Archief van
Categorie: Blogs

Al dan niet verrijkte, geromantiseerde, persoonlijke ervaringen van Meander

Waarom Begrijpen

Waarom Begrijpen

Begrijpen
Willen weten
Doorgronden
van ongekend                                    

Waarom
Waarom?
Waarom!
Waarom bestaan wij?

Waarom leven wij?
Waarom voelen wij?

Waarom begrijpen we niet
…….alles?                                           

Willen weten
Geloven dat weten bestaat
Weten als virtuele waarheid
als gekend feit, doch
wellicht slechts een illusie,

een projectie
Moeten we weten?
Kunnen alle vragen
worden beantwoord?

Is dat nodig?                                        

Is er een waarom?
Is er geen waarom?
Moet er een waarom zijn?
Waarom waarom?

Begrijp je?

 

Meander

 

Waarom; Op zoek naar wat ons werkelijk drijft. Een boek van Victor Lamme. Voor meer informatie, klik HIER.

Jij bij haar en zij bij jou

Jij bij haar en zij bij jou

De wekker wacht                                 

terwijl de tijd ontwaakt                           

Luttele minuten                         

tot de stilte staakt                         


Een koude rilling                             

voorspelt een lange dag                           

Kus van jouw lief                            

verwarmt je, met een lach                       


Nog even niet                    

Nog even bij elkaar

De tijd vertraagt

Zij bij jou en jij bij haar                                 


Ongeduldig is de dag

Liefde wil niet wachten

Liefde vierentwintig uur

en niet alleen de nachten


De wekker weer gezet

waarna de tijd verliest

Zij bij jou en jij bij haar

want de liefde kiest                                  


Verloren in elkaar

Verloren voor altijd

Als tijd niet meer telt

en zelfs de dood niet scheidt                               


Onverklaarbaar wonder

Tijdloos, ik hou van jou

Hartstochtelijke liefde

Jij bij haar en zij bij jou                      

 

 

Meander

 

Een gedicht over liefde. Ongeduldig, tijdloos, eeuwig, altijd en onbeschrijfelijk.
Is het gedicht een wens, een werkelijkheid? Is het een droom, want zonder tijd? Vul het in zoals het jou bekomt. Lees het meermaals op verschillende manieren. Lees het met de ogen van een ander. Lees en voel, want oprechte liefde is een wonder. Lees het voor aan jouw lief en vraag jouw lief om het aan jou voor te lezen.
Waar “zij” staat, kun je ook “hij” lezen en waar “haar” staat, kun je ook “hem” lezen, want dit gedicht is voor iedereen.

Deel de link naar dit gedicht, verspreidt het zoveel mogelijk, omdat het uiteindelijk over meer liefde gaat dan alleen die tussen twee mensen.

Dit gedicht draagt Meander op aan allen die de liefde van hun hart en ziel willen geven en willen delen, zonder afgunst, zonder jaloezie.

Voor meer liefdevolle gedichten van Meander uit, over en voor Hart & Ziel, klik HIER.

 

Allerliefste

Allerliefste

Kom hartendief  
pak mijn hand
dan breng ik je naar een land
waar groen glooiend tapijt geleidt
er een plek is, zonder vragen, zonder willen
die onze geest simpelweg doet verstillen                                                                        

Kom hartendief
pak mijn hand
dan breng ik je naar een land
waar wolken de hemel bevolken
ik in jouw armen kan schuilen
angst voor zekerheid mag verruilen                                                                   

Kom hartendief
pak mijn hand
dan breng ik je naar een land

waar verre gezichten onze harten verlichten
wij samen zacht kloppend vibreren
tussen liefde, lust en begeren

 

Door Rita van Loon

 

Rita van Loon plaatst haar gedichten, zoals “Allerliefste” op Dichterbij Dichten.

Voor Rita van Loons eigen Facebookpagina, klik HIER.

Haat?

Haat?

Wraak                 

Sla raak                       

Verniel                   

Vernietig                      


Waar?                  

Niet waar?                 

Dan maar                 

gewenst waar                          


Zinloos v
erhard                          

Verteerd                 

Verwoest                    

het Hart                            


Liefde                    

als Antwoord                  

Liefde                    

het Antwoord                           

Liefde                            

 Haat                                      

 

Meander                                                

 

 Meer gedichten uit en over Hart & Ziel? Klik HIER.

 

Verlaten

Verlaten

Storm                                     

Raast                          

Wreed                       


Bandeloze                          

Golven                       

Vreten                    

Duinen                                


Striemende                                 

Wind                        

Schuurt                           

Stranden                        

Leeg                         


Verlaten

Zucht                                  

De kust

Verlaten                  

Verlost                 

Rust

 

Meander

Voor meer gedichten over Zee, Kust en Strand, klik HIER.

Verlaten, is een gedicht waarin de natuur wordt verbeeld, zoals we die regelmatig aan de kust ervaren. Het is tevens een metafoor voor het leven van de mens. De mens, dwarrelend in een voortdurend onrustige omgeving, verlangend naar stilte, rust, zelf zijn. De mens die kiest voor verloslaten en zo tot krachtige rust komt.
Door de omgeving te verloslaten, terwijl die om je heen blijft razen, ontstaat innerlijke rust en van daaruit kracht en inspiratie. Zee, Strand en Duin als totaliteit, is een omgeving waarin de mens zich kan hervinden, omdat de natuur daar een spiegel van de ziel kan zijn.

 

Gouden Kus(t)

Gouden Kus(t)

Gouden foto’s gemaakt door Roel van Steinvoorn van De Zee Kust.
7 november 2017 tegen zonsondergang

Gouden


Betoverend avondlicht
                              

vertrouwend op de nacht                              

Wanneer heelal, lucht,                          

zee en strand                             

tezamen vloeien                            

in gouden glans                           

aan Neerlands kust                             


Glanzend
                            

Gloeiend                          

Gevend                       

Goud                            

waarmee de zee                      

welterusten kust

 

 

Meander

Meer gedichten over Zee, Kust en Strand? Klik HIER.

Kijk ook op de Twitterpagina’s van De Zee Kust, ze beginnen met “@DZK_” en dan volgt de naam van de plaats aan de kust.
Bijvoorbeeld @DZK_Julianadorp.
De Facebookpagina’s beginnen allemaal met “De Zee Kust” met daarachter de naam van de kustplaats.
De Zee Kust is een groeiende gemeenschap van liefhebbers, strandgangers, bewoners van de kustplaatsen en nog meer. Ze maken prachtige foto’s en schrijven verhalen en gedichten.
Gouden

Gouden

 

 

De Meeuw, De Prins en De Vos

De Meeuw, De Prins en De Vos

Tegen de wind in                              

kun je boksen

krijg je ballen                                    

leer je afweren                         

opveren, wild                                       

weet je je grenzen                               

leer je wie je bent       

kracht uit jezelf                           


Met de wind mee      

kun je wandelen           

met een arm om je heen             

de ander aftasten, tam          

word je zachter           

leer je liefhebben                

en vertrouwen                 

mag je open               

in verbinding zijn     

 

Door Marijke Abbink


Marijke Abbink schildert met verschillende materialen, is docent schilderen en ze schrijft gedichten. Klik op Creatiefkleurenarchief.nl voor meer informatie.

 

Moord aan Zee

Moord aan Zee

Loerende ogen                                    

Zeearend’s scherpe blik                                  

beziet zijn prooienrijk                                           

Een kust vol overvloed                                         


Gecontroleerd duikend                                        

in bijna vrije val                                    

Vervaarlijk naar beneden

schiet zijn prooi tegemoet                                      


Moord aan zee

Een rauwe kreet                            

Een vorstelijk maal                                  

loon voor betoonde moed                              

 

Meander

De natuur is eerlijk en hard. Niet wreed. Nee, ze is oprecht. Prooi en jager houden elkaar in stand.
Moord en opoffering aan zee de natuurlijke balans van repetitieve continuïteit.
In Nederland broeden nu verschillende paren. Sinds 2006 in de Oostvaardersplassen en langzamerhand op meer plekken een behoorlijk eind uit elkaar.

Meer over de Zeearend in Nederland, klik HIER.

Voor meer gedichten over Zee, Kust en Strand, klik HIER.

IJzige Kracht

IJzige Kracht

kabbelende beken                                      

verbreden                                           

transformeren                                             

in stroomversnellingen                                          

sneller                                                    

luider

meer

groter

sterker                         

tot de waterval

waar tijd en beweging

energie en geluid

verstillen

in ijzige rust

van één tijdelijk, tijdloos moment

opdat binding

kracht verzamelt

 

Meander

 

Meer gedichten van Meander? Klik HIER. 

Nog een ijzige verwoording? Klik HIER.

Gedichten van Meander hebben als thema vaak de natuur. De natuur die het leven van de mens spiegelt, verbeeldt en die mens zichzelf laat ervaren. Lees de gedichten meermaals met verschillende intonatie en in een verschillend ritme. Plaats denkbeeldige leestekens op verschillende plaatsen en ontdek het geheim van een meervoudige tekst. Sommige woorden kunne twee maal worden gelezen. Als het einde van een zin, als het begin van een zin, of als de overgang van het ene naar het andere gevoel.

 

Zilveren Zee

Zilveren Zee

Zon                         

Zee                     

Samen                        

Zilver                    


Samen                         

Schitteren                         

Tegemoet                         


Samen                         

Zeggen                             

Het is goed

 

Meander

 

 

Zelf

Zelf

Ik                                          

Was Ik                              

Toen Ik                                 

Ben Geboren                             


Ik                                

Werd Iets                           

Toen Ik                                 

Ben Verloren                                        


Schijnbaar                                  

Levend iets                                                                         

Afwezig Iets                                

Was                             

Lange Tijd                                


Geworsteld                            

Gevochten

In Mij                                

Waar                              

Zelf Bevrijd                                


Vond                                  

Dankbaar                        

De Weg                             

Uit Palet van Pijn


Ik                           

Ben                    

Zelf               

Zal Eeuwig Zijn

 

Meander

Zelf

Aquarel: Wilma Bouman

Voor meer gedichten over Hart & Ziel, klik HIER.

Strandpaal

Strandpaal

                        

Gepaste Afstand                      

Naar noord                           

Naar zuid                      

Gezamenlijk eenzaam


Naamgever                          

Ontmoetingspunt                      

Prestatiemaat                       

Verdwijnend


Hard                         

Onwrikbaar                        

Standvastig                          

Verwerend                       


Onafgebroken                           

In weer en wind                          

Vergeefs waakzame                       

zekerheid                           


Trotserend                        

in schoonheid                     

Stoer                          

in eenvoud                   

 

Meander

Over de strandpaal die volgens Rijkswaterstaat niet meer nodig is, maar toch blijft staan. Strandpalen, symbool van onwrikbare duidelijkheid, maar evenzo vol van tegenstellingen. De strandpaal een cultuurhistorisch object met recht op eeuwigheid. De herinneringen die velen van ons bewaren aan de lange wandelingen van paal 3 naar paal 21, of nog verder.
De zekerheid die de palen geven, zonder dat wij noch de paal weten welke zekerheid dat is. De schijnbare of wellicht werkelijke veiligheid die de strandpalen uitstralen door hun robuuste verschijning. Ze staan er altijd, ongeacht.


Informatie over de strandpaal? Klik HIER, of HIER, of HIER.

Voor informatie over de relatie tussen strandpaviljoens en strandpalen van Texel, klik HIER.

Voor foto’s van strandpalen op Vlieland, klik HIER.

 

 

 

Foto: Meander.

Levensstof

Levensstof

Schijnbaar                                

Grauw                              

Stof                               

Oranje                              

Geel                                    

Gekleurd                                   

Door Witte                            

Regenboog                                 

Van Zon                                 


Alom                                

Verbaasd                                    

Bevreesd                                

Verwonderd                              

Vragend                                    

Waarom                                   


Natuur                                 

Van Eeuwen                              

Op Drift                      

Verrijkend                                  

Mineraliserend                                                             

Veroorzakend                               

Leven                                     


Zon                        

Toont

Kleur

Van Leven

 

Door Markus, gastschrijver uit Groningen.

 

De storm Ophelia die Ierland teisterde, nam onderweg van de Azoren over de Atlantische oceaan grote hoeveelheden Saharazand en rook van de bosbranden in Portugal mee. Nederland en andere landen aan de Noordzee werden er door verrast. In plaats van een mooie zonnige dag met een strakke blauwe lucht, werd het een dag met licht gekleurde grijs verkleurde dunne wolken. Door de wolken scheen een onwaarschijnlijk mooie oranje zon. De zon had geen andere kleur, maar het stof dat in de lucht hing verkleurde de zon.
Saharazand is rijk aan mineralen en een belangrijke bron van vruchtbaar materiaal voor het Amazonegebied en andere delen van de aarde.

 

Uitleg Saharazand KNMI. Klik HIER.

Portugese bosbranden en Saharazand; Dagblad van het Noorden. Klik HIER.

Oranje Zon boven Nederland door Saharazand en rook; het Parool. Klik HIER.

Verkiezingen voorbij, Groningen beeft verder

Verkiezingen voorbij, Groningen beeft verder

De verkiezingen zijn allang vergeten en Groningen beeft verder.
Iemand moet het zeggen.
Iemand moet dan maar de schuld krijgen dat ie te negatief is.
Die beperkte last neem ik graag op mij.

Groningen beeft verder, zoals Harrie Niehof in november 2013 al zong: “Grunnen Beeft.” Luistert u, na meer dan 400 bevingen, nog eens naar dit op zijn Gronings constaterende en min of meer gelaten lied.

Tijdens de verkiezingscampagnes van november tot en met maart groeide er hoop. Hoop die groeide toen Freek en Hella de Jonge hun schouders er onder zetten, samen met een groeiend aantal strijders. Het mondde uit in een fakkeloptocht met ongeveer 5.000 deelnemers, wat veel is voor Groningen.
Er werd een petitie gestart en dat leek een groot succes te zijn. Nu vijf maanden later zijn er 210.000 handtekeningen, waarmee het een van de meest succesvolle petities is geworden. Maar….., wat horen we er nog over en waar praat men nog over in Den Haag? In het regeerakkoord gaat het over een klein beetje minder gas winnen tot 2021. Marginaal geklets.

Over schadeherstel en preventie die minstens tien miljard gaat kosten heeft men het niet. Kosten die op zullen lopen, want de bevingen stoppen niet, zegt ook het kabinet.Het nieuwe kabinet deelt vele miljarden uit, maar eenmalig, de noodzakelijke miljarden uittrekken voor preventie en schadeherstel is niet aan de orde. Geen cent, want alles ligt op het bord van de NAM.

Regeerakkoord 2017
Regeerakkoord 2017

Het enige dat in het regeerakkoord is opgenomen is een fooi van 50 miljoen euro voor economische versterking, gedurende vier jaar en niet langer. Uit dat potje worden geput voor geestelijke verzorging voor psychische problemen als gevolg van de aardbevingen. Niets echter, helemaal niets, voor versterking en schadeherstel.

De schade neemt met iedere beving toe en het beven gaat zelfs niet voorbij als we er wat aan zouden willen doen. Gaskraan dicht, absoluut. Het is echter te laat om de aardbevingen een halt toe te roepen. Er is teveel gas gewonnen en de bevingen kunnen nog decennia, zo niet eeuwen, doorgaan.
De wetenschap beschikt over te weinig data, te weinig verbanden en te weinig doorlooptijd, om echt met zekerheid iets te zeggen. In veel oude mijnbouwgebieden, beeft de grond nog steeds, dat is zeker.

Omdat de bevingen doorgaan en zware bevingen mogelijk zijn, zal de schade progressief toenemen, want wat al stuk is, gaat nog sneller en nog meer kapot.
Veel mensen claimen geen schade, omdat ze denken er niet voor in aanmerking te komen, of geen zin hebben in al dat gedoe, Ondertussen verzwakt hun huis. Koop, of huur, het maakt niet uit, het gaat steeds verder stuk. Bij iedere volgende beving gaat het een beetje meer stuk. Schade relateren aan één enkele beving, zoals het CVW tegenwoordig probeert, is  onzin. Niet meer dan een trucje om de boel te belazeren. Het zijn die 80 tot meer dan 250 bevingen binnen 5 kilometer die uw huis hebben gesloopt en blijven slopen.

Beeft
De boerderij waar deze muur deel van was, is inmiddels volledig gesloopt

Schets ik een doemscenario? Nee, ik zeg wat anderen liever niet willen horen. Politici niet, mensen met andere agenda’s niet, de media niet en veel inwoners, ook die niet.
Als er op een dag een beving komt met een kracht van laten we zeggen “slechts” 4.3, wat dan? Een beetje erger dan Huizinge 3,6 maar wel op 3 kilometer diepte. Wat gaat er dan gebeuren? We zijn inmiddels 500 bevingen verder dan Huizinge, dus hoe kapot is alles al? Hoeveel schade heeft de beving van 4.3 in Italië onlangs aangericht? Wat betekent dat voor Groningen?

Er gaat voor de Groningers met schade niets veranderen, omdat de bevolking op de overheid rekent en de overheid met allerlei strapatsen de mensen afleidt van het recht dat hen toekomt. De overheid heeft er alles aan gedaan en doet er weer alles aan om dat recht te beperken, in goed overleg met de verzekeringsmaatschappijen. Waar blijven toch al die toegezegde fondsen voor recht op recht? Waar blijft de provincie Groningen met haar grootspraak over een fonds voor mensen zonder rechtsbijstandsverzekering?

Iedere burger en onderneming heeft een privaatrechtelijke verhouding met de schadeveroorzaker. Tegen de schadeveroorzaker moet je procederen. De schadeveroorzaker is juridisch gezien de NAM en niet de overheid. De overheid heeft wel belang en verleent de vergunning, dus staat het toe, maar is daarmee juridisch niet de veroorzaker.
Je moet niet in gesprek gaan met de NAM, hun vazallen, of zogenaamde onafhankelijke partijen. En je  moet helemaal niet ingaan op schadeprotocollen. Wie met wolven praat, wordt opgegeten.
Er is geen nieuw schadeprotocol nodig, omdat alles al in de wet staat. Nieuwe regels kunnen alleen maar bedoeld zijn om de wet niet toe te passen, zoals de afgelopen jaren is gebleken. Een wijze rechter veegt dat protocol zo van tafel, omdat het publiekrechtelijk niet kan worden bedisseld hoe het privaatrecht buitenspel wordt gezet. Privaat betekent dat ieder huishouden tegenover de NAM staat in het geval van schade en noodzakelijke preventie.

De overheid doet schijnbaar zijn best, maar meer dan een schijnbeweging is het niet. Verzinsels en structuren om de Groningers af te leiden van hun feitelijke recht. Groningers, u heeft een privaatrechtelijke claim wegens schade en wegens nalatigheid als gevolg van het niet voorkomen van schade. Die claim kunt u richten aan de NAM en dat kunt u het beste doen via de rechter. Alle gekunstelde constructies, inclusief de NCG, CVW en de arbiter, zijn bedoeld om de schade voor NAM en als gevolg daarvan de overheid, te beperken. Dat weet u al lang, toch?
Er zijn Groningers die grote belangen hebben. Die kunnen beter niet wachten op CVW en arbiter. Er zijn er die coûte que coûte een uitspraak van de rechter willen, ongeacht de hoogte van de schade. Doorzetten graag, niet eens alleen voor jezelf. Vecht voor je recht.

BeeftDe verkiezingen zijn voorbij en sinds 15 maart 2017 zijn er 66 bevingen geweest. Dit jaar lijken er zelfs meer bevingen te zijn dan ooit, als de trend van het aantal bevingen in 2017 zich doorzet. Tot nu toe waren in 2017 al 96 geregistreerde bevingen.
Volgens het KNMI zijn de bevingen lichter geworden. Dat klopt, maar dan ten opzichte van 2013, 2014 en 2015, maar ten opzichte van 2016 is de gemiddelde kracht weer toegenomen.
Als je het aantal aardbevingen per jaar in Groningen deelt door de gewonnen kubieke meters gas uit de Groningse bodem, dan stijgt het aantal bevingen per kubieke meter gewonnen gas nog steeds fors, ook in 2017. Dus relatief neemt het aantal bevingen toe.
Zeggen die cijfers veel, of alles? Nee, want we weten het niet echt. Niemand weet het zeker, maar een zware beving blijft mogelijk is gezegd. Tja, wie moet je nog geloven? Maar ondertussen……, beeft Groningen verder.

Die 66 bevingen van na de verkiezingen, daar horen we niemand over. Over de gaswinning horen we af en toe wat. Over het vormen van een omvangrijk, toereikend fonds voor schadecompensatie en preventie horen we niets.
Aanpakken conform het Burgerlijk Wetboek, dat wil niemand horen. Want dat duurt allemaal veel te lang. Alsof dat verderfelijke schadeprotocol opschiet en recht doet. Op een beperkt aantal individuele successen na een lange strijd, is er niets of nagenoeg niets tot stand gekomen dat recht doet aan de Groningers.
Er niet over praten lijkt de strategie van het nieuwe kabinet, want dan is het net alsof jet niet bestaat.

De verkiezingen zijn voorbij en Rutte kwam daarna lachend voorbij. “Niets aan de hand, gewoon even uitvoeren. Daag, ik ga weer naar Den Haag.” Groningen beeft ondertussen verder op weg naar de 2.000ste aardbeving en nog veel meer. In afwachting van die zware klap die ooit misschien wel of misschien niet komt. Leven in voortdurende zorg.

Bereid u voor op een politiek koude en harde houding jegens Groningen de komende regeerperiode. In woorden zacht, zalvend en zoet, maar in daden misleidend, ontwijkend, ontkennend en altijd weer uitstel, uitstel, en nog eens uitstel.
Er is een hele pagina aan gewijd, maar anders dan de afgelopen jaren wordt het niet.

Er is één lichtpuntje voor één persoon. Hans Alders is verzekerd van zijn baan voorlopig. Laten we hem allemaal uitdagen dat om te zetten in daden alleen in het belang van de Groningers en van niemand anders.

Dit moest ik even kwijt. In mijn hart hoop ik dat de Groningers krijgen wat ze verdienen. Krijgen waar ze recht op hebben. Daar waar ik er een bescheiden steentje aan bij mag dragen, doe ik dat graag.

Meander

Standpunten van politieke partijen tijdens de campagne: klik HIER, of HIER.

Regeerakkoord 2017, klik HIER.


De afbeelding met het aantal bevingen in 2017 komt van www.bevingevoeld.nl op 22-8-2017, met dank aan Wim Blanken.


Lied van Harrie Niehof, klik op: “Grunnen Beeft.”

Zand tussen je tenen

Zand tussen je tenen

Nat zand
perst zich tussen je tenen,                                 

terwijl je samen alleen loopt                                       
langs de rand
van strand en water                    

Laag water overwonnen
Onstuitbaar opkomende vloed
Stuwende wind van dagen
Stijgend waterpeil
Deining die golven
tot genotvolle hoogte brengt                            

Harde wind
zweept de branding op                                  
Schuimkoppen denderen
over elkaar heen
Aritmisch geraas van water,
zijn meerdere erkennend                           
in zandbanken
en strand                            

Gesloten ogen
proberen te balanceren
op verschuivende grens
van droog en nat,
van vast en vloeibaar,
van zeker en niet weten

Geschonken vrede
en liefde,

die kansen krijgen
door onaantastbare macht,
kracht van raakbare natuur,
brengen ontwende rust,
met de prijs
van duidelijkheid

Nat zand
perst zich tussen je tenen,

terwijl je alleen samen loopt
langs de grens,              
die niet bestaat

 

Meander

“Zand Tussen Je Tenen”, geïnspireerd door zomaar gegeven gedachten en liefde.
5 augustus 2017

CO2

CO2

Zomerzon komt                          


Zomerzon gaat                         


Felle regenbuien                        


Rennen                                     


Barst                           


Te laat                       


Temperatuur                       


Danst op en neer                             


Zwetend                         


Regennat                   


Onvoorspelbaar weer                    


Geborgen                    


Op een bankje                     


Onder de luifel                  


Van CO2                       


Geduldig wachten                         


Straks….                


Straks valt het wel Weer mee

Schermafbeelding 2017-07-29 om 13.45.04

 

 

Meander

Café op 2, stadhuisplein 2, ook bekend als CO2, is een cultureel café met exposities, muziek en meer.

Voor Café op 2, klik HIER.

 

Het wisselende en onvoorspelbare zomerweer in deze weken van juli en augustus lijkt de laatste jaren gewoon te worden. De zomer begint pas eind augustus en duurt tot in september, zo lijkt het. Je er op kleden is een lastig probleem. Je hebt het al snel te warm, maar als het regent wordt je zeiknat.

De verbinding tussen Weer, Klimaat en CO2 op speelse wijze in een gedicht vervat.

“Boom en Muis” Wagen een Gokje

“Boom en Muis” Wagen een Gokje

Ze liepen heen en weer over perron 1 van Centraal Station Amsterdam, waar een oude, verbleekte sprinter klaar stond om naar Beverwijk te vertrekken. Tien minuten vertraging gaf het informatiebord aan. Muis vroeg aan Boom of de trein die er stond naar Zandvoort ging. Boom schudde zijn hoofd en zei: “Deze gaat naar Beverwijk, maar heeft vertraging. Die van ons komt nog.”
“Maar die van ons moet er zo aankomen, die past toch niet op hetzelfde perron?”
“Deze gaat weg en dan komt onze trein”, zei Boom geduldig. Boom was een man die rust uitstraalde. Een soort van “het maakt allemaal niet meer uit” rust. Muis zweeg, want ze vertrouwde Boom.

De trein uit Beverwijk vertrok enkele minuten later. “Kijk”, zei Muis en ze wees in westelijke richting, waar de sprinter naar Beverwijk zich langzaam slingerend over de wissels bewoog. Onze trein staat verderop al te wachten.” Boom zei niets.
Onze trein kwam in beweging nadat de andere trein voorbij was gereden. Een even lelijke, fletse sprinter als die naar Beverwijk, kwam langzaam aanrijden.
Ik ging naar Zandvoort en stapte helemaal aan de voorzijde in de trein, omdat ik wist dat je dan vooraan uitstapte op het kopstation van Zandvoort aan Zee. Tot mijn verrassing kwamen Boom en Muis na een paar minuten tegenover mij zitten. Hij koos voor een plaats bij het raam, waardoor zij automatisch aan het gangpad kwam te zitten. Ik zei ze gedag en deed mijn laptop aan om een verslag af te maken. Even overwoog ik om te vragen, of ze liever vooruit wilden rijden. De tevreden blikken van Boom en Muis stelden mij echter gerust.

Boom
Mariken van Nimwegen

Ter hoogte van Halfweg was ik klaar met het verslag en ruimde ik mijn spullen op. Muis vroeg of ik klaar was met mijn werk. Ik antwoordde bevestigend en wees hen op de donkere wolken die zich samenpakten boven Haarlem en tot ver daar voorbij.
“Buitjes”, zei Boom. Hij haalde zijn schouders op. “Stelt niet veel voor.”
Zo raakten we in gesprek en Boom vertelde dat ze uit Nimwegen kwamen, tenminste zo sprak hij het uit.
Muis zei: “Hij bedoelt Nijmegen.”
Nu is Mariken van Nimwegen mij niet geheel onbekend, dankzij een herhaling van zetten op twee verschillende middelbare scholen, dus had ik Boom zo ook wel begrepen.

Ik dacht aardig te zijn en zei tegen Boom en Muis dat het toch mooi was dat je dit op je vijfenzestigste kon doen.
Boom zei: “Ik ben eenentachtig.” Ik zei eerlijk dat ik wel ongeveer in die richting had gedacht.
Muis zei, zonder haar leeftijd te noemen: “Ik ben een stuk ouder dan hij.”

Boom, een bijna twee meter lange man, droeg een bruine broek, een beige overhemd met aan de kraag en manchetten bruine strepen. Hij had een colbert aan dat iets lichter was dan zijn broek. Het lichtbruine colbert had op de voor en achterpanden kleine, donkerbruine ruitjes, waardoor de panden een andere kleur leken te hebben dan de mouwen. De broek was te kort, of hij had hem te hoog opgetrokken, want er was veel wit been te zien boven de half afgezakte, lichtbruine sokken en de glimmende, bruine schoenen. Hij was groot, maar tevens slank. Zijn dunne haar, aan de randen van zijn merendeels kale hoofd, was grijs. Hier en daar zag je een paar laatste, zwarte haren. Boom droeg een goudkleurige bril, waarachter zijn ogen je tegelijkertijd serieus, uitdagend en lachend aankeken.
Boom was vooral Boom, omdat Muis, die naast hem zat, Muis was.

Muis was een keurige, goed verzorgde dame op leeftijd, die in alles voldeed aan de typering muis. Een spits gezicht, voortdurend getuite lippen, weinig zeggen, stil zitten en kleding in grijze en witte tinten van top tot teen. Behalve de elegante schoentjes die ze aan had. Blauwe kleurschakeringen met glitters droeg ze aan haar muizenvoetjes. Boom had een paar rimpels, maar zij….? Zij was integraal gerimpeld. Mooi oud, met sneeuwwit haar. Zeg maar pensioenblond. Ze hield haar tasje stevig tegen zich aan. Ook zij droeg een bril. Donkerbruin montuur met grote glazen. Het mooiste aan haar, waren haar schitterende oogjes, die je aankeken met een zelfverzekerde, alwetende blik. Zij wist wat ik nooit kon weten, zo leken haar ogen te zeggen.
Als Muis sprak, deed ze dat zacht, maar wel verstaanbaar.

Boom“Ga jij ook naar het Casino?”, vroeg Boom aan mij.
“Nee, ik ga niet naar het Casino. Ik ga naar de Haven van Zandvoort, strandtent nummer 9.”
“Zandvoort heeft toch geen haven? Wij komen hier al veertig jaar.”
“Nee meneer, het is een strandtent. Die heet zo. Zandvoort heeft geen haven”, antwoordde ik.
“Wij gaan al veertig jaar naar het casino”, zei Boom. “Het is alleen maar brengen, want halen is er niet bij.”
“U gaat voor uw plezier, neem ik aan”, reageerde ik.
Muis keek me aan en zei: “We gaan zeker voor ons plezier, inclusief de treinreis, maar we hopen altijd dat we iets winnen.”
Boom zei alsof hij haar niet hoorde: “Ik kom hier al heel lang en wij kennen hier veel mensen en zij kennen ons.” Het duurde even voordat ik begreep dat deze kennissenkring beperkt was tot het Casino en zich niet uitstrekte naar de rest van Zandvoort.

BoomBoom vroeg of ik de zilveren rijksdaalders nog kende. Ik bevestigde het en zei dat we ze vroeger altijd spaarden. Als we er tien hadden, brachten we ze naar de Boerenleenbank.”Die echte?”, vroeg Boom. “Die zware zilveren?”
“Eerst wel”, zei ik. “Later kon dat niet meer.”
“Ik heb eens één zilveren rijksdaalder in zo’n automaat gegooid”, zei Boom. “Er kwamen vijfhonderd rijksdaalders uit rollen. Had ik ineens twaalfhonderdvijftig gulden gewonnen”, zei hij trots. “Dat is het meeste dat ik ooit gewonnen heb.”
Muis zei: “We komen meestal met niets thuis, maar dat geeft niet. We doen dit vaker.” Iets zei me dat dit niet helemaal klopte.
Ik vroeg: “Als u het budget dat u wilt besteden hebt weggespeeld, wat doet u dan? Naar huis gaan, lekker ergens gaan eten?”
“Als we blijven, ga ik buizen en wordt ik straalbezopen”, zei Boom. “Dus gaan we naar huis als het geld op is.”
Muis reageerde eerst niet en er viel een korte stilte. Toen zei ze plotsklaps: “Als ik win, kan ik helemaal niet meer stoppen, want dan wil ik meer winnen.” Boom keek haar aan met een lieve glimlach en zei: “Ach een gokje af en toe. Als het geld op is, moeten we toch stoppen en gaan we weer naar huis.”

Het gesprek kwam terug op Nijmegen, waar ik ooit een kantoor had aan de Oranjesingel, vlakbij de Stadsschouwburg en Concertgebouw de Vereeniging aan het Keizer Karelplein. We lunchten daar regelmatig en hielden er bijeenkomsten in de zalen die men verhuurde.
Ik vroeg Boom en Muis of het hen beviel in Nijmegen.
“We wonen in Dukenburg, ken je dat?”, vroeg Muis met een licht negatieve ondertoon.
“Ik ken het”, zei ik, maar dat was waarschijnlijk niet wat ze bedoelde.
Boom zei: “Mij bevalt het niet meer zo, vanwege al het lawaai en de drukte, zoals de Vierdaagse.”
Er was meer dat hem niet beviel, maar hij ging er niet verder op in. Ook niet toen ik zei dat de Vierdaagse maar vier dagen duurde en dat het daarna weer voorbij was.

Het was weer even stil en ik keek om me heen. Hoofden van meeluisterende passagiers draaiden weg.
Boom schakelde over naar een ander onderwerp en meldde dat Muis de Vierdaagse al vijfentwintig keer had gelopen.
“U heeft zelf niet meegelopen?”, vroeg ik.
“Nee, ik ging zitten en wachten. Ondertussen dronk ik dan een biertje.” Of dat maar één biertje was, viel te betwijfelen.
Muis vertelde dat ze iedere keer veertig kilometer had gelopen. “Honderd dagen keer veertig kilometer, jongen.”
“Ze heeft er een speciaal kruisje voor gekregen”, zei Boom, waardoor ik geen tijd had om te reageren op de eer om jongen te worden genoemd.
“En u stond met bloemen voor haar klaar?” Ik wist dat er een ongedacht antwoord zou moeten komen.
“Af en toe”, zei Boom.
“Hij heeft een keer zomaar de bloemen van iemand anders aangenomen”, zei Muis. “Toen is hij met die bloemen de finish over gelopen in zijn pak, alsof hij de hele wandeling had gelopen en het hem niets had gedaan.”
Boom keek mij aan zonder een spier te vertrekken.

We naderden Zandvoort. De passagiers in de trein werden onrustig. Tassen werden gepakt en een enkeling ging alvast staan. De door gitzwarte wolken aangekondigde regen kletterde inmiddels tegen de ramen van de trein.
“Moet u ver lopen?”, vroeg ik.
“Het is maar vijfhonderd meter. Als het te hard regent, bel ik een taxi”, zei Boom.
Ik stond op, gaf beiden een hand en wenste hen een mooi en succesvol bezoek aan het casino. Boom zei dankjewel en stond ook op. Ik wachtte tot Muis stond.
“O, mag ik eerst?”, vroeg ze.
“Zeker”, zei ik, zonder dat ik er op gerekend had. Ik liet hen voorgaan, net als de dame die naast me had gezeten en gedurende het gesprek met belangstelling had geluisterd. Ze had af en toe geprobeerd er tussen te komen, vooral met kritische opmerkingen over gokken. Haar mislukte interrupties waren niet meer dan een loze poging om iets dat haar niet beviel, te bestrijden. De glimlach van een dame aan de ander kant van het gangpad zei veel meer. Die had van de conversatie genoten en zou er zo een verhaaltje over kunnen schrijven.

Ik stapte uit, terwijl Boom en Muis hun veel te kleine parapluutjes probeerden op te steken voor ze uitstapten.
Ik liep in de regen naar de Haven van Zandvoort, in de wetenschap dat Boom en Muis een mooi verhaal hadden verteld, of het nu waar was of niet.

 

Meander

 

Voor Holland Casino Zandvoort, klik HIER.

Voor Mariken van Nimwegen, klik HIER.

 

 

 

 

 

Recensie

Recensie

Ik heb “Later als ik dood ben”, twee keer gelezen.
Heb ik genoten?
Nee, daarvoor is het te hard en te eerlijk. Maar…, het is intrigerend, boeiend, malicieus, spannend, hard en gemeen. Het is vooral waardevol en anders. Een prachtig boek dat ik niet had willen missen.

Het is onmogelijk om “Later als ik dood ben” weg te leggen na het gedicht van Achterberg op bladzijde zeven en het korte, bloedstollende voorwoord.
“Later als ik dood ben”, is niet alleen een angstaanjagend boek, een pijnlijke zoektocht, maar bovenal een doorwrochte beleving. Een beleving gebaseerd op onderzoek en een ongebreidelde fantasie, waarbij dat laatste ongetwijfeld kracht vindt in de onzekerheden en lichte afwijkingen waarmee iedere schrijver behept is.

Iets anders dan mezelf ga ik hier niet vinden, denkt Elin aan het begin van dit avontuur. Hetzelfde geldt voor de lezers van deze roman. Een roman is het, want oprechte, onechte, brutale, opgedrongen en beschermende vormen van liefde spatten van de pagina’s. Een veelvoud aan onvermijdelijke relaties en verhoudingen. Onverbloemde, harde, gewilde en ongewilde confrontaties, geboren uit langdurig gestapelde schade. De lont die Elin aansteekt als ze de TBS-inrichting binnen gaat, leidt tot een ketting aan reacties en explosies.

Na lezing, wellicht net als ik twee keer, vraagt de lezer zich van alles af, waarmee deze thriller veel meer is dan een spannend en keihard verhaal. Dit wil je lezen, mits je dat durft. Gaat het over die andere wereld, of gaat het over jezelf?
Ik kan en wil er niet meer over vertellen, omdat je het zelf moet ervaren. Lees en huiver.


Het boek is te verkrijgen voor € 17,50 in iedere boekhandel.

Meander

“Later als ik dood ben” is Ilse Ruijters tweede boek. Het is een psychologische thriller.

IMG_7361

Ilse Ruijters (24 juni 1979) studeerde communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam, met als specialisatie media entertainment. Haar keuzevakken vulde ze in bij de faculteit Nederlands

Met De onderkant van sneeuw debuteerde Ilse in 2014 als thrillerschrijfster. Deze huiveringwekkende psychologische vrouwenthriller kwam uit bij The House of Books en werd bekroond met de Hebban Thriller Debuutprijs. Ook haar zakelijk succes viel op, dit leverde haar de titel Flevolandse Zakenvrouw van het Jaar 2015 op.

Meer informatie over Ilse Ruijters, klik dan HIER.

Kuzu en Kees houden van elkaar

Kuzu en Kees houden van elkaar

Blaffend naar de deur                      

Buiten alle kanten op                              

Afgaan op de geur                                   

Al weer een boom, dus stop

 

Kuzu ziet de anderen gaan                                        

Wil graag meedoen met de rest                           

Maar ze laten hem steeds staan                                 

En hij wordt zo vaak gepest                                    

Net als Kees, ’t is niet gewoon                                   

Beiden vallen uit de toon

 

Kees vindt Kuzu een kekke hond                                

Kuzu vindt Kees een lekker stuk                              

Kijk, ze dollen ze in het rond                                

Samen zijn ze hun geluk

 

Maar… onmetelijk hun verdriet                                

Ach, ’t is toch zo sneu                                     

Van hun baasjes mag het niet                                  

Kees en Kuzu, beiden reu                                       

Geloof staat liefde in de weg                                  

Kuzu en Kees? Die hebben pech                                 

 

 

Meander

 

Kuzu en Kees
Naastenliefde.

 

Koran
Als men 1 persoon doodt, dan is het voor Mij[God] alsof je heel de mensheid hebt gedoodt.[Koran] En als je 1 iemand gered hebt[uit de dood], dan is het alsof dat je hele mensheid hebt gered[koran]

Bijbel
Romeinen 13:9. Want de geboden: gij zult niet echtbreken, gij zult niet doodslaan, gij zult niet stelen, gij zult niet begeren en welk ander gebod er ook zij, worden samengevat in dit woord: gij zult uw naaste liefhebben als uzelf.
10. De liefde doet de naaste geen kwaad; daarom is de liefde de vervulling der wet.

 

Spiegelal

Spiegelal

Het Spiegelal is een heelal waar alles zijn voortdurende, meerdimensionale spiegelbeeld heeft, en is. Met alles worden niet alleen een fysieke figuren bedoeld, maar ook geluiden, eigenschappen, of ideeën.

Voordat we verder gaan met het Spiegelal, een korte beschouwing van het begrip spiegelbeeld. Het spiegelbeeld wordt vaak de tegengestelde weergave van de werkelijkheid genoemd. Als het louter een tegengestelde weergave zou zijn, of letterlijk het tegengestelde, dan zou het vergelijkbaar zijn met het concept van materie en antimaterie. Dat is echter niet het geval, want als we voor de spiegel staan, verdwijnen wij en ons spiegelbeeld niet als ze elkaar ontmoeten. Zo is dat ook in het Spiegelal. Het gaat ook in het intens reflectieve Spiegelal niet om tegengestelden.

Als wij op onze aarde in ons heelal voor de spiegel staan, gebruiken we een omgedraaide versie van onszelf om bijvoorbeeld ons haar te kammen. De omgedraaide versie van onszelf wordt opgemaakt, of geschoren. We bekijken ons omgedraaide zelf om te zien of we er goed uit zien. We zien onszelf in een spiegel niet zoals we zijn, maar we hebben geleerd daar mee om te gaan en ervaren het als vanzelfsprekend. Als we weggaan van de spiegel, zien we ons spiegelbeeld niet meer. Het spiegelbeeld is niet verdwenen, maar we kunnen het niet meer waarnemen.

Als we over straat lopen, kunnen we onderweg ons spiegelbeeld en dat van anderen waarnemen in ramen, of glimmende oppervlaktes van auto’s, trams en andere objecten. Het spiegelbeeld gaat met ons mee, zoals onze schaduw er ook altijd is, maar pas zichtbaar wordt door de zon of een andere lichtbron. Spiegelbeelden kunnen vanuit verschillende hoeken worden gezien en vaak geldt dat voor meer dan een spiegelbeeld tegelijk, als er een veelvoud aan reflecterende oppervlakten is.
Het spiegelbeeld dat wij kennen, is in ons heelal afhankelijk van licht, net als een schaduw. Een schaduw die, in tegenstelling tot een spiegelbeeld, geen omdraaiing kent. In het Spiegelal is iedere spiegelbeeld echter zelfstandig en afhankelijk tegelijk, met of zonder licht. Het spiegelbeeld van een origineel is tevens het origineel van andere spiegelbeelden, terwijl het eerst genoemde origineel een spiegelbeeld is van een ander spiegelbeeld dat op zich weer een origineel is.

Het Spiegelal kent een oneindig aantal soorten spiegelbeelden naast het ons bekende spiegelbeeld.
Een voorbeeld is het spiegelbeeld van geluid dat eenvoudigweg wordt gereflecteerd door een oppervlak. Afhankelijk van dat oppervlak krijgt het spiegelbeeld vorm, of wordt het uit een bepaalde hoek ervaren. In ons heelal zijn we in staat een tegengestelde geluidstrilling op een geluidstrilling af te sturen, waardoor er niets te horen is op de plaats waar ze elkaar ontmoeten. Dat is echter niet wat er bedoeld wordt met een spiegelbeeld van geluid. Het geluid wordt omgedraaid en voor zover dat relevant is als begrip in het Spiegelal, verandert rechts in links en links in rechts. Onder in boven en boven in onder. Voor in achter en achter in voor. Binnen in  buiten en buiten in binnen. Van het een in het ander en andersom.

In het Spiegelal is in basis sprake van zestien spiegelbeelden. Geen zeventien, omdat de laatste dimensie net als bij ons niet kan worden gespiegeld door de een na hoogste dimensie. Logischerwijs zijn er dus 1716 spiegelingen mogelijk.

In het Spiegelal is sprake van verrijking van het origineel. Meervoudige spiegelbeelden van geluid, gedachten, gevoelens, smaak, kleur en schaduw, laten de waarnemer het origineel van verschillende kanten en op verschillende manieren ervaren.
Het meervoudige spiegelbeeld van een gevoel en niet het meervoudig tegenovergestelde van dat gevoel. Wat is dat dan?
Stel u bent teleurgesteld. Wat is een spiegelbeeld van teleurgesteld? Tevreden kan het niet zijn, want dat is een tegenovergestelde. Het is een omdraaiing. Het is vermoedelijk een omgedraaide beleving van teleurgesteld. Het blijft teleurgesteld, maar dan anders(om).
Anders(om) lyrisch zijn. Wat kunt u zich voorstellen bij een multidimensionaal gespiegeld lyrisch zijn?
Nog een stap verder. Wat kunt u zich voorstellen bij een mix aan gevoelens en gedachten, als ze multidimensionaal gespiegeld zijn?

Stelt u zich eens voor dat u de in het Spiegelal geldende integraliteit van spiegelbeelden op alles toepast, zoals uw gedachten, uw dromen, uw bewegingen. Hoe beleeft u die integrale weerspiegelingen dan?
Is het spiegelbeeld, dat zo volledig is in het Spiegelal, de enig zichtbare, of beter gezegd de enig beleefbare meervoudige parallelle situatie in dat heelal? Of… van dat heelal?

Een voorbeeld gerelateerd aan onze beleving. We gaan uit van een vrouw die in een auto rijdt en die, zoals het hoort, steeds in de achteruitkijkspiegel kijkt, maar ook voor zich. In het Spiegelal beleeft ze een bewegende wereld waar alles, maar dan ook alles, veelvoudig omgekeerd is. Dat geldt niet alleen voor het beeld dat ze ziet, maar voor alles. Een meervoudig omgedraaid gesprek dat twee dames voeren op de achterbank bijvoorbeeld. Ziet ze meervoudig omgedraaide kleuren en corrigeren haar hersens dat, omdat haar hersens er mee hebben leren omgaan? De hersens die zelf meerdimensionaal gespiegeld zijn en daarom geschikt zijn om te kunnen bestaan in het Spiegelal. Hoe vergaat het haar op een kruispunt met verkeerslichten?
Een voorbeeld dat tot denken aanzet, in de veronderstelling dat mensen, als vorm, in een Spiegelal zouden kunnen bestaan.

Het Spiegelal gaat echter veel verder dan wat hier boven is beschreven, omdat het concept van het spiegelbeeld dat wij kennen, maar een dimensie is, de dimensie van de omdraaiing. Het ons bekende spiegelbeeld kan slechts tweedimensionaal worden waargenomen. Het echte spiegelbeeld is minimaal driedimensionaal, maar we beschikken (nog) niet over de middelen, of zintuigen om het driedimensionaal waar te nemen. Of we beschikken nog niet over een bruikbare driedimensionale spiegel.

In het Spiegelal is sprake van zeventien dimensies, waardoor de enkele dimensie van de eenvoudige omkering een volstrekt andere interpretatie krijgt. Als u thuis in een spiegel kijkt, is links in feite rechts en andersom. Wat de spiegel niet doet, is boven en onder omkeren, om over voor en achter, hard en zacht, binnen en buiten nog maar te zwijgen. In het Spiegelal is een spiegelbeeld meervoudig (om)gedraaid, afhankelijk van de kwaliteit, de ouderdom, de interpretatie en de manier waarop het spiegelbeeld wordt ervaren. Een spiegelbeeld van een bepaalde smaak is van links, rechts geworden, van onder naar boven gegaan, van voor naar achteren gegaan. Een zure smaak blijft zuur, maar wel zestiendimensionaal omgedraaid. Wellicht is de verdraaiing van de smaak er de oorzaak van dat de spiegelbeelden een andere twist geven aan een smaak en er een meerdimensionaal reflecterende smaakexplosie van maken.

Deze kenmerken van het Spiegelal, toegepast in zeventien dimensies, betekent dat de complexiteit van het spiegelbeeld een betere weergave oplevert van het origineel. In het Spiegelal zouden wij, dankzij dit multispiegelbeeld, meer inzicht in onszelf krijgen. Behalve ons haar, ons gezicht en onze kleding, zouden we onszelf veel meer kunnen, en willen, fatsoeneren en verbeteren dan we ons nu kunnen voorstellen.

Of…? Kunt u zich dat toch voorstellen? Kunt u in gedachten alle aspecten van u zelf in meervoudige spiegelbeelden zien, of begrijpen? Kunt u dat? Om het te ervaren, te beoordelen en indien gewenst te corrigeren?
Meander denkt dat u ja zegt, omdat u het graag wilt kunnen, omdat u wellicht een workshop spiegelen hebt gedaan in het kader van neurolinguïstisch programmeren, of omdat u graag mee wilt doen. Het is een begin, maar wat stelt u zich dan voor bij een spiegelbeeld in zeventien dimensies als u aan alle aspecten van uzelf denkt?

Wat is het effect van die meerdimensionale spiegelbeelden op het Spiegelal? Dat is niet bekend. In eerste instantie niet, omdat het Spiegelal zeventien dimensies kent en dat vraagt om een nog te ontdekken analysemethodiek, of theorie over de betekenis van zeventien dimensies gebaseerd op de natuurwetten die gelden in het Spiegelal. Wij kennen slechts de dimensies van ons heelal die in onze natuurwetten theoretisch niet verder gaan dan elf of twaalf dimensies. Maar die kunnen wij niet waarnemen. Wij beperken ons tot drie en hooguit vier als we het concept ruimte-tijd meenemen.

Virtuele wetenschappers in het Spiegelal breken zich er waarschijnlijk hun hersens over. Ze vragen zich bijvoorbeeld af of een minderdimensionaal origineel, een spiegelbeeld in hetzelfde aantal dimensies kan hebben. Als we dit vergelijken met ons heelal en u denkt aan een punt. Wat is dan het spiegelbeeld van een punt en hoeveel dimensies heeft dat spiegelbeeld? Een tweedimensionale lijn in een plat vlak, heeft schijnbaar nooit meer dan een en hetzelfde tweedimensionale spiegelbeeld. Anders gezegd is er een spiegel die eendimensionaal spiegelt? In principe niet, omdat de eerste dimensie een dimensie minder dan zichzelf kan waarnemen, in dit geval nul.

In het Spiegelal zijn de hogere dimensies ook niet waarneembaar door lagere dimensies. Hetzelfde geldt voor alle spiegelbeelden. Het is echter niet relevant, omdat lagere dimensies niet meer zijn dan bouwstenen van hogere dimensies. Als er waarnemers zijn, dan nemen die spiegelbeelden waar in dezelfde dimensie als waarin ze bestaan minus één. Een goede manier om de beleving van meerdimensionaliteit en parallelliteit te bespreken is het Droste-effect.

Het Droste-effect, genoemd naar de beeltenis op de cacaobus van Droste, wordt multiple toegepast in het Spiegelal. Op het cacaobusje staat een vrouw die in haar hand een cacaobusje heeft waar ze zelf op staat met een cacaobusje waar ze weer zelf op staat met een cacaobusje, enzovoort. Hetzelfde effect krijg je als je twee spiegels tegenover elkaar zet en je gaat er zelf tussen staan. De spiegelbeelden van de spiegels gaan oneindig vaak door in beide spiegels. Je kunt dit ook met meer dan twee spiegels doen.

Wat is het effect als we een bol maken van zestien spiegels met hun spiegel naar binnen gekeerd. U staat zelf als het origineel precies in het midden. Het Droste-effect bestaat in het Spiegelal in de vorm van zestien dimensies, maar wel oneindig, net als in ons heelal.
Wat denkt u allemaal te zien? Denkt u dat u met deze proefopstelling het gevoel kunt krijgen dat u zelf een reflectie bent? Let wel meer dan een benadering is het niet, omdat het zestien simultane spiegelbeelden zijn van spiegelbeelden en van het origineel.

Hoe belangrijk is het multidimensionale spiegelbeeld in het Spiegelal? Het verrassende antwoord is, dat het helemaal niet belangrijk is. Op de keper beschouwt blijft een spiegelbeeld, ongeacht het heelal of het aantal dimensies en reflecties, een handige vorm van een bruikbare leugen.
Spiegelbeelden zijn afhankelijk van de mogelijkheden tot reflectie en de mogelijkheden tot waarneming van reflecties. Het zijn ontastbare beelden van de werkelijkheid. De werkelijkheid die in het Spiegelal zelf een spiegelbeeld is. Ontastbaar, maar wel beleefbaar, mits waarneembaar.

Alles in het Spiegelal bestaat uit reflecties. Verdraaide, omgedraaide, omgekeerde, getwiste beelden van de werkelijkheid. De werkelijkheid die zelf een spiegelbeeld is van de weerspiegelingen van zichzelf. Een van de uniciteiten van het Spiegelal is, dat naast de zeventien dimensies van originaliteit, ieder spiegelbeeld zestien mogelijke weerkaatsingen kent. Het komt er op neer dat er minimaal zeventien tot de zestiende macht aan reflecties mogelijk zijn. Dat is bijna 49 triljoen spiegelingen per element of aspect.
Stelt u zich eens voor dat al uw gedachten en gevoelens zo vaak gespiegeld worden en eigenlijk al reflecties zijn in zichzelf?

Een prangende vraag over het prachtige, wonderlijke Spiegelal is wat die werkelijkheid feitelijk is. Deze vraag lijkt welhaast onbeantwoordbaar, omdat het juist de bespiegelingen van het Spiegelal zijn die de werkelijkheid lijken te zijn. Halen de spiegelbeelden de werkelijkheid in, of andersom? Zijn de spiegelbeelden het origineel in het Spiegelal en is het origineel slechts een reflectie, of is er geen verschil? Uiteindelijk komen we zo al redenerend bij de ultieme vraag van dit hoofdstuk over dit heelal. Bestaat het Spiegelal wellicht uit een volledig niets, behalve bespiegelingen?

 

Spiegelal

 

Spiegelal is een van de negenentwintig hoofdstukken van een boek over heelallen, dat wordt geschreven door Meander. Deze publicatie is een voorproefje. Meer weten? Meedenken? Mail naar voor@meanderblog.nl.

Meer informatie:
Stephen Hawking

Multiverse
Spiegelbeelden

Dromen

Dromen

Tussen al het negatieve
In men leven probeer
Ik te dromen
Dromen dat ik ooit
Eens verder zal komen
Enkel die gedachte houd
Me vrij en optimistisch
Daar waar de meesten
Vanzelf in rollen blijkt
Voor mij een hele opdracht

Hou me ook vast dat er
Nog vele anderen in dezelfde
Of nog ergere situatie verkeren
In gedachte droom ik van
De echte mooie liefde
reizen maken
maar in de echte liefde is dat
zelfs niet nodig
wat dan het belangrijkste is
is dat je gesteund word
en steun geeft

of je nu geld hebt of niet
of je nu ziek bent of niet
of je kinderen hebt of niet
een mooie woonst of niet
het enigste belangrijkste
is mekaar echt graag zien
om wat je bent en niet
om wat je hebt of wat je kan krijgen en eerlijkheid
daar gaat niks boven
graag bij elkaar willen zijn
in al zen facetten

want je kan nog zoveel
bezitten
maar geen steun of liefde
ben je niets
ook al denk ik dat het bij
dromen zal blijven
ik sterk me daarin en
intussen ben ik wie ik ben
en heb ik zoveel gemist
in men leven maar
ik droom verder

Dromen is geschreven door Mariette Françoise Vanvlaenderen

Klik HIER voor de Blog van Mariette Françoise Vanvlaenderen

 

12105856_1641488682773700_6717150340814554754_n

Mariette Françoise Vanvlaenderen schrijft openhartig, eerlijk en in eigen stijl. Bewonderenswaardig, moedig en dankzij haar blogs/gedichten een steun voor anderen. Wellicht geeft ze meer liefde dan ze zelf beseft. Oordeel zelf en kijk op www.vanvlaenderenm.blogspot.be.

 

Doodsangst?

Doodsangst?

Een persoonlijke blog van Ellen Eilbracht

 

Als kind heb je soms last van doodsangst. Niet om zelf dood te gaan, maar angst voor de dood van je ouders en geliefden. Wat moet je, als je als kind je ouders verliest door de dood? Dan ben je helemaal alleen. Wie kamt en vlecht je haren?

Je groeit op en die angst verdwijnt naar de achtergrond. Je komt de liefde van je leven tegen, trouwt en krijgt kinderen. Ongemerkt komt de angst voor de dood weer terug. Nu in een andere context. Wat gebeurt er met mijn kinderen als wij overlijden en zij nog jong zijn? Wie kamt en vlecht de haren van mijn dochter?

Je kinderen groeien op, worden ouder, komen de liefde van hun leven tegen, trouwen en krijgen kinderen, maar de dood komt. Geliefden, tantes, ooms en dan ouders.

Ik sta er eigenlijk niet vaak bij stil dat ik de volgende op de ladder ben, maar wordt wakker geschud door mijn kind dat zegt: “Mama jij bent nu de volgende”.

Mijn verleden is weg. Die kant, waar eens zoveel tantes, ooms ouders waren, is leeg. Daar is nu niets meer.
Maar kijk, we leven in een tijdperk waar verleden heden kan worden. Ik zit op Facebook en zie opeens mijn verleden opduiken. Een oud collega van 40 jaar terug, een buurmeisje/vriendin van 45 jaar geleden, zelfs mijn familie wordt weer groter. Verlies aan de ene kant, groei en winst aan de andere kant.

Dit heeft me aan het denken gezet en het heeft mijn zachte angst voor de dood gerelativeerd naar begrip en acceptatie.
Aan de ene kant verlies je zoveel geliefden en familie, aan de andere kant komen er weer zoveel bij. Ik sta niet stil, maar ben nog steeds bezig mijn horizon te verleggen en te verbreden.

Ellen Eilbracht

 

Vlammend protest in Stad (Groningen)

Vlammend protest in Stad (Groningen)

Vlammend Protest

Vanavond zal een grote massa Groningers en andere Nederlanders in het centrum van Stad (Groningen), laten horen en zien, dat het genoeg is met de gratis gaswinning in Groningen. Een vlammend protest in de vorm van een harde boodschap: “Genoeg is genoeg” met een symbolische fakkeloptocht als waarschuwing.
Onbeperkte preventie en onbeperkt schadeherstel. Ophouden met juridische rimram, betalen voor alles wat NAM, Shell, ExxonMobil en de Staat kapot maken.

Van de nog op te pompen 100-150 miljard dient minimaal 1/3 te worden gebruikt voor Groningen.
Om nog meer schade en ellende te voorkomen en in de hoop dat de bodemdaling en bevingen dan afnemen, dient de gaswinning verder te worden teruggedraaid tot uiteindelijk nul m2 per jaar. Mocht er onvoldoende geld uit het Groninger veld komen, jammer dan. Dan betaalt de staat dat maar in tien tot twintig jaar uit de begroting.

Stoppen met misbruik en diefstal. Stoppen met het ontwijken van de wet, omdat het zoveel geld kost. Een complete provincie in de steek laten is lang gelukt, maar nu voorbij.

Protest

Vanaf een uur of zes een beetje geholpen met de opbouw en daarna op zoek naar mijn Groningse vrienden die de ellende dagelijks beleven. Bijna allemaal gevonden en met meer dan 4.000 man een fakkeltocht gelopen door Stad, nadat de volgestroomde Vismarkt.

16487725_1617356371614220_1201188490772213359_o

De politiek had zich verzameld, alle burgemeesters, raadsleden, statenleden en kamerleden. Ja zelfs Emile Roemer en Gert-Jan Seegers wisent dat met nog enkele weken voor de boeg, hij zijn gezicht moest laten zien. Maar eerlijk is eerlijk deze twee lijsttrekkers waren er tenminste om de mensen een hart onder de riem te steken, waarvoor dank.
Voor alle hooggeachte, hooggeboren en anderszins notabele verantwoordelijkheidsdragers geldt dat de tijd om die verantwoordelijkheid te nemen en te dragen onverwijld is aangebroken. There is no such thing as a free lunch.

Groningen was in staat om massaal op een waardige en vrolijke manier te laten zien, dat men het helemaal zat is. Men is klaar met de wegkijkerij, smoesjesbakkerij, het vermijden van waarheid en al wat dies meer zij.
“Groningen is het Dubai van Europa en verdient dus veel beter”, zei Annemarie Heite.
Een heldere petitie, zonder mogelijkheden om de negen punten naar smaak in te vullen, ligt op het bord van de commissaris van de Koning. Freek de Jonge las de petitie voor en overhandigde deze aan de commissaris van de Koning. Hij zal morgen waar moeten maken dat hij die negen punten inbrengt in het lijsttrekkersdebat in de Statenzaal van de provincie Groningen.

Het was de moeite waard om er bij te zijn en alle mensen daarmee een hart onder de riem te steken. “Kop er veur en deurgoan.”

U kunt de Groningers helpen. Teken de petitie: “Laat Groningen niet zakken.”
Klik voor de link HIER.

 

Logo Meander

Fakkeloptocht Groningen 7 februari 2017 vanaf 19.30 uur

NOS: Duizenden Groningers in optocht tegen gaswinning.

Pas op, Rattenplaag in Groningen…

Pas op, Rattenplaag in Groningen…

Er is sprake van een groeiende rattenplaag in Groningen.
In toenemende mate stuurt de NAM, samen met het ministerie van Economische Zaken, er bureaus op uit in Groningen. Bureaus, die al dan niet via de NCG (Nationaal Coördinator Groningen) boerderijen en woningen onderzoeken.

Men beweert dat te doen om de eigenaren en bewoners te helpen, maar het heeft slechts een doel. Deze zogenaamde onafhankelijke bureaus komen steevast met de reactie “C-schade”, of “Niet aardbevingsgerelateerd.”
Klinkklare nonsens natuurlijk, maar ze moeten dat wel concluderen, want daar worden ze voor betaald. Corruptie is het, corruptie op het hoogste niveau.

In Groningen, in het gebied waar gas wordt gewonnen en daar omheen, hebben meer dan 70.000 woningen schade. Er zijn woningen gesloopt en er zijn boerderijen ingestort. Dat gebeurt nergens anders in Nederland. De schade is ontstaan vanaf ongeveer 1995. De aardbevingen zijn begonnen in 1991.

Nergens anders in Nederland is wellicht een tijdelijk begrip, omdat er tekenen zijn dat er ook schade is op andere plaatsen waar gas wordt gewonnen.
Nergens anders in Nederland is helemaal waar, als je kijkt naar de afgelopen decennia, maar in Limburg was en wellicht is de schade door mijnbouw groot. Heel groot.
In de rest van Nederland komt de huidige omvangrijke schade die je ziet in Groningen niet voor.
Het bewijs is dus vrij eenvoudig. Zonder gaswinning waren alle woningen en andere gebouwen niet zo beschadigd, ingestort, of gesloopt.

De onderzoekers zijn te vergelijken met ratten die zichzelf volvreten en Groningen kaal achterlaten na hun voorgekookte advieswerk. Alle mooie woorden van Kamerleden, Kabinetsleden, of meneer Schotman van de NAM ten spijt, blijkt de ware aard van deze lieden keer op keer. De rattenplaag wordt door hen niet erkend en bestreden, maar gestimuleerd.

De TU-Delft moet een aantal woningen en/of boerderijen onderzoeken. De onderzoeksresultaten zouden worden gedeeld met de eigenaar van het te onderzoeken pand. Nu blijkt dat de gegevens slechts worden gedeeld met de NCG. Meander adviseert alle Groningers om hier niet aan mee te werken. TU-Delft wordt door Meander geadviseerd zich terug te trekken, zolang de resultaten niet aan de eigenaar worden overhandigd en zolang ze niet met de eigenaar worden besproken.

Witteveen & Bos doen ook een onderzoek, maar de resultaten worden pas na de verkiezingen bekend. Zo onvoorstelbaar, schaamteloos doorzichtig. Rattengedrag of adviesprostitutie, iets anders is het niet. Niet aardbevingsgerelateerd wordt de uitkomst van hun onderzoek. Maar…, voor de verkiezingen liever geen rel over dit onderzoek waarvan de uitkomst al voor de opdrachtverstrekking vast stond.

Zo zijn er nog tientallen onderzoeken en organisaties die zich als een verwoestende plaag over Groningen verspreiden.
Groningers, er is maar een manier om ratten effectief te bestrijden. Zorg dat ze geen voer meer krijgen. Werk nergens aan mee, want je wordt voor de zoveelste keer misbruikt.

Logo Meander

Waakzaam Woldendorp

Over onderzoek

 

Grote Borsten

Grote Borsten

Ze lagen in het grote warme bed naast elkaar.
Zij keek naar hem en hij naar haar
Hij had nu lang genoeg gewacht, daarom maakte hij haar duidelijk wat hij wilde.
Ze knikte, gaf hem een kus en nog een en nog een.

Hij pakte haar zo goed en kwaad als dat ging vast en lachte.
Een lach die direct beantwoord werd met daarop volgend nog een kus en innige omhelzing.
Hij voelde haar borsten, werd er opgewonden van en bewoog zijn lippen in haar richting.

Toen hij zijn handen op haar rechterborst legde, kon ze niet langer wachten.
Ze trok haar shirt uit en trok hem naar zich toe.

Zijn ogen werden groter en zijn mond sloot zich om de tepel van de bron van zijn verlangen.
Af en toe wisselde hij van borst.
Toen hij na een kwartier losliet, was zijn buikje vol en viel hij na een welverdiend boertje in slaap in de armen van zijn moeder.

 

Roeien in gedachte verte

Grote Borsten: Borstvoeding