet                                                      

en baarde rust                                      


Rozig, rijk en                                  

zeer voldaan                                                

De wangen rood gekleurd                                      

Dat alles werd geschreven                                          

op een blaadje                                                        

dat was afgescheurd

 

Meander

 

Voor meer gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.

Sculptuur door weer en wind

Sculptuur door weer en wind

Foto Sculptuur (Schylge): Siska-Anna Douma Schepenaar

 

Onbestaande tijd
die willekeurig
en aanhoudend
wast en slijt                                               

Stromingen spoelen
chaos aan land
Leggen een basis
voor beeldende hand                                          

Natuur schept nieuw
boetserend duin en strand
Weer en wind
vormen het nieuwe land                                            

Tijdelijk worden blootgelegd
fragiele sculpturen
waarmee de verbeelder
teder de waarheid zegt                                       

De waarheid ongebleven
heeft geen moment
Het beeld is minder
minder dan heel even                                     

 

Meander

 

“Sculptuur door weer en wind.” Een gedicht over de niet aflatende, artistieke krachten der natuur, die onze kusten vormen, hervormen, doen groeien en weer afnemen.


Voor meer foto’s van Siska-Anna Douma Schepenaar, klik HIER.


Voor meer gedichten over zee, kust en strand, klik HIER.

Dromend in werkelijkheid

Dromend in werkelijkheid

Goedemorgen, Roos

 

Dromend verlieten we                                                 

hetgeen niet telt                                  


Dromend leven we

in wat geldt                                                           


Dromend voelt zelf                                            

de andere zelf                                                   


Dromend lieft de een                                            

de andere elf                                                


Dromend verbonden                                       

in vertweezelviging                                                 


Dromend op ontdekkingsreis                                    

naar oneindige eeuwigheid                                      


Dromend in binaire dialectiek

begrijpen we in alle tijd

 

Meander

 

Voor meer gedichten van Meander over Hart & Ziel, klik HIER.

Waarom Begrijpen

Waarom Begrijpen

Begrijpen
Willen weten
Doorgronden
van ongekend                                    

Waarom
Waarom?
Waarom!
Waarom bestaan wij?

Waarom leven wij?
Waarom voelen wij?

Waarom begrijpen we niet
…….alles?                                           

Willen weten
Geloven dat weten bestaat
Weten als virtuele waarheid
als gekend feit, doch
wellicht slechts een illusie,

een projectie
Moeten we weten?
Kunnen alle vragen
worden beantwoord?

Is dat nodig?                                        

Is er een waarom?
Is er geen waarom?
Moet er een waarom zijn?
Waarom waarom?

Begrijp je?

 

Meander

 

Waarom; Op zoek naar wat ons werkelijk drijft. Een boek van Victor Lamme. Voor meer informatie, klik HIER.

Wachter van het Wad

Wachter van het Wad

Foto Brandaris (Schylge): Siska-Anna Douma Schepenaar


Op Schylge
steekt majestueus
ver boven alles uit
dé reus                                                                           

Zijn blik
naar alle winden
om te voorkomen
en te vinden                                              

Onafgebroken waakt
de wachter van het Wad
over de Noordzee
over Terschellinger gronden
en het Schuitegat                            

Wachter

Een gids in de nacht
voor schepen
op een veranderend Wad
of op hoge golven
van de donkere zee                                         

De wachter van het Wad
zal over hen waken
zeemijlen ver een baken
Brandaris brengt hen veilig
naar een goede ree

 

Meander

 

“Wachter van het Wad”, is een eerbetoon aan de mooiste en oudste vuurtoren van Nederland. De Brandaris op Schylge (Terschelling).

Informatie over de Brandaris? Klik HIER.

Informatie over vuurtorens Nederland? Klik HIER.

Voor meer foto’s van Siska-Anna Douma Schepenaar, klik HIER.

 

 

Echte Winter?

Echte Winter?

Grijzer en grijzer                                      

wordt de lucht                               

Waterkoude wind                              

koude regen                               

hagel, ijzel en ongemak                       

Boodschappers van                     

een gewenste winter


De eerste sneeuw                    

kan niet beklijven

Nat en koud

amper geland

smelt ze nog

de lang gemiste winter


De nacht brengt dromen

over winters van weleer

Als kinderen genoten we

jaar op jaar

ondergedompeld 

in het sprookje van

die eens genoten winter


De ochtend toont het wonder

Een witte wereld

zo sereen

al snel doorbroken

door gejoel

Iedereen geniet

en hoopt

op een echte winter

 

Meander

 

9 december 2017
Zou het dan eindelijk zo ver zijn? Een echte winter, met een echte mooie, witte sneeuwdeken?
Tart de kosmos, de almacht, de mens die zijn aarde opwarmt? Is het juist de opwarming, die het weer meer en meer onvoorspelbaar maakt? Laten we het hopen.

Voor meer gedichten van Meander, klik HIER.

Onvoorstelbaar

Onvoorstelbaar

Ineens was je daar

al was je er al lang

Ineens was je mij

en was ik jou

werden we bang


De hemel brak

Angst om samenzijn

Inzicht in verdriet

Inzicht in oude pijn

Het kon toch niet zijn?


Even was er niets

Even was het stil

Onmogelijk dachten wij

maar

weerbarstig was de wil


Onvoorstelbaar leek de liefde

Onvoorstelbaar was niet waar

Wat ooit was

kan niet verbreken

Wij zijn onszelf en elkaar

 

 

Meander

 

Voor meer gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.

Jij bij haar en zij bij jou

Jij bij haar en zij bij jou

De wekker wacht                                 

terwijl de tijd ontwaakt                           

Luttele minuten                         

tot de stilte staakt                         


Een koude rilling                             

voorspelt een lange dag                           

Kus van jouw lief                            

verwarmt je, met een lach                       


Nog even niet                    

Nog even bij elkaar

De tijd vertraagt

Zij bij jou en jij bij haar                                 


Ongeduldig is de dag

Liefde wil niet wachten

Liefde vierentwintig uur

en niet alleen de nachten


De wekker weer gezet

waarna de tijd verliest

Zij bij jou en jij bij haar

want de liefde kiest                                  


Verloren in elkaar

Verloren voor altijd

Als tijd niet meer telt

en zelfs de dood niet scheidt                               


Onverklaarbaar wonder

Tijdloos, ik hou van jou

Hartstochtelijke liefde

Jij bij haar en zij bij jou                      

 

 

Meander

 

Een gedicht over liefde. Ongeduldig, tijdloos, eeuwig, altijd en onbeschrijfelijk.
Is het gedicht een wens, een werkelijkheid? Is het een droom, want zonder tijd? Vul het in zoals het jou bekomt. Lees het meermaals op verschillende manieren. Lees het met de ogen van een ander. Lees en voel, want oprechte liefde is een wonder. Lees het voor aan jouw lief en vraag jouw lief om het aan jou voor te lezen.
Waar “zij” staat, kun je ook “hij” lezen en waar “haar” staat, kun je ook “hem” lezen, want dit gedicht is voor iedereen.

Deel de link naar dit gedicht, verspreidt het zoveel mogelijk, omdat het uiteindelijk over meer liefde gaat dan alleen die tussen twee mensen.

Dit gedicht draagt Meander op aan allen die de liefde van hun hart en ziel willen geven en willen delen, zonder afgunst, zonder jaloezie.

Voor meer liefdevolle gedichten van Meander uit, over en voor Hart & Ziel, klik HIER.

 

ZeeSpiegel

ZeeSpiegel

De foto van Zeespiegel is gemaakt op Texel door Jan Koopmans

 

Finale zon                                    

verschuilt                                     


Tere regen                                  

veegt de verte                              


Apodictisch                                          

etaleert de kust                                      

een volmaakte                                  

congruentie                                 

als quasi illusie                                


Summum                            

van antoniemen                              

door evidente                                   

complementen            


Spiegelingen

in berustend water

van geluwde zee

openbaren 

bezielde reflectie

 

Meander

 

 

Zeespiegel is een gedicht voor de bundel: “Kus van de Zee.”
Voor meer gedichten over Zee, Kust en Strand, klik HIER.

 

Meer mooie foto’s en teksten? Kijk op De Zee Kust Texel.

De Zee Kust is een verzameling facebookpagina’s en twitter-accounts van De Zee Kust. Voor iedere kustplaats een pagina.
De invalshoek is liefde voor de zee en de kust. Foto’s, verhalen, schilderijen, gedichten en mooie aanbiedingen. Zie ook www.dezeekust.com

Allerliefste

Allerliefste

Kom hartendief  
pak mijn hand
dan breng ik je naar een land
waar groen glooiend tapijt geleidt
er een plek is, zonder vragen, zonder willen
die onze geest simpelweg doet verstillen                                                                        

Kom hartendief
pak mijn hand
dan breng ik je naar een land
waar wolken de hemel bevolken
ik in jouw armen kan schuilen
angst voor zekerheid mag verruilen                                                                   

Kom hartendief
pak mijn hand
dan breng ik je naar een land

waar verre gezichten onze harten verlichten
wij samen zacht kloppend vibreren
tussen liefde, lust en begeren

 

Door Rita van Loon

 

Rita van Loon plaatst haar gedichten, zoals “Allerliefste” op Dichterbij Dichten.

Voor Rita van Loons eigen Facebookpagina, klik HIER.

Bladgouden spiegelingen

Bladgouden spiegelingen

Het beeld van “Spiegelingen” is een deel van een foto van Marijke Abbink

 

Rimpelingen van                                                                

stervend Goud                                                                            

Bladerlovend                                                        

Seizoenen oud                              


Kleuren vloeien                                   

in- en uiteen                                  

Gouden golven                                 

brengen bijeen                                 


Gouden bladeren                               

spiegelen zich in                               

zuivere spiegel                               

naar nieuw begin

 

Meander

Spiegelingen, een woord met ontelbare betekenissen en interpretaties. Als begrip en toepassing begrijpelijk onvatbaar en continue veranderend tussen exact en diffuus.

Steeds weer herontdekt de mens zichzelf in patronen die gelijk een seizoen zijn. Steeds weer herkent de mens zich in de cyclus van de natuur. Niet als natuur, maat als wezen, als zijn en als ontwikkelende ziel.

Foto van Marijke Abbink van het Creatiefkleurenarchief.nl.

Haat?

Haat?

Wraak                 

Sla raak                       

Verniel                   

Vernietig                      


Waar?                  

Niet waar?                 

Dan maar                 

gewenst waar                          


Zinloos v
erhard                          

Verteerd                 

Verwoest                    

het Hart                            


Liefde                    

als Antwoord                  

Liefde                    

het Antwoord                           

Liefde                            

 Haat                                      

 

Meander                                                

 

 Meer gedichten uit en over Hart & Ziel? Klik HIER.

 

Verlaten

Verlaten

Storm                                     

Raast                          

Wreed                       


Bandeloze                          

Golven                       

Vreten                    

Duinen                                


Striemende                                 

Wind                        

Schuurt                           

Stranden                        

Leeg                         


Verlaten

Zucht                                  

De kust

Verlaten                  

Verlost                 

Rust

 

Meander

Voor meer gedichten over Zee, Kust en Strand, klik HIER.

Verlaten, is een gedicht waarin de natuur wordt verbeeld, zoals we die regelmatig aan de kust ervaren. Het is tevens een metafoor voor het leven van de mens. De mens, dwarrelend in een voortdurend onrustige omgeving, verlangend naar stilte, rust, zelf zijn. De mens die kiest voor verloslaten en zo tot krachtige rust komt.
Door de omgeving te verloslaten, terwijl die om je heen blijft razen, ontstaat innerlijke rust en van daaruit kracht en inspiratie. Zee, Strand en Duin als totaliteit, is een omgeving waarin de mens zich kan hervinden, omdat de natuur daar een spiegel van de ziel kan zijn.

 

Gouden Kus(t)

Gouden Kus(t)

Gouden foto’s gemaakt door Roel van Steinvoorn van De Zee Kust.
7 november 2017 tegen zonsondergang

Gouden


Betoverend avondlicht
                              

vertrouwend op de nacht                              

Wanneer heelal, lucht,                          

zee en strand                             

tezamen vloeien                            

in gouden glans                           

aan Neerlands kust                             


Glanzend
                            

Gloeiend                          

Gevend                       

Goud                            

waarmee de zee                      

welterusten kust

 

 

Meander

Meer gedichten over Zee, Kust en Strand? Klik HIER.

Kijk ook op de Twitterpagina’s van De Zee Kust, ze beginnen met “@DZK_” en dan volgt de naam van de plaats aan de kust.
Bijvoorbeeld @DZK_Julianadorp.
De Facebookpagina’s beginnen allemaal met “De Zee Kust” met daarachter de naam van de kustplaats.
De Zee Kust is een groeiende gemeenschap van liefhebbers, strandgangers, bewoners van de kustplaatsen en nog meer. Ze maken prachtige foto’s en schrijven verhalen en gedichten.
Gouden

Gouden