Archief van
Maand: februari 2018

En de duinen huilden mee

En de duinen huilden mee

Op de bank lag zij te dichten                                       

over avonturen aan het strand                                          

De benen gekruist, het hoofd geheven                                       

notitieboek op schoot                                 

pen in de hand                                          


Het wonder der natuur aanschouwd                                             

schreef zij verbazing neer                                                           

deelde verwondering en kunst                                              

keek nog eens naar de foto                                 

glimlachte nog een keer                                    


Zomaar druppels in de duinen                                         

als tranen glinsterend naar benee                      

omarmden haar gevoel van heden                                

liefdestranen stroomden over                                      

de duinen huilden met haar mee                            

 

 

Meander

     

 

 

Uitgeblust

Uitgeblust

Kwakende kwekkende kwezels                                                 

beklagen bezorgd belust                                               

Missen misschien medeleven                                         

zoeken zwaktes zelfbewust                                           


Spied spoedig spiegelend                                         

naarstig naar namelijk                                    

uw uiterste uzelve                                      

uiteindelijk uitgeblust

 

 

Meander

Heelheid

Heelheid

Twee zielen                                         

eigenlijk één                                   

als tweelingzielen                              

ooit uiteen                                    


Zonder afstand                                    

tijd is geen                                   

schijnbaar dolend                                  

doch nooit alleen                            


Transcendent                             

volmaakt verweven                                

voelend heelheid

ongeacht welk leven

 

Meander

 

Voor meer gedichten over Hart & Ziel, klik HIER!

 

Liefdes lijden

Liefdes lijden

Onweerstaanbaar                                     

als magneten                                      

die soms draaien                             

en elkaar niet                            

willen weten                                           


Onweerstaanbaar                                                  

ondanks pijn                                   

Onvolkomen

maar toch voelen

rauw en fijn


Onweerstaanbaar

niet te mijden

accepteren zij elkaar

en daarmee

liefdes lijden

 

 

Meander

 

 

Verloren van zichzelf

Verloren van zichzelf

Ze heeft verloren,                                 

verloren van zichzelf                                  

Ze kon niet hebben,                                         

zag niet buiten                                  

zag niet het grotere gewelf                                    


Het uitspansel van alles                              

was buiten haar bereik                   

Ondanks haar wil tot liefde                               

bracht haar beleven                               

gedacht on of gelijk                            


Kon zij maar waarderen

de plus, doch naast de min                         

om samen te verteren                               

in oprechte liefde                                      

eindeloos al in ’t begin

 

 

Meander

 

Wat je ziet, wat je voelt, wat je respecteert en accepteert.

 

 

Ach

Ach

Ongebroken energie                                  
gebroken                                            

Onnodige irritaties                                        
nodig                                         

Ongeduld                                  
geduld                                   

Onverwoestbare liefde                             
verwoest                                          

Intuïtief al pril gevoeld?                                    
Het was niet wat het leek                                     
en daarom niet bedoeld?                                      

De zegen eens gegeven
voor altijd in je leven                                          

 

Meander

 

Voor meer gedichten van Meander in de serie Hart & Ziel, klik HIER.